“ကၽြန္ေတာ္သည္ ကြဲျပားျခားနားခ်င္သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေအာင္ျမင္ခ်င္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ လုပ္ခဲ့တာေတြအတြက္ ေက်ာ္ၾကားခ်င္သည္။ ေလာကၾကီးအေပၚ  ေကာင္းက်ဳိးတစ္ခုခုေတာ့ သက္ေရာက္သြားခ်င္သည္။ ဟူ၍ ကၽြန္ေတာ့္အတြင္းစိတ္ထဲမွာ အျမဲတမ္းစြဲျမဲေနသည္။ အဲသည့္ဆႏၵေတြ ဘယ္က ေရာက္လာသလဲ? ဒုတိယကမာၻစစ္ၾကီးျပီးေနာက္မွာ ၾသစတီးယား ရြာတစ္ရြာမွာ ယိုင္တိယိုင္တိုင္ ၾကီးျပင္းလာခဲ့လို႔လား? ရိွတဲ့ အစ္ကိုတစ္ေယာက္နဲ႔ ျပိဳင္ရမယ္လို႔ အျမဲတမ္းခံစားေနရတဲ့ ဒုတိယေျမာက္ သားျဖစ္ခဲ့လို႔လား? ကၽြန္ေတာ့္မိဘေတြ အထင္ၾကီးေအာင္လို႔လား? ရိုးရိုးသားသားဆိုရလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ မသိပါ။ တကယ္ေတာ့လည္း အေၾကာင္းျပခ်က္သည္ ဘာမွ အေရးမၾကီးသေလာက္ပင္။ တကယ္အေရးၾကီးဆံုးမွာ ကၽြန္ေတာ္သိသိသာသာၾကီး ေျပာင္းလဲသြားရတဲ့ မ်ဳိးေစ့တစ္ေစ့ကေတာ့ ရိွကိုရိွရမည္ဟုသာ။ ထို႔ေၾကာင့္သာလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္သည္ မွန္ကန္တဲ့ လမ္းစဥ္ကို လိုက္နာသြားရျခင္းျဖစ္သည္။

၁၉၆၂ခုႏွစ္ ကၽြန္ေတာ့္ အသက္ ၁၄ႏွစ္မွာ ဂ်ိဳး၀ီဒါရဲ႕ Muscle Builder/Power မဂၢဇင္းကို ပထမဆံုးစ ျမင္ဖူးခဲ့သည္။ အဲသည့္မွာ  ရုပ္ရွင္မင္းသားေက်ာ္ၾကီး မျဖစ္ခင္က ေမာင္စၾကာ၀ဠာၾကီး ရခ္ပက္ခ္ အေၾကာင္းႏွင့္ ပံုေတြ ပါသည္။ မီးျခစ္ကို ဖ်တ္ခဲနဲ ျခစ္လိုက္သလိုပင္။ ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ခံယူခ်က္ကို ေတြ႔လိုက္ရျပီ။ ကၽြန္ေတာ္ ရခ္ပက္ခ္လို ျဖစ္ေအာင္လုပ္မယ္။ ကမာၻ႔အေကာင္းဆံုးကာယဗလေမာင္ ျဖစ္ေအာင္ ၾကိဳးစားမယ္။ ျပီးေနာက္ ေဟာလီ၀ုတ္ကို သြားမယ္။

မဂၢဇင္းႏွင့္ ရခ္သည္ ကၽြန္ေတာ္ရွာေဖြေနသည့္ အနာဂတ္ကို ဖန္တီးေပးလိုက္ေပသည္။ အဲသည့္ကစျပီး တကယ္ျဖစ္လာေအာင္ လုပ္ယူဖို႔သည္ ကၽြန္ေတာ့္တာ၀န္သာ ျဖစ္သည္။ ထိုေနာက္မွာေတာ့ ကာယဗလသည္ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀တေလွ်ာက္ လိုက္နာခဲ့ေသာ “မင္းျမင္ႏိုင္တာသည္ မင္းရယူႏိုင္သည္” ဆိုသည့္ စီမံခ်က္ၾကီးကို ခ်မွတ္ေပးခဲ့သည္။ ပထမဆံုး ကိုယ့္အလုပ္ရဲ႕ အဆံုးသတ္ျမင္ကြင္းကို ျမင္သည္။ ျပီးေနာက္ ရည္မွန္းခ်က္ အတိုေလးမ်ားႏွင့္ ဖြဲ႔စည္းထားေသာ အစီအစဥ္ကို ေရးဆြဲသည္။ ထိုအစီအစဥ္သည္ ကိုယ့္ျမင္ကြင္းကို တကယ္အျဖစ္အပ်က္အျဖစ္ ေျပာင္းလဲေခၚေဆာင္သြားႏိုင္ရမည္။

ကၽြန္ေတာ့္ ကာယဗလ ရည္မွန္းခ်က္သည္ ကမာၻမွာ ဘယ္သူမွ မျမင္ဖူးေသးတဲ့ အေကာင္းဆံုးကိုယ္ကာယကို တည္ေဆာက္ရမည္ဟူ၍။ ကၽြန္ေတာ္ လက္ေမာင္းေရွ႕သားၾကီးမ်ားကို ကၽြန္ေတာ့္ ေမြးရပ္ေျမက အဲလ္ပ္စ္ ေတာင္တန္းၾကီးမ်ားအျဖစ္ ျမင္ေယာင္သည္။ ကၽြန္ေတာ္ ရင္အုပ္ၾကြက္သားကို ရိုမန္စစ္ပြဲမ်ားမွ ဒိုင္းကာၾကီးမ်ားအျဖစ္ ျမင္ေယာင္သည္။ ဒါသည္ အဆံုးသတ္ျမင္ကြင္းရွည္ၾကီးျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ လက္ေမာင္း ၂၂ လက္မကို မတည္ေဆာက္ႏိုင္ခင္ ၁၆ လက္မ လက္ေမာင္းကိုရဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ စီစဥ္ရသည္။ ထုိ႔ေနာက္ ၁၇ လက္မ၊ ထို႔ေနာက္ ၁၈ လက္မ စသည္ျဖင့္ တိုးကာတုိးကာ ရည္မွန္းသြားသည္။ တစ္လက္မခ်င္းစီ တိုးတက္ရမည္ဆိုျခင္းသည္ တကယ့္ရည္မွန္းခ်က္ၾကီးဆီသို႔ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ပံုေဖာ္သြားျခင္းျဖစ္သည္။

ဥပမာ ျပိဳင္ပြဲတစ္ခု ေလးပတ္ပဲ လိုေတာ့သည္ဆိုသည့္အခါ ကၽြန္ေတာ္သည္ ႏိုင္ေအာင္ ျပိဳင္ႏိုင္ျပီး ဆုကို ဆြတ္ခူးႏိုင္သည္ ဆိုေသာ္လည္း ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ ကၽြန္ေတာ္ လိုေနေသးသည္ဆိုတာ သိသည္။ ေသခ်ာတြက္ခ်က္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ ျပိဳင္ပြဲမေရာက္ခင္ တစ္ေန႔ႏွစ္ၾကိမ္ကစားဖို႔ ေလးပတ္လိုေသးသည္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိသည္။ ဗယ္လီေတြ အၾကိမ္ေထာင္ေပါင္းမ်ားစြာ ရိုက္လို႔ရေသးသည္ ဆိုတာ သိသည္။ အေက်ာ့ေပါင္းမ်ားစြာ ၾကားထဲမွာ က်န္ေသးသည္ဆိုတာ သိသည္။ ထို႔ေနာက္ေတာ့ စင္ေပၚမွာ ဆုကို ကိုင္ဆြဲထားရင္းက ကၽြန္ေတာ္သိလိုက္သည္မွာ အဲသည္လို အၾကိမ္ေရေပါင္းနာရီေပါင္းမ်ားစြာ ေပးဆပ္ျမဳပ္ႏွံထားျခင္းမရိွပါက ကၽြန္ေတာ္ ႏိုင္မည္ မဟုတ္ဘူး ဟူ၍။ ကၽြန္ေတာ္မခဲ့ေသာ အေလးတစ္ေပါင္စီသည္ ကၽြန္ေတာ့္ကို ေအာင္ျမင္မႈဆီသို႔ တြန္းပို႔ေပးခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္ စြဲစြဲျမဲျမဲယံုၾကည္ထားတာသည္မွာ အကယ္၍ မိမိသည္ တစ္စံုတစ္ခုကို လိုခ်င္တယ္ဆိုလွ်င္ လံုလံုေလာက္ေလာက္ ၾကိဳးစားထားရမယ္ ဆိုတာပါပဲ။

ကာယဗလရဲ႕ ေလွကားထစ္ ဆံုးကို ေရာက္ရိွျပီးသည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ “ျမင္ေယာင္ပါ၊ စီစဥ္ပါ၊ ျပဳလုပ္ပါ” ဆိုသည့္ ေဖာ္ျမဴလာကို ကၽြန္ေတာ္ဘ၀ေနာက္ပိုင္းေတြမွာလည္း ထိုနည္းတူစြာပင္ အသံုးခ်ေတာ့သည္။ ကာယဗလျပိဳင္ပြဲ၀င္ ဘ၀တုန္းက ကၽြန္ေတာ္ရရိွခဲ့ေသာ ထိုအသိအျမင္သည္ ကၽြန္ေတာ့္တျခားဘ၀စိန္ေခၚမႈေတြက ကၽြန္ေတာ့္ကို လႊမ္းမိုးမသြားႏိုင္ေအာင္၊ စ မစရေသးဘူး စိတ္ဓာတ္က်သြားေအာင္ ျပဳလုပ္လို႔မရေတာ့ပါ။ ျမင္ေယာင္မႈ၊ စီစဥ္မႈႏွင့္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ျပဳလုပ္မႈတို႔ႏွင့္ ဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ေရာက္ခ်င္တဲ့ေနရာ ေရာက္ေအာင္သြားႏိုင္တယ္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္သိသည္။

တကယ္ေတာ့လည္း သင္ ေအာင္ျမင္ရမည္လို႔ စိတ္ဆံုးျဖတ္ထားသည့္ ဘယ္အခါမဆို ရံႈနိမ့္မႈ အႏ ၱရာယ္ ကေတာ့ အျမဲတမ္းရိွပါသည္။ သို႔ေသာ္ အႏ ၱရာယ္ကို ဘယ္ေတာ့မွ ထိပ္တိုက္ရင္မဆိုင္သူသည္ ဘယ္ေတာ့မွလည္း မေအာင္ျမင္ႏိုင္ပါ။ ရံႈးနိမ့္ျခင္းဟူသည္ ေအာင္ျမင္မႈ၏ စကားထာတစ္ခုပင္ျဖစ္သည္။ ဘယ္နာမည္ေက်ာ္ လက္ေ၀ွ႕သမားမဆို လမ္းခရီးတေလွ်ာက္ တစ္ပြဲသို႔မဟုတ္ ႏွစ္ပြဲေတာ့ အနည္းဆံုး ရံႈးခဲ့မွာပါပဲ။ ဘယ္အေျပးသမားမွ ေျပးပြဲတိုင္းမႏိုင္ပါဘူး။ ဆံုးရံႈးမႈကေန သင္ယူႏိုင္ျပီး ပိုျပည့္၀လာသေရြ႕ကာလပတ္လံုး အဲသည့္ဆံုးရံႈးမႈတိုင္းသည္ ေအာင္ျမင္မႈ၏ တစ္စိတ္တစ္ပိုင္း ျဖစ္ေနလိမ့္မည္သာ။

သင့္ရဲ႕ ကာယေတာင့္တင္းလွပေအာင္ ၾကိဳးပမ္းမႈမွာေရာ သင့္ကိုယ္ကို ျပန္လည္တူးဆြျပီး အခက္အခဲကို ထိပ္တိုက္ရင္ဆိုင္ၾကည့္ဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ အႏူးအညြတ္ေတာင္းပန္ပါတယ္။ အဲသည္လို လုပ္ျခင္းျဖင့္ သင့္ အလုပ္က်င့္၀တ္ေတြ တက္လာပါလိမ့္မယ္၊ ျပီးေတာ့ သံမဏိ စိတ္ဓာတ္မ်ဳိးကို ဖန္တီးလာႏိုင္ျပီး ကစားရံုျပင္ပ သင့္ဘ၀၀န္းက်င္အတြက္လည္း အက်ဳိးရိွလာပါလိမ့္မည္။ “သင္ျမင္ႏိုင္တာသည္ သင္ရယူႏိုင္သည္”ဆိုသည့္ အေတြးအေခၚသည္ ကၽြန္ေတာ့္အေထြေထြေသာ ဘ၀ေတြမွာ အုတ္ျမစ္ၾကီးျဖစ္လာခဲ့သည္ — အခုအခ်ိန္သည္ သင့္အတြက္ ထိုေဖာ္ျမဴလာကို ရယူျပီး အသံုးခ်ဖို႔ရာ အခ်ိန္သာ ျဖစ္ပါသည္။”

Original Note — Flex Magazine: December 2007 (UK edition), Arnold’s Page, Page no. 168

Related posts:

1. အာႏိုးရႊာဇီနက္ဂါး၏ လူသိမမ်ားေသာ ငယ္စဥ္ဘ၀ (ေနာက္ဆံုးပိုင္း)
2. အာႏိုးရႊာဇီနက္ဂါး၏ လူသိမမ်ားေသာ ငယ္စဥ္ဘ၀ (ဒုတိယပိုင္း)
3. တီထြင္ၾကံဆ ေလ႔က်င္႔ပါ လို႔ ဆိုလာတဲ႔ ေမာင္အိုလံပီယာ(၇)ထပ္ကြမ္း အာႏိုး၏ ေၿပာစကား
4. အာႏိုးရႊာဇီနက္ဂါး၏ လူသိမမ်ားေသာ ငယ္စဥ္ဘ၀ (ပထမပိုင္း)
5. ကာယဗလႏွင့္ စိတ္ဓာတ္စြမ္းအား