ကမၻာ႔ကာယဗလ ေလာကမွာ လက္ေမာင္း အၾကီးဆံုး ပိုင္ရွင္ ဘယ္သူလဲဆိုရင္ ဂရက္ဗလင္တီႏို ဆိုတဲ႔ လူထူးလူဆန္း တစ္ေယာက္ လြဲၿပီးဘယ္သူမ ွရွိမယ္မထင္ပါဘူး။ တကယ္လည္း သူရဲ႔ လက္ေမာင္း ၾကြက္သား ၾကီးထြားမႈမွာ လက္ရွိ ေမာင္အိုလံပီယာ ေတြလည္း လိုက္မမွီႏိုင္ပါဘူး။ ေနာင္လည္း မွီမယ္သူရွိမယ ္မထင္ပါဘူး။ ပံုမွန္ကစား ၊ပံုမွန္ ေလ႔က်င္႔ေနၾကတဲ႔ ကြ်န္ေတာ္ တို႔လို သာမန္သူေတြ အတြက္ကေတာ႔ ဘယ္လိုမွ အိမ္မက္ထဲေတာင္ ထည္႔ွမက္ႏိုင္မယ္ မထင္ပါဘူး။ ဘာေၾကာင္႔လဲ သမရိုးက်ေတာ႔ မဟုတ္ပါဘူး။ ၾကြက္သားၾကီး ထြားေစတဲ႔ စတီးရိြဳက္ႏွင္႔ ဟိုမုန္းေဆးမ်ား အဆမတန္ လြန္ကဲမႈေၾကာင္႔ ယခုလိုမ်ိဳး ၿမင္မေကာင္းေအာင္ ၾကီးထြားလာရတာ ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ သူရဲ႕ ၾကီးထြားမႈ အေပၚ ဘယ္သူကမွ ခ်ီးက်ဴးစကား အေကာင္း မဆိုပါဘူး။ အမ်ား စုက သူကို ၀မ္းတြင္းရႈး ၊ ဦးေႏွာက္က်ပ္ မၿပည္႕သူ ၊ ကာယဗလ သမားေတြကို နာမည္ပ်က္ေအာင္ လုပ္သူ ၊ကိုယ္ေသတြင္း ကိုယ္တူးသူ ဆိုတဲ႔ ဂုဏ္ပုဒ္ေတြ အလီလီ တပ္ၿပီး ခ်ီးက်ဴး ေထာပနာ ၿပဳခဲ႔ၾကပါတယ္။

ဒါေပမယ္႔လည္း သူရဲ႕ရူးသြပ္ မိုက္မဲမႈက သူ႕ကို ကမၻာ႔လက္ေမာင္း အၾကီးဆံုးဆိုတဲ႔ နာမည္ေတာ႔ ထင္က်န္ေစခဲ႔ပါတယ္။ ဂရက္ဗလင္တီႏို ဆိုတဲ႔ လူးထူး လူဆန္း ၊လူ ႔ငမိုက္ ကို ၁၉၆၀ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ (၅)ရက္ေန႔မွာ ေမြးဖြားခဲ႔ပါတယ္။ အရပ္ ၅ ေပ ၆လက္မ ၊ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ (၂၆၅)ေပါင္နဲ႔ ရင္အုပ္ (၅၈)လက္မ ၊ ခါး လက္မ (၃၀) ႏွင္႕ လက္ေမာင္း (၂၈)လက္မ ရွိပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔ ေဖာ္ၿပပါ အတိုင္းအထြာေတြက တားၿမစ္ေဆး သံုးစြဲၿပီးေနာက္ပိုင္း အတိုင္းအထြာ ေတြပါ။ သူ႕အသက္ (၂၀)၀န္းက်င္ခန္႔ က ၿပိဳင္ပြဲအခ်ိဳ႕တြင္ ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ႔ၿပီး လက္ေမာင္း(၁၈) လက္မႏွင္႔ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၁၄၃ ေပါင္ခန္႔ ရွိပါတယ္။ ေလ႕က်င္႔မႈ သက္တမ္း (၂၅)ႏွစ္ခန္႔ အသက္(၄၀)အရြယ္ အထိ မည္သည္႔ ေဆး၀ါးအကူမွ မပါဘဲ ေလ႔က်င္ ကစားခဲ႔ၿပီး ေနာက္ပိုင္းတြင္ တားၿမစ္ေဆး၀ါး (၃)မ်ိဴးခန္႔ကို ကိုယ္တိုင္ထိုး ၊ကိုယ္တိုင္ သံုးစြဲခဲ႔ၿပီး တားၿမစ္ေဆး၀ါး မ်ားကို ၿဇန္႕ၿဖဴး ေရာင္းခ်သူအၿဖစ္လည္း စီးပြားၿဖစ္ လုပ္ကိုင္ခဲ႔သည္။

တားၿမစ္ေဆး၀ါး မ်ားကို အဆမတန္ သံုးစြဲမႈေၾကာင္႕ သူရဲ႔႕ လက္ေမာင္း ၊ပခံုးၾကြက္သား ေတြဟာ သာမန္နဲ႔မတူ အဆမတန္ ၾကီးထြားလာၿပီး စတီးရိြဳက္ေဆးမ်ား စတင္အသံုးၿပဳခ်ိန္တြင္ လက္ေမာင္း (၂၁ )လက္မႏွင္႔ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ ၁၈၅ ေပါင္ အထိ တိုးတက္လာၿပီး ေလ႕က်င္႔မႈတြင္လည္း အေလးမ်ား အဆမတန္ ႏိုင္လာသည္ကို မက္ေမာၿပီး တားၿမစ္ေဆးကို ကိုယ္တိုင္ ရင္အုပ္ ၊ပခံုး ၊လက္ေမာင္း ၾကြက္သားမ်ား အတြင္းသို႕ ကိုယ္တိုင္ထိုးသြင္း သံုးစြဲခဲ႔ၿပီး လက္ေမာင္း ၾကြက္သားမ်ား အဆမတန္ ၾကီးထြားလာကာ ဘယ္ဖက္ လက္ေမာင္းၾကြက္သား သည္ လက္မ(၂၉)အထိ အဆမတန္ ၾကီးမားလာၿပီး အတြင္းပိုင္းတြင္ ဒဏ္ရာရကာ ခြဲစိတ္ဆရာ၀န္ ႏွင္႔တိုင္ပင္၍ လွီးထုတ္ယူရသည္႔ အထိ တားၿမစ္ေဆး၏ ဆိုးက်ိဳးမ်ားကို အဆမတန္ ခံစားခဲ႔ရၿပီး လူတိုင္းက ဘာေၾကာင္႔ ယခုလိုမ်ိဳး မိုက္ရႈးရဲဆန္ရသလဲ ေမးၿမန္းၾကသည္႔အေပၚ သူေၿပာၾကားတဲ႔ စကားက** *ကြ်န္ေတာ္က လက္ေမာင္းၾကြက္သား ၾကီးထြားတာကို အရမ္းမက္ေမာတယ္ ။ အထူးသၿဖင္႕ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႕ ၾကီးမားက်ယ္ၿပန္႔တဲ႔ ရင္အုပ္ ၊ပခံုးတို႔နဲ႔ လိုက္ဖက္တဲ႔ လက္ေမာင္း မ်ိဳးကို က်ြန္ေတာ္ တမ္းတတယ္။

ကြွ်န္ေတာ္ရဲ႕ အေပါင္းအသင္း ကာယေလေမာင္ ေတြအၾကားမွာ လက္ေမာင္း အၾကီးဆံုး ဆိုတဲ႔ ဂုဏ္ပုဒ္ကို ကြ်န္ေတာ္ ပိုင္ဆိုင္ခ်င္တယ္။ ဒါတင္မက ကြ်န္ေတာ္ဟာ ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ ေမာင္အိုလံပီယာေတြ ေတာင္မွ လက္ေမာင္းၾကီးထြားမႈမွာ မယွဥ္ႏိုင္ဘူးလို႔ ေရွာင္ေရးက ေၿပာခဲ႔တယ္။ အမ်ားစုကလည္း ကြ်န္ေတာ္ကို အခ်ိဳးအစား ေၿပ ၿပစ္မႈ အဆိုးဆံုးလို႔ ကဲ႔ရဲ႔အၿပစ္တင္ ေၿပာဆိုခဲ႔ၾကတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အၾကိဳက္ဆံုး ေမာင္အိုလံပီယာ ေတြက အာႏိုး၊  ရြန္နီလ္ကိုးလ္မင္း ၊ လီေဟနီ တို႔ၿဖစ္ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ဘ၀မွာ အဆိုးဆံုး အၿဖစ္အပ်က္ ကေတာ႔ တားၿမစ္ေဆး၀ါး သံုးစြဲၿဖန္႔ၿဖဴး ေရာင္းခ်မႈနဲ႔ ေထာင္တြင္းမွာ ေနခဲ႔ရတဲ႔ ကာလေတြပဲၿဖစ္တယ္။ အဲဒီအခ်ိန္ကစၿပီး ကြ်န္ေတာ္ဟာ တားၿမစ္ေဆး၀ါး သံုးစြဲမႈေတြကို ရပ္စဲၿပီး လူသစ္စိတ္သစ္နဲ႔ အၿပင္ၿပန္ ထြက္လာခ်ိန္ကစၿပီး ကာယဗလ ဂ်ာနယ္အခ်ိဳ႔မွာလည္း ေဆာင္းပါးေတြ ေရးသားခဲ႔တယ္။ ေရဒီယိုကေနလည္း ကာယဗလ ပညာေပးေတြ ေဟာေၿပာခဲ႔ၿပီး ကြ်န္ေတာ္ရဲ႔ True  Freak ဆိုတဲ႕ ကာယဗလ ဗီဒီယို အေခြဟာ ဆိုရင္ အေရာင္းရဆံုး စာရင္း၀င္ ၿဖစ္ခဲ႔ပါတယ္။ ဒါေပမယ္႕ ကြ်န္ေတာ္ရဲ႔ ခဏတာ ရႈးသြပ္မႈဟာ အခုဆိုရင္ ကြ်န္ေတာ္အတြက္ အမ်ားၾကီး ေနာင္တရ ေစပါတယ္။ အမ်ားနဲ႔မတူတဲ႔ ပံုပန္းသဏႅန္ အဆိုးၾကီးကိုလည္း ပိုင္ဆိုင္ခဲ႕တယ္။

တရားဥပေဒရဲ႕ အဆံုး အမကိုလည္း ခံခဲ႔ရၿပီး ငယ္စဥ္ကလို ယွဥ္ၿပိဳင္မႈေတြမွာလည္း ၀င္ေရာက္ယွဥ္ၿပိဳင္ ႏိုင္ဖို႕ဆိုတာ ဘယ္လိုမွ မၿဖစ္ႏုိင္ေတာ႔တဲ႔ အေၿခအေနကို ရင္ဆိုင္ခဲ႔ရပါတယ္။ ဒါေပမယ္႔လည္း ကမၻာ႔လက္ေမာင္း အၾကီးဆံုးဆိုတဲ႔ ဘြဲ႕ကိုေတာ႔ ပိုင္ဆိုင္ခဲ႔ပါတယ္။ ေနာက္ဆံုး ကြ်န္ေတာ္သတိေပး ေၿပာၾကားခ်င္တာ တစ္ခုက ကာယဗလကို ေလ႔က်င္႕ လိုက္စားသူေတြ အေနနဲ႔ တားၿမစ္ေဆး၀ါး ေတြကို တတ္ႏိုင္သမွ် ေရွာင္ႏိုင္ရင္ အေကာင္းဆံုးပါ ဘယ္အရာမဆို တန္ေဆး လြြန္ေဘး ဆိုတာ ရွိေပမယ္႕ တားၿမစ္ေဆး ကေတာ႔ နည္းသည္ၿဖစ္ေစ မ်ားသည္ၿဖစ္ေစ ဆိုးက်ိဳးကို ေပးတာေတာ႔ အမွန္ပဲဆိုတာ သက္ေသၿပစရာ ေတြအမ်ားၾကီးပါ။*** ဆိုတဲ႔ ကမၻာ လက္ေမာင္းအၾကီးဆံုး ပိုင္ရွင္ရဲ႕ ေနာင္မွ ရတဲ႔ ေနာင္တ ဟာ အခ်ိန္ေႏွာင္းခဲပါၿပီ။

ေလာကၾကီးမွာ မၿမဲတဲ႕ ခဏတာ ေအာင္ၿမင္မႈကို မက္ေမာၿပီး မိမိရဲ႕ အသက္ အႏၱရာယ္ကို ရန္ၿပဳႏိုင္တဲ႔ တားၿမစ္ေဆး၀ါး ေတြကို မသံုးတာ အေကာင္းဆံုးပါပဲ။ သို႕ေသာ္လည္း လူအမ်ိဳးမ်ိဳး စိတ္အဖံုဖံု ဆိုသလို တာ၀န္ရွိသူေတြက ဘယ္ေလာက္ပဲ စစ္ေဆးေနပါေစ သံုးစြဲသူေတြ ကလည္း ယေန႕ထက္တိုင္ ကမၻာမွာသာမက ၿမန္မာၿပည္မွာပါ သံုးစြဲေနၾကတာ အခုဆိုရင္ ဂ်င္မ္တစ္ခ်ိဳ႔႕ မွာ နည္းၿပ ကိုယ္တိုင္က တက္သစ္စ လူငယ္၀ါသနာရွင္ေလးမ်ားကို တက္စတိုထရုန္း စိုင္ပီယြန္နိတ္၊ ဒက္ကာဂ်ဴရာ ဘိုလင္ စတဲ႔ ေဆး၀ါးေတြကို ထိုးေပးေနၾကတာ ရင္ေလးစရာပါ။ ဒါေၾကာင္႔ ကြ်န္ေတာ္တို႔ ရဲ႕ ဆိုက္ေလးမွာ ဖတ္ရႈေလ႔လာသူေတြ အေနနဲ႔ ကိုယ္တိုင္ သံုးေနသည္ၿဖစ္ေစ ၊ မသံုးသည္ၿဖစ္ေစ တားၿမစ္ေဆး၀ါး ရဲ႔ ဆိုးက်ိဳးေတြကို နားလည္ၿပီး သံုးေနရင္လည္း ေရွာင္က်ဥ္ပါ ၊ သံုးစြဲေနသူရွိရင္လည္း တတ္ႏုိင္သေရြ႔႕  ပညာေပး ဆံုးမေပးပါလို႔ တိုက္တြန္း လိုက္ပါတယ္။ စတီးရိြက္ေဆးေတြဟာ ခဏတာ အက်ိဳးၿပဳၿပီး ေရရွည္တြင္ ကိုယ္တြင္းအဂၤါမ်ားကို ဆိုးက်ိဳးေပးေၾကာင္း တားၿမစ္ေဆးရဲ႕ သားေကာင္ၿဖစ္ခဲ႔ ရေသာ အန္ဒေရယပ္မြန္ဇာ ဆိုတဲ႔ေဆာင္းပါေးလးကို ဖတ္ၾကည္႔ရင္ သိမွာၿဖစ္ပါတယ္လို႔  အသိေပး ေၿပာၾကား လိုက္ရပါတယ္။

တင္ဆက္သူ။   ။ေအာင္ေအာင္(aungaung.aung24@gmail.com)

ပထမပိုင္း

ဒုတိယပိုင္း

###

ရာဇ၀င္

ရႊာဇီနက္ဂါးကို အထက္ကို တြန္းပို႔ေပးခဲ့ေသာ အားသည္ သူေမြးဖြားရာ အိမ္ေလးမွာပင္ျဖစ္ခဲ့သည္။ ထို႔ျပင္ ေန႔စဥ္ေန႔တိုင္းသည္ ေက်ာ္ၾကားမႈအတြက္ ယွဥ္ျပိဳင္ေနရသည္ဟု ထင္ရေသာ သူ႔ေက်ာင္း၀န္းေလးထဲမွာ ျဖစ္ခဲ့သည္။ သူ႔အသိုင္းအ၀ိုင္းနဲ႔သူ သီးျခား ရပ္တည္ေနေသာ ခ်က္ခ်္ ဘုရားေက်ာင္းေလးထဲမွာလည္း ျဖစ္ေကာင္း ျဖစ္ႏိုင္ခဲ့သည္။ မိန္းကေလးမ်ား ဆြဲေဆာင္မႈ အာရံုအခ်က္အခ်ာျဖစ္ေသာ ေရကူးျပိဳင္ပြဲမ်ား၊ ေလွေလွာ္ျပိဳင္ပြဲမ်ား တည္ရာ ဌာေနျဖစ္ေသာ ေရကန္ေလးထဲမွာလည္း ျဖစ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီး ထိုအားကို အမ်ားဆံုးေတြ႔ခဲ့၊ ရခဲ့ရသည္မွာ ေလ့က်င့္ကစားရာ အေလးမ ဂ်င္မ္ထဲမွာသာ ျဖစ္ခဲ့သည္။

ရႊာဇီနက္ဂါးကို ၇ၾကိမ္ဆုရွင္ ေမာင္အိုလံပီယာ၊ ေဟာ္လီ၀ုဒ္ ခ်န္ပီယံ တာမီေနတာ၊ သူ႔ေမြးရပ္ေျမႏိုင္ငံ လူဦးေရေလာက္ရိွသည့္ ျပည္နယ္တစ္ခု၏ အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈး ဆက္တိုက္ျဖစ္ျခင္း စသည္တို႔ကို ျဖစ္လာခဲ့ေစသည္မွာ ပိုခက္ခဲေသာ အေျခအေန၊ ပိုခက္ခဲေသာ ျပိဳင္ဖက္မ်ားကို စိန္ေခၚဖို႔ ကိုယ့္ကိုယ္ကို အစဥ္အျမဲလိုလို တိုက္ပြဲဆင္ခဲ့ျခင္းေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သူ႔အတြက္ ဘ၀ဆိုသည္မွာ ျပိဳင္ပြဲတစ္ခုျဖစ္သည္။ သူရံႈးလိမ့္မည္ မဟုတ္။ ဤသည္ကို သူ ငယ္စဥ္ဘ၀ကတည္းက သိခဲ့သည္။ သို႔မဟုတ္လွ်င္ သူသည္ Thal ကို စြန္႔ခြာခဲ့မည္ မဟုတ္၊ Graz ကို စြန္႔ခြာခဲ့မည္မဟုတ္။ သို႔ေသာ္ သူစြန္႔လႊတ္သြားသည္မွာ ၾသစတီးယားသာမက ဥေရာပတစ္ခြင္လံုးကုိပါ ထားပစ္သြားခဲ့သည္။ အျပင္းထန္ဆံုး စိန္ေခၚမွသည္ အေမရိကမွာ ရိွေနသည္။ ပထမဆံုး ကာယဗလေမာင္ တစ္ေယာက္အေနႏွင့္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္ ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္ ေလာကတြင္ျဖစ္သည္္။ ထို႔ေနာက္ စီးပြားေရးလုပ္ငန္းရွင္အေနႏွင့္ ျဖစ္သည္။ ထို႔ေနာက္.. ထို႔ေနာက္.. စိန္ေခၚမႈအသစ္တစ္ရပ္ေတြ။ သူ႔အတြက္ အႏိုင္ယူစရာ ျပိဳင္ပြဲတစ္ခု အျမဲတမ္းရိွေနမည္သာျဖစ္သည္။

Kainrath သည္ Athletic Union Graz မွာရိွေနဆဲျဖစ္သည္။ တစ္ပတ္ကို ေျခာက္ရက္ အေလးကစားလွ်က္ျဖစ္သည္။ နံရံေပၚမွာ ကပ္ထားေသာ ပံုေတြကို ေငးလွ်က္က သူႏွင့္ ဆယ္ေက်ာ္သက္ ရႊာဇီနက္ဂါးတို႔ လြန္ခဲ့ေသာ အႏွစ္ေလးဆယ္ေက်ာ္က အတူတူတဲြကစားခဲ့သည့္ အေက်ာ့ေရမ်ားကို အမွတ္ရေနမွာ ေသခ်ာသည္။ Marnul လည္းအဲသည့္ေနရာမွာ ရိွဆဲျဖစ္သည္။ သူ႔ဘ၀အခ်ိန္ အေတာ္မ်ားမ်ားကို သူ ဆယ္စုႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာက ေတြ႔ခဲ့ေသာ Thal ကေလးတစ္ေယာက္၏ ရာဇ၀င္ကို ဂုဏ္ယူ ခ်ီးက်ဴးရင္းျဖင့္သာ ကုန္ဆံုးေစခဲ့သည္။

၁၉၆၆ခုႏွစ္ ရႊာဇီနက္ဂါး ၁၉ ႏွစ္ ျပည့္ေမြးေန႔အျပီးမွာပင္ သူသည္ Austria မွ Munich, Germany သို႔ ေျပာင္းေရႊ႕ျပီး ပိုၾကီးမားေသာ စိန္ေခၚမႈမ်ားႏွင့္ ရင္ဆိုင္ရန္ ထြက္လာခဲ့သည္။ ထိုျမိဳ႔၏ အေကာင္းဆံုး လက္ရိွ ကာယဗလကစားသမားမ်ားသည္ အခုအခ်ိန္တြင္ က်ယ္ျပန္႔ၾကီးမားေသာ ကာယေလ့က်င့္ရံုၾကီးမ်ားတြင္ ေလ့က်င့္ေနၾကျပီျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ Athletic Union Graz ေလးကေတာ့ ရိွေနဆဲျဖစ္သည္။ Marnul၊ Kainrath ႏွင့္ တျခား ပုဂၢိဳလ္မ်ားသည္ ပံုမ်ား၊ ပိုစတာမ်ား၊ အမွတ္တရမ်ားမွသာလွ်င္ တခ်ိန္က Austria ျမိဳ႔ေသးေလးတစ္ခုမွ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ သူတို႔ႏွင့္အတူ ကစားခဲ့၊ ရယ္ခဲ့၊ ၾကြား၀ါခဲ့၊ အိပ္မက္မက္ခဲ့၊ ၾကီးထြားသန္မာခဲ့ပံုကို တခုတ္တရ ေျပာဆိုေနၾကဆဲျဖစ္သည္။ အာႏိုး ၾကီးထြားခဲ့သည္။ သန္မာခဲ့သည္။ တနည္းအားျဖင့္ သူဘယ္လိုမွ ရပ္လို႔မရျဖစ္ခဲ့သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့လည္း စတင္ခဲ့သည္မွာ တရံေရာအခါက ထိုေနရာေလးမွာသာျဖစ္သည္။

မွတ္စု

ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ Athletic Union Graz ကို သြားေရာက္လည္ပတ္ခ်ိန္တြင္ သူ႔၏ လက္လုပ္ ကိုယ္ပိုင္ စက္ကိရိယာ ၁၈ မ်ဳိးကို Romaniaႏိုင္ငံ Oravita မ်ဳိးသို႔ ပို႔ေဆာင္ထားျပီးျဖစ္သည္။ ထိုျမိဳ႔မွ အသားလုပ္ငန္း ပိုင္ရွင္ တစ္ဦးျဖစ္သူ Mihai Crainiceanu သည္ ရႊာဇီနက္ဂါး ျပခန္းတြင္ထည့္သြင္းရန္ ျပင္ဆင္ေသာေၾကာင့္ ၀ယ္ယူခဲ့ျခင္းျဖစ္ျပီး ယခုႏွစ္တြင္ သူ႔ျပခန္း စတင္ဖြင့္လွစ္ျပီျဖစ္သည္။ Crainiceanu သည္ ထိုစက္မ်ားေရာ၊ ရႊာဇီနက္ဂါး ပံုအေဟာင္းမ်ားေရာ အပါအ၀င္ ေလ့က်င့္နည္းမွတ္စုစာအုပ္မ်ားကိုပါ ယူရို ေပါင္ ၅၀,၀၀၀ နီးပါး အကုန္အက်ခံကာ ၀ယ္ယူခဲ့သည္။ Marnul သည္ ထိုပစၥည္းမ်ားကို ေမာ္ဒန္ပစၥည္းမ်ား ၀ယ္ယူရန္အတြက္ ေရာင္းခ်ခဲ့ျပီး အထင္ကရ ပိုစတာမ်ားကိုေတာ့ ခ်န္ထားခဲ့သည္။ သူသည္ အာႏိုးငယ္ဘ၀အိမ္ကို သမိုင္း၀င္ ထိန္းသိမ္းထားရန္ ၾသစတီးယား အထက္လူၾကီးမ်ားက ၾကိဳးစားသည္ကို ႏိုင္ငံေရးသမားမ်ားက တားျမစ္ခဲ့ျခင္းအတြက္ မခံမရပ္ ေဒါသျဖစ္ခဲ့ရသည္။ လယ္သမား ပတ္၀န္းက်င္ျဖစ္ေသာ လူဦးေရ ၁၅၀,၀၀၀ ရိွသည့္ Romanian ျမိဳ႔ေလးမွာ ကယ္လီဖိုးနီးယား ျမိဳ႔ေတာ္၀န္ ေခၽြးျပိဳင္းျပိဳင္းက်ေအာင္ ကစားခဲ့ေသာ ထိုစက္ေလးမ်ားကို သြားေရာက္ ၾကည့္ရႈဖို႔ရာ ႏိုင္ငံျခားသားမ်ားအတြက္ အခြင့္အလမ္း နည္းပါးသြားျပီျဖစ္သည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ Athletic Union Graz’ ေျမေအာက္ခန္း ဂ်င္မ္ကို သြားလည္ေသာ ေန႔တြင္ ရႊာဇီနက္ဂါး ပါ၀င္တည္ေဆာက္ခဲ့ေသာ ေနာက္ဆံုးစက္တစ္လံုးကို Romania သို႔ သေဘၤာတင္ဖို႔ရာ စီစဥ္ေနျပီျဖစ္သည္။ ထိုစက္မ်ဳိးမ်ား သူ႔ဌာေနတြင္ ရိွေနတုန္း ယခုအခ်ိန္တြင္ ကၽြန္ေတာ္သည္ သူတို႔တစ္ခုစီေပၚတြင္ တေက်ာႏွစ္ေက်ာ့ ၀င္ကစားၾကည့္သည္။ အေလးတင္စရာ ႏွစ္ေနရာပါေသာ ခံုေစာင္းေပၚလက္တင္ လက္ေမာင္းေရွ႕သားေကြးစက္၊ လက္ကိုု္င္မ်ား လည္လို႔ရေသာ နာက်င္ဖြယ္ေကာင္းလွသည့္ ရင္အုပ္တြန္းစက္ ႏွင့္ လံုး၀ တည့္တည့္မတ္မတ္ ေဒါင္လိုက္ ေအာက္ပိုင္းကန္စက္ စသည္တို႔တြင္ ကၽြန္ေတာ္ ကစားၾကည့္သည္။ လက္ေမာင္းေကြးစက္ကို ကစားျပီးေနာက္တြင္ Marnul သည္ ၄၅ႏွစ္အလြန္က ေန႔တစ္ေန႔ကို ျပန္ေျပာျပသည္။ “အာႏိုးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္အဲသည့္စက္ကို လုပ္ျပီးသည့္ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္မွတ္မိပါေသးတယ္။ အာႏိုးက ေဆးသုတ္တယ္။ ျပီးေတာ့ အဲဒါကို သံုးဖို႔ ပထမဆံုးကစားသမားျဖစ္ရန္ သူမေစာင့္ႏိုင္ မထိန္းႏိုင္ျဖစ္ေနတဲ့ ျမင္ကြင္းကိုပါ။” သူ၏ အျမဲတည္ေနေသာ အျပံဳးေလးသည္ မိနစ္အနည္းငယ္အၾကာတြင္ အရည္ေပ်ာ္သြားခဲ့သည္။ သူစက္ကို တဖန္ျပန္ၾကည့္ျပီး ေျပာသည္။ “ ဒီစက္ေလး သြားေတာ့မွာကို ကၽြန္ေတာ္ တကယ္ကို မုန္းမိပါတယ္။”

တင္ဆက္သူ။    ။ႏိုင္ေ၀၀င္း .. be friend with me on facebook.

ပထမပိုင္းမွ အဆက္

###

ေရအိုင္

Thal ျမိဳ႔တြင္ ရုပ္ရွင္ရံု မရိွခဲ့ပါ။ ေစ်းဆိုင္မရိွခဲ့ပါ။ ဆရာ၀န္တစ္ေယာက္ေတာင္ မရိွခဲ့ပါ။ Thal ျမိဳ႔တြင္ ရိွသည္မွာ ခ်မ္းေျမ႔ဖြယ္ေကာင္းေသာ ေရအိုင္တစ္အိုင္သာျဖစ္သည္။ ေရးကူးဖို႔၊ ငါးမွ်ားဖို႔၊ ေလွေလွာ္ဖို႔ရာ အထူးသင့္ေလ်ာ္ေသာ ေရကန္ေလးျဖစ္သည္။ Graz ျမိဳ႔မွ ေနထိုင္သူမ်ားကို အဆြဲေဆာင္ဆံုးေနရာေလးျဖစ္သည္။ အာႏိုးအိမ္ကေန ၁၀ မိနစ္ လမ္းေလွ်ာက္ရံုသာ ေ၀းေသာ Thal Lake ေရကန္ေလးသည္ အာႏိုး၏ ငယ္စဥ္ဘ၀တြင္ အဓိကေနရာမွ ပါ၀င္ေနသည္။ သူ႔ဘ၀၏ အဓိက အခ်ဳိးအေကြ႔ၾကီး ႏွစ္ခုျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ျမင္ကြင္းကို အဲသည့္ေနရာေလးတြင္ ေတြ႔ႏိုင္သည္။

၁၉၅၂ခုႏွစ္တြင္ Kurt Marnul သည္ အေလးကို စတင္ကစားခဲ့ျပီး ၁၉၆၀ အစပိုင္းေရာက္ေသာ္ သူသည္ Austria ႏိုင္ငံတြင္ အေက်ာ္ၾကားဆံုး ကာယဗလေမာင္ တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနေလျပီ။ ၁၉၆၂ ခုႏွစ္တြင္ အာႏိုးသည္ သူ၏ ေရကူးသင္ဆရာႏွင့္ Marnulတို႔ မိတ္ေဆြမ်ားျဖစ္ေၾကာင္း သိရေသာအခါ အာႏိုးသည္ သူ႔ဆရာကို သူႏွင့္ Marnul မိတ္ဆက္ေပးရန္ အတင္း တိုက္တြန္းေလေတာ့သည္။ ဂ်ဴလိုင္လ၏ ပူေလာင္ေသာ တနဂၤေႏြေန႔တစ္ေန႔တြင္ အသက္ ၃၃ ႏွစ္ရိွေသာ Marnul သည္ ေရကူးဖို႔ရန္ႏွင့္ သူ႔ပရိသတ္ ကေလးငယ္တစ္ေယာက္ကို လာေတြ႔ရန္ ေရအိုင္သို႔ ေမာင္းလာသည္။ Marnul မွတ္မိသည္မွာ Meinhard ၏ ကိုယ္ကာယသည္ အာႏိုးထက္ေကာင္းသည္။ သို႔ေသာ္ ကာယဗလေမာင္ တစ္ေယာက္ျဖစ္လာဖုိ႔ရာ အလြန္စိတ္အားထက္သန္ေနသည္မွာ အသက္ ၁၅ ႏွစ္ျပည့္ခါနီးရိွေသာ အာႏိုးျဖစ္ေလသည္။ Marnulသည္ ညီအကိုႏွစ္ေယာက္စလံုးကို သူ႔ကစားရံုတြင္ ေလ့က်င့္ရန္ ဖိတ္ေခၚလိုက္သည္။

၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီး၏ Thal Lake မွာျဖစ္ပြားခဲ့ေသာ ေနာက္ ဘ၀အခ်ဳိးအေကြ႔တစ္ခုသည္ ေနာက္ ၂၃ႏွစ္ၾကာမွ ျဖစ္ပြားခဲ့သည္။ ၁၉၈၅ ဂ်ဴလိုင္ ၃၀ ရက္ေန႔ အာႏိုး၏ ၃၈ ႏွစ္ေျမာက္ေမြးေန႔။ အဲသည့္အခ်ိန္တြင္ သူသည္ ေမာင္အုိလံပီယာ ၇ထပ္ကြမ္း ျဖစ္ေနျပီ။ ကမာၻ႔နာမည္အၾကီးဆံုး ရုပ္ရွင္သရုပ္ေဆာင္တစ္ေယာက္ျဖစ္ေနျပီ။ သူသည္ ဌာေနအိမ္သို႔ သူ႔ရည္စားခ်စ္သူ Maria Shriver ႏွင့္ ျပန္လာခဲ့သည္။ အာႏိုးသည္ သူမကို ေရအိုင္ထဲသို႔ ေလွတစ္စင္းႏွင့္ ေလွာ္ခတ္ကာ ေခၚသြားသည္။ Marnul လည္း အဲသည့္မွာ ရိွေနသည္။ ထို႔ေနာက္ သူမွတ္မိသည္မွာ ရႊာဇီနက္ဂါး ကမ္းေျခသို႔ သြားၾကီး ျဖီးကာ ျပန္ေရာက္လာျပီး ေျပာသည္။ “ကၽြန္ေတာ္တို႔ အခု ေစ့စပ္လိုက္ၾကျပီ။” Shriver ႏွင့္ Schwarzenegger တို႔ အိမ္ေထာင္က်သည္မွာ အခုဆိုလွ်င္ ၂၃ႏွစ္ေတာင္ ေက်ာ္ခဲ့ေလျပီ။

ေဘးတစ္ဖက္တစ္ခ်က္စီတြင္ သိုင္းဆိုင္းထားေသာ ေတာအုပ္မ်ားႏွင့္ Thal Lake သည္ က်က္သေရရိွစြာ အစိမ္းေရာင္ သန္းေနသည္။ ပကတိျငိမ္သက္လွ်က္က တစ္ခ်က္တစ္ခ်က္မွာ လိႈ္င္းထတတ္သည္။ ေရာင္စံုျခယ္ထားေသာ ေလွေလးမ်ား၊ ေျခႏွင္း အေပ်ာ္စီးေလွေလးမ်ား ကမ္းစပ္မွာ လံထားသည္။ ကၽြန္ေတာ္တုိ႔သည္ ေရကို အေပၚစီးက ျမင္ေနရေသာ Thal ျမိဳ႔သူျမိဳ႔သားမ်ား ဆံုစည္းေတြ႔ဆံုရာျဖစ္ေသာ Cafe Restaurant Thalersee သို႔ ၀င္လိုက္ၾကသည္။

အသက္ ၅၀ ရိွေသာ ပိုင္ရွင္ Karl Kling သည္ သူ႔မိဘမ်ားထံမွာ ဤလုပ္ငန္းကို အေမြရခဲ့သည္။ သူသည္ အာႏိုးကို ငယ္စဥ္ကတည္းက သိကၽြမ္းခဲ့သူျဖစ္သည္။ ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီး သူ႔ဆီမွာပဲ အျမဲတမ္း ၾသစတီးယမ္းအစားအစာေတြ စားခဲ့ျပီး ၾကီးထြားလာေၾကာင္း ေျပာျပေလသည္။ ၾသစတီးယမ္း အစာဆိုသည္မွာ မိႈဟင္းခ်ဳိ၊ သစ္သီးကိတ္ေတြ၊ ေပါင္မုန္႔ၾကမ္းၾကီးေတြကို ဆိုလိုျခင္းသည္။ စားေသာက္ဆိုင္၏ က်ယ္၀န္းေသာ ျပတင္းေပါက္ဆီမွ ၾကည့္လိုက္လွ်င္ စိမ္းလဲ့ေနေသာ ေရကန္သည္ ေနေရာင္ေအာက္တြင္ တလတ္လတ္ေတာက္ေနသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္ ေဘးကို လွည့္လိုက္ေတာ့ Marnul လည္း အဲသည္လိုပဲ ေငးေနသည္။ သူတစ္ခုခုေျပာလိုက္သည္။ ဘာသာျပန္သူ နားမလည္လိုက္။ သို႔ေသာ္ ေၾကကြဲမႈေရာေနေသာ အျပံဳးတစ္ခုကို သူ႔မ်က္ႏွာမွာ ျမင္လိုက္ရသည္။ ဟိုးအရင္တုန္းက ေနြရာသီေန႔တစ္ေန႔ကို သူျပန္ေတြးေနသည္မွာ ေသခ်ာေပမည္။

ကစားခန္းမ

ရႊာဇီနက္ဂါး၏ ေစာေစာပိုင္းက ဂ်င္မ္ ကစားရံုသည္ သူ႔စာအုပ္ Eduation of a Bodybuilder တြင္ ေဖာ္ျပထားသလိုပင္ – “ကာယဗလကစားခန္းမထဲကို ကၽြန္ေတာ္ စေရာက္တဲ့ေန႔ကို ကၽြန္ေတာ္ မွတ္မိေနဆဲပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အရင္က အဲသည္လို ၀ိတ္ေတြမေနၾကသည္ကို မျမင္ဖူးခဲ့ပါ။ အဲသည့္လူၾကီးေတြသည္ ၾကီးမားလြန္းျပီး ခက္ထန္လြန္းသည္။ ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ကို ပတ္ျပီး ၾကည့္ေနမိသည္။ ကၽြန္ေတာ္ နာမည္ေတာင္ မေဖာ္ႏိုင္ေသာ ၾကြက္သားေတြကို ေငးေနမိသည္။ တခါမွ မျမင္ဖူးခဲ့ေသာ ထိုၾကြက္သားေတြ .. သူတို႔ေတြ ကၽြန္ေတာ္ေရွ႕မွာ ေရာက္ေနသည္။ ဒါငါ့ဘ၀၊ ငါရွာေနတဲ့ အေျဖမ်ားျဖစ္ေနမလား။ တစ္ခုခု လင္းထြက္သြားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ လွည့္လည္ျပီး ရွာေနသည့္အရာကို ကၽြန္ေတာ္ ရုတ္တရက္ေတြ႔လိုက္ရသည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ ယိမ္းထိုးေနေသာ တံတားတစ္ခုကေန ကုန္းေျမေပၚကို ေနာက္ဆံုးမွာ ေျခခ်လိုက္သလိုပင္ျဖစ္သည္။”

ေနာက္ေလးႏွစ္လံုးလံုး အာႏိုး၏ ဒုတိယအိမ္ျဖစ္ေသာ ထို ဂ်င္မ္သည္ Athletic Union Graz ဂ်င္မ္ျဖစ္သည္။ ၁၉၅၈တြင္ Marnul သည္ အဲသည့္ဂ်င္မ္ကို တည္ေထာင္ခဲ့သည္။ ၎သည္ ၾသစတီးယား၏ ပထမဆံုး ကာယဗလေလ့က်င့္ခန္းမ ျဖစ္ေၾကာင္း ဂုဏ္ယူေျပာဆိုသည္။ ယေန႔တြင္ေတာ့ Athletic Union Graz သည္ မိသားစုအိမ္ဆိုင္ေလးမ်ားျဖင့္ ၀န္းရံုထားေသာ ျပင္းေျခာက္ေျခာက္ ေနရာတစ္ခုျဖစ္ေနသည္။ ေက်ာက္စရစ္ခင္းထားေသာ ကားပါကင္ေလးသည္ ေပါင္းပင္မ်ားႏွင့္ စစ္ပြဲတြင္ အျပတ္အသတ္ အေရးနိမ္႔ေနသည္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေလွကားကေန ေျမေအာက္ခန္းကို ဆင္းေသာ္ ကၽြန္ေတာ္စိတ္ကူးယဥ္မိသည္။ ငယ္ရြယ္ေသာ ရႊာဇီနက္ဂါး Marnul နဲ႔ေတြ႔ျပီး ေနာက္ရက္ ဒီလိုပံုစံမ်ိဳးပဲ ပထမဆံုးအၾကိမ္ ဆင္းခဲ့ရမွာပဲ။ အေလးေတြ တဂြမ္ဂြမ္နဲ႔ အသံမ်ားကို ဆယ့္ေလးႏွစ္အရြယ္ ေကာင္ေလး ၾကားေနရမွာပဲ ေတြးမိသည္။ Athletic Union Graz မွာ ေလ့က်င့္ျပီး မၾကာခင္မွာပဲ ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ Hercules vs the Vampires မွာ သရုပ္ေဆာင္ထားေသာ Reg Park ကို စတင္ေတြ႔ခဲ့ျပီး ထို 1958 Mr. Universe သည္ အာႏိုး၏ အသည္းေက်ာ္ ေနာက္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာေတာ့သည္။ မဂၢဇင္း အဖံုးမွ Park ၏ ပံုကို ေတြ႔ျပီး ပိန္ေညာင္ေလး အာႏိုးက Marnul ကို ေျပာသည္မွာ “ဒီလိုမ်ဳိး ကၽြန္ေတာ္ ျဖစ္ခ်င္ေနတာ” Marnul က ရယ္သည္။ သို႔ေသာ္ သူ႔တပည့္ေလးကို ဒီထက္ပို ေလ့က်င့္ေအာင္ တြန္းအားေပးသည္။ သင္ျပေပးသည္။ အၾကီးမားဆံုး လူသားတစ္ေယာက္၏ လွ်ိဳ႕၀ွက္ခ်က္မွာ “သူတို႔သည္ နာက်င္မႈတံတိုင္းကို ခ်ဳိးေဖာက္ၾကိဳးစားၾကျခင္း” ဆိုသည္ကို လမ္းညႊန္ေပးသည္။

၃၅ႏွစ္ရိွေသာ Marnulသည္ 1964 Mr. Austria ႏွင့္ Mr. Europe ေတြ အေကာင္းဆံုး အေျခအေနနဲ႔ ရသည့္အခ်ိန္တြင္ သူတပည့္၏ ျခိမ္းေျခာက္မႈကို ရိုးတိုးရိတ္တိတ္ခံလိုက္ရသည္။ အသက္ ၁၆ ႏွစ္သာ ရိွေသာ အာႏိုးသည္ ထို ေမာင္ ၾသစတီးယားတြင္ တတိယခ်ိတ္သည္။ ထိုအခ်ိန္တုန္းက တပည့္က ဆရာကုိ ေျပာသည္။ “ကၽြန္ေတာ္ အေကာင္းဆံုး ကာယဗလေမာင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ သရုပ္ေဆာင္ ၾကယ္ပြင့္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လိမ့္မယ္။ ကၽြန္ေတာ္ မီလ်ံနာ စီးပြားေရး သူေဌးၾကီးတစ္ေယာက္ ျဖစ္လိမ့္မယ္။” ဆရာက ရယ္သည္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ထိုေကာင္ေလး၏ အိပ္မက္ေတြသည္ ရုတ္တရက္ ၾကီးလာေသာ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ထက္ပင္ ပိုမိုလွ်င္ျမန္စြာ ဖြံျဖိဳးၾကီးထြားေနေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ဒီေကာင္ေလး တကယ့္ အၾကီးအက်ယ္ ကာယဗလေမာင္ တစ္ေယာက္ ျဖစ္လိမ့္မည္ဆိုသည္ကို Marnul ယံုၾကည္ခဲ့သည္။ (၁၉၇၀ တြင္ ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ သူ႔ ဒုတိယ လူစြမ္းေကာင္း Reg Park ကို Pro Mr. Universe တြင္ အႏိုင္ရခဲ့သည္။)

ယေန႔တြင္ Athletic Union Graz ေျမေအာက္ခန္း ေကာ္ရီဒါ အဆံုး အခန္းရိွ နံရံမ်ားႏွင့္ ခန္းမထဲက တျခား အခန္း သံုးခန္း ရိွ နံရံမ်ားေပၚတြင္ ကာယဗလ ဓာတ္ပံုမ်ားႏွင့္ ပို႔စတာမ်ား ျပည့္ႏွက္ေနသည္။ အမ်ားစုမွာ အေက်ာ္ၾကားဆံုး ပုဂၢိဳလ္မ်ား၏ပံုေတြျဖစ္သည္။ Marnulသည္ ႏွစ္ေပါင္း ေလးဆယ္ေက်ာ္ၾကာျပီး ပံုမွန္ေလ့က်င့္ေလ့မႈ မရိွေတာ့ေသာ္လည္း သူပံုထဲက လူေတြကို ေကာင္းေကာင္း မွတ္မိသည္။ ပံုမ်ားထဲမွ တစ္ပံုဆိုလွ်င္ ေရးထားသည္မွာ “Kurt အတြက္ ကၽြန္ေတာ့္၏ ပထမဆံုး ေလ့က်င့္ေပးသူ ဆရာ Kurt ကို ေက်းဇူးအမ်ားၾကီး တင္ပါသည္။ ဆရာေၾကာင့္သာ မဟုတ္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္သည္ ဘယ္ေသာအခါမွ ကာယဗလကို စတင္မိမည္မဟုတ္ပါ။ ပံု- အာႏိုး ရႊာဇီနက္ဂါး”

ေနရာသည္ လႊစာအနံ႕ရေနသည္။ Marnul ေျပာသည္မွာ လြန္ခဲ့သည့္ ႏွစ္ပတ္ကမွ အခင္းကို အထပ္သား ခင္းထားျခင္းဟု ဆိုသည္။ ဓာတ္ပံုအေဟာင္းမ်ား၊ စုတ္ဖြာေနေသာ ပို႔စတာမ်ား၊ ခႏၶာေဗဒပံုမ်ား မီးေရာင္လြင္လြင္ေအာက္မွာ ထင္ရွားေနသည္။ ဂေလာင္ဂလင္ျမည္ေနေသာ စက္မ်ား အခန္းတစ္ခန္းထဲတြင္ စုျပံဳထည့္ထားသည္ကို ေတြ႔ရသည္။ အခ်ိန္ေနာက္ျပန္ေရာက္သြားသလား ထင္မွားမိသည္။ ကာယဗလသမားမ်ား မိုက္ကယ္ဂ်က္ဆင္၏ “Billie Jean” သီခ်င္းဖြင့္ျပီး ဒံုဂြမ္းနဲ႔ ကစားေနၾကသည္ကို ျမင္ေယာင္မိသည္။

ထုိဂ်င္မ္ေလးသည္ စီးပြားေရး စီမံကိန္းၾကီးမဟုတ္ပါ။ မင္ဘာမ်ား၏ ပူးေပါင္းမႈျဖင့္ ၀ိုင္း၀န္း တည္ေထာင္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ Marnul သည္ ပထမဆံုး ျဖစ္ျပီး အခု ၄၉ ႏွစ္သက္တမ္းတြင္လည္း သူသာ တစ္ဦးတည္းေသာ ဥကၠဌျဖစ္သည္။ ပထမေတာ့ ထိုပူးေပါင္း လုပ္ငန္းတြင္ အေလးအလြတ္ေတြ၊ ခံုတန္းရွည္ေတြ၊ ဒစ္ပင္ဘားေတြကလြဲျပီး ဘာမွ မရိွပါ။ သို႔ေသာ္ Marnul သည္ Strength & health ႏွင့္ Muscle Builder မဂၢဇင္းမ်ား (ဒုတိယတစ္ခုသည္ Flex ႏွင့္ Muscle & Fitness တို႔၏ ေရွ႕ေျပးျဖစ္သည္။)ကို စက္မ်ားတည္ေဆာက္ဖို႔ရာ အသံုးခ်ခဲ့သည္။ “ကၽြန္ေတာ္တို႔ စက္နဲ႔ ရင္အုပ္တြန္းသည့္ပံုမ်ား၊ ေပါင္ေရွ႕သားဒူးေကြး ဆန္႔ ပံုမ်ားႏွင့္ တျခားတျခား စက္ပံုစံမ်ားကို ျမင္ေတာ့ အာႏိုးနဲ႔ ကၽြန္ေတာ္ ပံုတူကူးခ်ျပီး စက္ေတြကို ကိုယ့္ဘာသာကိုယ္ တည္ေဆာက္ခဲ့တယ္။” Marnul က အမွတ္တရေျပာသည္။ “ဒါေတြက ၾသစတီးယားရဲ႕ ပထမဆံုး ကိုယ္ကာယ စက္ေတြပါပဲ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လုပ္ခဲ့တဲ့ စက္ ၁၈ မ်ဳိးေပၚမွာ အာႏိုးကစားခဲ့ပါတယ္။”

မ်က္စိပြင့္နားပြင့္ ကာယဗလ လူသစ္ေလးဘ၀မွ ေမာင္ဥေရာပျဖစ္လာခဲ့ေသာ ဒီဂ်င္မ္ေလးသည္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေရာက္ေသာ ေန႔တြင္ လူသစ္ကင္းမဲ့နီးပါးျဖစ္ေနသည္။ လူႏွစ္ေယာက္သာလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ရိွေနေသာ ေသာၾကာေန႔ ေန႔လည္တြင္ ကစားေနသည္။ သူတို႔ထဲမွ တစ္ဦးသည္ Karl Kainarth ျဖစ္သည္။ ယခုအခါ အသားညိဳ၊ ပိန္ပိန္ပါးပါး အသက္ ၆၃ Kainarth သည္ ကာယဗလတြင္ အႏွစ္ႏွစ္ဆယ္ေက်ာ္ေက်ာ္ က်င္လည္ က်က္စား ျပိဳင္ပြဲ၀င္ခဲ့သူျဖစ္သည္။ သူ႔ ဆုေတြထဲတြင္ 1970 Mr. Universe IFBB အရပ္ျမင့္တန္း ပထမဆုပါ၀င္သည္။ ေနာက္ထပ္ထူးျခားသည္က ၁၉၆၄ မွ ၁၉၆၆ ထိ ရႊာဇီနက္ဂါး၏ ကစားေဖာ္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ ”ကၽြန္ေတာ္တို႔က အတြဲညီတယ္။” သူ အမွတ္တရ ေျပာသည္။ “ကၽြန္ေတာ္တို႔ ကမာၻသိျဖစ္ခဲ့ၾကတယ္။”

သို႔ေသာ္ ကစားသမား အေဖာ္တစ္ေယာက္ကေတာ့ သူ႔ထက္သာသလို အားလံုးထက္လည္း သာသြားခဲ့သည္ကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ နားလည္လိုက္ၾကသည္။ “သူက အျမဲတမ္း ေလ့က်င့္ေနတယ္။ အမ်ားဆံုးလည္း သူပဲ လုပ္တယ္။ ဒီဂ်င္မ္ ျပဳိလဲျပီး ပိတ္သြားေတာင္ သူက ကစားေနမည့္လူ။” Kainarth က အာႏိုးအေၾကာင္းကို ပူလီၾကိဳးဆြဲခ် ျပန္တင္ကစားရင္းႏွင့္ ေျပာျပေနသည္။ “သူ တကယ့္ၾကီးၾကီး က်ယ္က်ယ္ေတြ ျဖစ္ေအာင္ လုပ္လိမ့္မည္ဆိုတာ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိခဲ့သည္။ သူသိခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိခဲ့သည္။”

ေနာင္လာမည့္ တတိယပိုင္း (ေနာက္ဆံုး ေခါင္းစဥ္ႏွစ္ခု) ကို ရႈစားၾကပါကုန္။ မိတ္ေဆြတို႔..

တစ္ေန ့အင္တာနက္ သံုးေနရင္းနဲ ့ကမၻာေက်ာ္ ကာယဗလ ဖိုရမ္တစ္ခုမွာ အာရွ ကာယဗလ သူရဲ

ေကာင္း တစ္ေယာက္ ျဖစ္သူ ဟီဒီတာဒါ ယာမာဂီရွီနဲ ့အခ်ိန္ အနည္းငယ္ အင္တာဗ်ဴး ထားေသာ

အေႀကာင္းအရာ ေလးေတြကို တဆင့္ ျပန္လည္ တင္ျပ ေပးလိုက္ပါတယ္။

ေမး။                             ။ခင္ဗ်ားကာယဗလစတင္ေလ့က်င့္ျဖစ္ပံုေလးကိုေျပာျပေပးပါဦး။

ေျဖ။                             ။ကြ်န္ေတာ္ငယ္စဥ္ကေတာ့ရဂ္ဘီကစားနည္းကိုပဲကစားတာပါ။

ဒါေပမဲ့ကြ်န္ေတာ့္ရဲ ့အားကစားစြမ္းရည္တိုးတက္ဖို ့အတြက္အေလး

နဲ ့ဆယ္ေက်ာ္သက္အရြယ္မွာစတင္ေလ့က်င့္ျဖစ္တာပါ။ကြ်န္ေတာ္

ကာယဗလစတင္ေလ့က်င့္ခ်ိန္မွာအေကာင္သိပ္မထြားပါဘူး။ေပါင္

130-၀န္းက်င္ေလာက္ပဲရိွတာပါ။အထက္တန္းေက်ာင္းသားဘ၀ျပီး

ဆံုးခ်ိန္မွာေတာ့ကြ်န္ေတာ့္ကိုယ္အေလးခ်ိန္ဟာေပါင္50-ေလာက္တိုး

တက္လာခဲ့ပါျပီ။ဘဲြ ့ရျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ကြ်န္ေတာ့္ရဲ ့အင္အားေတြကို

ဘယ္ေနရာမွာအကုန္အသံုးခ်ျပီးဘ၀ကိုေလ်ာက္လွမ္းမလဲလို ့မိမိ

ကိုယ္ကိုျပန္ဆန္းစစ္မိပါတယ္။အဲဒီအခ်ိန္မွာကြ်န္ေတာ္၀ါသနာအပါဆံုး

အျဖစ္ခ်င္ဆံုး၊အရူးသြပ္ဆံုးကာယဗလကိုသာတစိုက္မတ္မတ္လုပ္ဖို ့

ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္တာပါ။

ေမး။                             ။ဒီလိုဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်ျပီး၊ဒီလမ္းေႀကာင္းကိုေလ်ာက္ဖို ့မိမိကိုယ္ကိုဘယ္

လိုလံွဳ ့ေဆာ္ခဲ့ပါသလဲ။

ေျဖ။                             ။ကြ်န္ေတာ္ကငယ္စဥ္ကတည္းကရည္မွန္းခ်က္ႀကီးသူပါ။ဘာကိုမဆို

လုပ္မယ္ဆိုရင္ျဖစ္ေအာင္လုပ္ေလ့ရိွပါတယ္။ကြ်န္ေတာ္ကျပင္းျပင္း

ထန္ထန္ေလ့က်င့္ရတာကိုအင္မတန္ေပ်ာ္ပိုက္သူပါ။ျပိဳင္ပဲြတစ္ပဲြျပီး

တိုင္းမွာခံယူခ်က္ေတြတစ္မ်ိဳးျပီးတစ္မ်ိဳးထပ္တိုးျပီးမိမိကိုယ္ကိုေကာင္း

သည္ထက္ေကာင္းေအာင္ႀကိဳးစားခဲ့တာပါ။

ေမး။                             ။ဘယ္လိုေလ့က်င့္နည္းပရိုဂရမ္ကခင္ဗ်ားအတြက္အက်ိဳးျပဳတယ္လို ့

ထင္ပါသလဲ။

ေျဖ။                             ။ပထမေန ့—-ေက်ာျပင္

စက္သီးႀကိဳးေခါင္းေနာက္ဆဲြခ်                       4—-10

ဒမ္ဘယ္တစ္ဖက္ခ်င္း၀င္းဆဲြ                        4—-10

ဘားရွည္ခါးကိုင္းဆဲြတင္                                4—-10

ဒတ္လစ္ဖ္                                                 4—-10

တီဘားခါးကိုင္းဆဲြတင္                                  4—-10

ထိုင္လ်က္ေကဘယ္ႀကိဳး၀င္းဆဲြ                   4—-10

ဟိုက္ပါတန္းရွင္းေက်ာျပင္ေအာက္သား          4—-10

ဒုတိယေန ့—ရင္အုပ္+ေျခသလံုး

45ဒီဂရီဘားရွည္ရင္အုပ္တြန္း                         4—-10

ဒမ္ဘယ္ရင္အုပ္တြန္း                                  4—-10

45ဒီဂရီဒမ္ဘယ္ဖလိုင္း                                  4—-10

ဟမ္းမားစက္ျဖင့္ရင္အုပ္တြန္း                          4—-10

ေကဘယ္ႀကိဳးျဖင့္ရင္အုပ္ကစား                      4—-10

ဒမ္ဘယ္ပူးဆဲြ                                             4—-10

မတ္တပ္ရပ္ေျခဖ်ားေထာက္ႀကြ                       4—-15

ထိုင္လ်က္ေျခဖ်ားေထာက္ႀကြ                      4—-15

တတိယေန ့—–ဆံု

ဒမ္ဘယ္ေဘးတိုက္ငွက္ပ်ံ                             4—-10

ဘားရွည္စံုေရွ ့တြန္း                                      4—-10

ဒမ္ဘယ္တစ္ဖက္ခ်င္းေရွ ့ေျမွာက္                 4—-10

ဘားရွည္လက္ေကြးဂုတ္ဆဲြ                           4—-10

ဆံုေနာက္ဒမ္ဘယ္ငွက္ပ်ံ                                4—-10

ဆံုေနာက္စက္ျဖင့္ငွက္ပံ်                                4—-10

စတုထၱေန ့—လက္ေမာင္း

လက္ေမာင္းေနာက္ဖိခ်                                  4—10

လက္ေမာင္းေနာက္အက်ဥ္းတြန္း                   4—-10

ခံုႏွစ္ခံုႀကားလက္ေထာက္တြန္းတင္                4—-10

ပက္လက္အိပ္ႏွဖူးေပၚခ်                               4—-10

ဘားရွည္လက္ေမာင္းေရွ ့ေကြး                           4—-10

ခံုေစာင္းမွီလက္ေမာင္းေရွ ့ေကြး                  4—-10

ဒမ္ဘယ္တစ္ဖက္ခ်င္းေကြး                          4—-10

လက္ေမွာက္ခံုဘားရွည္ေကြး                      4—-10

ပဥၥမေန ့—-ေအာက္ပိုင္း

ေပါင္ေရွ ့ကန္                                               4—-10

ဘားရွည္ထမ္းျပီးထိုင္ထ                               4—-10

ပက္လက္အိပ္ကန္                                        4—-10

ဟပ္စကြက္                                                  4—-10

ေပါင္ေနာက္ေကြး                                        4—-10

မတ္တပ္ရပ္ေပါင္ေနာက္ေကြး                      4—-10

ဒတ္လဖ္တ္                                                4—-10

ေမး။                           ။ခင္ဗ်ားကိုေလ့က်င့္ခန္းသံုးခုသာကစားပါဆိုရင္ဘာေတြကိုေရြးမလဲ။

ဘာေႀကာင့္လဲ။

ေျဖ။                             ။ 1—အေလးထမ္းအျပည့္ထိုင္ထ

2—ဒတ္လဖ္တ္

3—45 ဒီဂရီရင္အုပ္တြန္း

ဒီေလ့က်င့္ခန္းေတြကသက္ဆိုင္ရာႀကြက္သားအုပ္စုေတြကိုအျပည့္အ၀

လံွဳ ့ေဆာ္ေပးနိုင္ျပီးထုတင္ဖို ့အတြက္အေကာင္းဆံုးပါပဲ။

ေမး။                             ။မေလ့က်င့္မွီနဲ ့ေလ့က်င့္ျပီးအစားအေသာက္ေတြကအေရးႀကီးတယ္

လို ့သိရပါတယ္။ခင္ဗ်ားရဲ ့အယူအဆေလးေျပာေပးပါဦး။

ေျဖ။                             ။ဟုတ္ပါတယ္မေလ့က်င့္မွီနဲ ့ေလ့က်င့္ျပီးအာဟာရကအထူးအေရးႀကီး

ပါတယ္။ဘာျဖစ္လို ့လဲဆိုေတာ့သင္ေလ့က်င့္ခန္းလုပ္ေနစဥ္ႀကြက္သား

မ်ားျပိဳက်ပ်က္စီးျခင္းကိုကာကြယ္ေပးျပီး၊ေလ့က်င့္ျပီးစဥ္မွာႀကြက္သား

မ်ားျပန္လည္တည္ေဆာက္ေပးဖို ့အတြက္မ်ားစြာအေထာက္အကူျပဳ

ေပးလို ့ပါပဲ။ကြ်န္ေတာ္မေလ့က်င့္မွီထမင္းဆယ္ေအာင္စႏွင့္ႀကက္သား

ဆယ္ေအာင္စကိုစားပါတယ္။ေလ့က်င့္ျပီးခ်ိန္မွာေတာ့ထမင္းဆယ့္ႏွစ္

ေအာင္စႏွင့္အသားကင္ဆယ့္ႏွစ္ေအာင္စကိုစားပါတယ္။

ေမး။                           ။ႀကြက္သားကြာလတီကိုျပိဳင္ပဲြအတြက္အထူးျပဳေလ့က်င့္စဥ္မွာဘယ္လို

ကာဒီရိုမ်ိဳးကိုလုပ္ပါသလဲ။

ေျဖ။                   ။ရိုးရိုးကာဒီရိုအျပင္၊ေလ့က်င့္ခန္းတစ္ေက်ာ့ႏွင့္တစ္ေက်ာ့ႀကားျပင္း

အားျမင့္ကာဒီရို (HIIT)ကိုလည္းလုပ္ပါတယ္။အထူးသျဖင့္ကေတာ့

ကြ်န္ေတာ့္စိတ္ခံစားမွဳ ့၊အင္အားအေနအထားေပၚမူတည္ျပီးသင့္ေလ်ာ္

တာကိုလုပ္ေလ့ရိွပါတယ္။

ေမး။                             ။အေလးစားဆံုး၊အားအက်ဆံုးကာယဗလေမာင္ကိုေျပာျပေပးပါဦး။

ေျဖ။                             ။ရစ္ခ်္ဂက္စ္ပါရီ

ေမး။                             ။မိမိရဲ ့ခံယူခ်က္(ေဆာင္ပုဒ္)ကိုေျပာေပးပါဦး။

ေျဖ။                             ။မျဖစ္နိုင္တာဘာမွမရိွ။

ေမး။                             ။ခင္ဗ်ားရဲ ့၀ဘ္ဆိုက္အညြွန္းေလး။

ေျဖ။                             ။ www.hide-productions.com

စီစဥ္တင္ဆက္သူ—–

နိုင္ဦး—-119

Email—-intensemuscle@gmail.com

Ph—0949-315478

တရံေရာအခါ အလြန္ေ၀းကြာလွေသာ နယ္ေျမေလးတစ္ခုတြင္ လူသန္မာၾကီး Kurt ႏွင့္ ေတြ႔ခဲ့ေသာ အာႏိုး ဆိုသည့္ ပိန္ပိန္ေညာင္ေညာင္ ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ေနထိုင္ခဲ့ေလသည္။ အာႏိုးသည္ အေလးကစားသည္။ စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြ မက္သည္။ သူသည္ လူေတြကို သူ တေန႔က်လွ်င္ ကမာၻ႔အေကာင္းဆံုး ကိုယ္ကာယပိုင္ရွင္တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာရမည္။ ေက်ာ္ၾကားေသာ ရုပ္ရွင္မင္းသား တစ္ေယာက္ ျဖစ္လာရမည္။ ေအာင္ျမင္ေသာ စီးပြားေရးသမားတစ္ေယာက္ ျဖစ္လာရမည္ဟု ေျပာျပခဲ့သည္။ လူေတြက ရယ္သည္။ သို႔ေသာ္ အာႏိုး ၾကီးထြားလာသည္ထက္ ၾကီးထြားလာသည္။ ေနာက္ေတာ့ အေမရိကတခြင္လံုးသည္ သူ႔အိပ္မက္ေတြ ၾကီးထြားသေလာက္ လိုက္ၾကီးထြားရေလေတာ့သည္။ သူျဖတ္သန္းခဲ့ေသာ ႏွစ္မ်ားတေလွ်ာက္ အမွန္တရားသည္ ပံုျပင္ထက္ပင္ ပိုမိုစိတ္၀င္စား အံ့ၾသစရာေကာင္းလွေပသည္။ အခုကၽြန္ေတာ္တို႔ တရံေရာအခါက လံုး၀ျဖစ္ႏိုင္ေျခမရိွခဲ့ေသာ ေနရာမ်ားဆီသို႔ ခရီးထြက္ၾကည့္ရေအာင္ ခင္ဗ်ာ။

Flex Magazine Writer, Greg Merrit ၏ မွတ္တမ္း

##

ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ၾသစတီးယားက Graz ျမိဳ႔ေလးရိွ ဆင္ေျခဖံုး ဟုိတယ္တစ္ခုတြင္ ေရာက္ေနသည္။ အာႏိုးရႊာဇီနက္ဂါး ေနထိုင္ၾကီးထြားျပီး ေလ့က်င့္ခဲ့ေသာ ေနရာႏွင့္ မိုင္အနည္းငယ္သာ ေ၀းေတာ့သည္။ သို႔ေသာ္ သူ႔ေနရာအတြက္ ဘာေျမပံု၊ ဘာလမ္းညႊန္ခ်က္မွ မရိွ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဘယ္သြားျပီး ဘယ္လိုလုပ္ရမလဲဆိုတာ ၾကံဖန္ေနစဥ္ Austria Grand Prix promoter, Dany Hozl ေပၚလာေလသည္။ သူနဲ႔ စကားအနည္းငယ္ ေျပာဆိုျပီးေနာက္ သူဖုန္းေခၚေပးေလသည္။

မိနစ္ႏွဆယ္ၾကာသည့္အခါ ဟိုတယ္တံခါးေပါက္မွာ ပုဂၢိဳလ္ၾကီး Kurt Marnul ေပၚလာေတာ့သည္။ အသက္ ၇၈ ႏွစ္မွာပင္ သူ႔ပံုစံက ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ ငယ္ေနပံုေပါက္သည္။ ေနေလာင္ထားေသာ အသားအေရ၊ ဂုတ္ထိက်ေနေသာ မီးခိုးေရာင္ ဆံပင္၊ ႏွေခါင္းေမြး ႏွင့္ သူသည္ သားေရဂ်ာကင္ကို ၀တ္ထားသည္။ ေနာက္ျပီး ဂ်င္းအကႌ်၊ ေဘာင္းဘီ၊ တန္ဖိုးၾကီး လက္၀တ္ရတနာအခ်ိဳ႔ႏွင့္ ေနကာမ်က္မွန္ကို အျမဲလို တတ္ထားသည္။ ေလးၾကိမ္ အိမ္ေထာင္ကြဲျပီးေနာက္ အခု အိမ္္ေထာင္ထပ္ျပဳထားေသာ Marnul သည္ ရိႈးႏွင့္ မိုးႏွင့္ လူငယ္ေလးတစ္ေယာက္လို ဖ်တ္လတ္ေနဆဲပင္။ သူ၏ Mr. Austria ရခဲ့ေသာ ပံုႏွင့္ ပက္လက္အိပ္ ရင္ဘတ္တြန္းတြင္ ကမာၻ႔စံခ်ိန္ခ်ဳိးခဲ့ေသာ ပံုေတြမွာေတာင္ ေနကာမ်က္မွန္ တတ္ထားခဲ့သည္။ ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီးေခတ္ (The Oak: အာႏိုး၏ နာမည္ေျပာင္ျဖစ္သည္) မတိုင္မီကတည္းကပင္ Marnul သည္ Larry Scott ႏွင့္ Don Howorth တို႔ႏွင့္ အတူ အမ်ဳိးသားတိုင္း ျဖစ္ခ်င္ခဲ့ေသာ ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ ျဖစ္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ ၎သည္ ဤဇာတ္လမ္း၏ အစသာ ျဖစ္သည္။

Marnul သည္ ျပီးျပည့္စံုေသာ လမ္းညႊန္သမားတစ္ေယာက္ ျဖစ္သည္။ အာႏိုး၏ ငယ္စဥ္ဘ၀ကို သူ႔လိုမ်ဳိး သမိုင္း၀င္ ပုဂၢိဳလ္ၾကီးတစ္ေယာက္ထက္ ပို၍ မည္သူမွ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို မေျပာျပႏိုင္ပါ။ ျပႆနာတစ္ခုမွာ သူသည္ အဂၤလိပ္စကားကို hello မွလဲြ၍ ဘာမွ မေျပာတတ္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္တို႔မွာလည္း ဂ်ာမန္စကားကို gesundheit မွလြဲ၍ ဘာမွ မတတ္ပါ။ ၾသစတီးယန္း ဖြား ျဖစ္သည့္ Muscletime.com ပိုင္ရွင္ Wolfgang Koellerer ေရာက္လာျပီး ကူညီမွပဲ အားလံုးစိတ္ေအးရေတာ့သည္။ ထို႔ေနာက္ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ အာႏိုးရႊာဇီနက္ဂါးႏွင့္ သူ တြဲရိုက္ထားေသာ ပံုမ်ား၊ အာႏိုးတစ္ေယာက္တည္းပံုမ်ားႏွင့္ တစ္ကားလံုးအလွဆင္ထားေသာ သူ၏ ပါဂ်ဲရိုးေပၚ တက္လိုက္ၾကသည္။ Koellerer ကေတာ့ သူ႔အမ်ဳိးသမီးႏွင့္အတူ muscletime logo မ်ားႏွင့္ ဆင္ျမန္းထားေသာ ပစ္ကပ္ထ၇ပ္ကားျဖင့္ ေနာက္ကေန လိုက္လာၾကသည္။ Holzl ရဲ႕ကားကေတာ့ ေရာ္နီကိုးလ္မင္း၊ မားကပ္စ္ရူး ပံုမ်ားႏွင့္ Grand Prix ဆုခ်ီးျမင့္ပံုမ်ား ကပ္ထားေလသည္။ ကားေတြမွာ ေၾကာ္ျငာျခင္းသည္ ၾသစတီးယား၏ ဓေလ့တစ္ခုမ်ား ျဖစ္ေနမလား ကၽြန္ေတာ္ ေတြးမိသည္။

အိမ္

လူဦးေရ ၂၅၀,၀၀၀ ၀န္းက်င္ရိွေသာ ၾသစတီးယားမွ ဒုတိယ အၾကီးဆံုးျမိဳ႔ Graz မွာ ရႊာဇီနက္ဂါးၾကီးထြားခဲ့သည့္ အေၾကာင္းကို ေမ့လိုက္ပါ။ သူအမွန္ၾကီးခဲ့သည္မွာ Graz မွ မိုင္အနည္းငယ္ေ၀းေသာ ေတာင္ကုန္းေလးေတြေပၚမွာ ျဖန္႔က်က္ေဆာက္ထားသည့္ လယ္ကြင္းမ်ား ေပၚမ်ားလွသည့္ Thal ဆိုသည့္ျမိဳ႔ေလးမွာ ျဖစ္သည္။ သူ႔ငယ္စဥ္ ပထမ၁၉ႏွစ္လံုးလံုးကို ထို လူဦးေရ ၁,၂၀၀ ေလာက္ရိွေသာ ျမိဳ႔ေလးမွာပင္ ကုန္ဆံုးခဲ့သည္။ Marmul ၏ ကားေပၚတြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ေတြ အရိွန္ျပင္းစြာ ျဖတ္သန္းလာခဲ့ေသာ လမ္းသြယ္ေလးမွာ ဆယ္ေက်ာ္သက္ အာႏိုးေလး စက္ဘီး သို႔္မဟုတ္ ေျခက်င္ျဖင့္ မိုးရြာရြာ၊ ႏွင္းက်က် ျဖတ္သန္းေလွ်ာက္လွမ္းခဲ့ဖူးသည္။ သူ႔ကစားရံုကိုသြားသည့္ ၁၂ မိုင္ခရီးကို ဒီလမ္းေလးေတြကပင္ ေန႔စဥ္ ျဖတ္သန္းခဲ့ဖူးသည္။

ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ သူ႔စာအုပ္ “အာႏိုး သို႔မဟုတ္ ကိုးေတာင္က်ား” (Arnold: The Education of a Bodybuilder) တြင္ သူ႔ငယ္စဥ္ဘ၀ကို ေဖာ္က်ဴးရာမွာ — “ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေနခဲ့တဲ့ အိမ္ေလးဟာ ႏွစ္ေပါင္း သံုးရာ သက္တမ္းရိွပါတယ္။ အဲသည့္အိမ္ကို ေတာ္၀င္မိသားစုတစ္စုက စတင္ေဆာက္လုပ္ထားျခင္းျဖစ္တယ္။ သူတို႔ ေရႊ႕ေျပာင္းရေတာ့မယ့္ အခ်ိန္က် အဲသည့္အိမ္ကို မိသားစုႏွစ္စုသာ ပိုင္ဆိုင္ေစရမည္ဟု ေၾကညာခဲ့တယ္။ တစ္စုမွာ ဂရဇ္ျမိဳ႔ ၀န္းက်င္တ၀ိုက္ပိုင္ ရဲမႈးၾကီးအတြက္ — ထိုအခ်ိန္က ကၽြန္ေတာ့္အေဖရရိွထားတဲ့ ရာထူးျဖစ္ပါတယ္။ ေနာက္တစ္စု မွာ နယ္ေျမသစ္ေတာထိန္းအတြက္ ျဖစ္ပါတယ္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔က အေပၚထပ္မွာ ေနတယ္။ သူတို႔က ေအာက္ထပ္မွာေနတယ္။”

ကၽြန္ေတာ္ ေမွ်ာ္လင့္ထားသည္က လြန္ခဲ့သည့္ ဆယ္စုႏွစ္သံုးစုေလာက္ကမွ တရား၀င္ အတည္တက် ေနထိုင္ၾကေသာ ျမိဳ႔ေလးျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေရွးေဟာင္း အေဆာက္အဦးေတြမ်ား ျဖစ္ေလမလား၊ နံရံေတြက ေၾကမြေဟာင္းႏြမ္းေနေသာ အိ္မ္ေတြမ်ား ျဖစ္ေလးမလား ေတြးမိသည္။ က်ဥ္းက်ဥ္း က်ဳပ္က်ဳပ္ စိတ္ရႈပ္စရာ ေနရာေလးေတြျဖစ္ေနမွာပဲ ထင္ထားခဲ့သည္။  ၾသစတီးယန္း ေကာင္ေလးတစ္ေယာက္ ထြက္ေျပး လြတ္ေျမာက္ခ်င္စရာ ေနရားေလးမ်ဳိးပါ ကၽြန္ေတာ္ ေမွ်ာ္လင့္ထားခဲ့သည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း အာႏိုး အိပ္မက္ၾကီးၾကီးေတြ မက္ျပီး ထြက္ေျပး တိမ္းေရွာင္သြားတာပဲ ျဖစ္ရမည္ဟု ခံစားမိသည္။ သို႔ေသာ္ အံၾသစရာေကာင္းေလာက္ေအာင္ ကၽြန္ေတာ္ ေတြ႔ရိွလိုက္ရသည္မွာ Thal ၀န္းက်င္သည္ တျခားလူမ်ား စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္မက္ျပီး ထြက္ေျပးလာခဲ့ခ်င္စရာ ေနရာေလးျဖစ္ေနသည္။

၀ါလဲ့လဲ့ အေရာင္သုတ္ထားျပီး ႏွင္းထုကို ကာကြယ္မည့္ ေခါင္မိုးအခၽြန္မ်ားႏွင့္ ေမာင္အိုလံပီယာဆုိဒ္ရိွေသာ တံခါးမၾကီးရိွ အိမ္သည္ သစ္သား၀င္းျခံ နံရံပုေလးေနာက္မွာ တည္ရိွေနသည္။ အျဖဴေရာင္ အျမိတ္တပ္ထားေသာ တံခါးရြက္ႏွစ္ရြက္ပါ ျပတင္းေပါက္ေလးမ်ားႏွင့္ ထိုအိမ္ေလးသည္ အျပစ္အနာအဆာ မရိွေအာင္ စင္းလံုးေခ်ာလွပေနသည္။ ေဟာ္လီ၀ုဒ္ ရုပ္ရွင္မ်ားထဲမွ ေမာ္ဒန္အိမ္ေလး မ်ားႏွင့္ပင္ အေတာ္တူလွေပသည္။ အိမ္ျခံစည္းရိုးေဘးတြင္ စြန္းထင္ေနေသာ မွန္သားႏွင့္ အမွတ္တရ ေမာ္ကြန္းေလးတစ္ခုကို ေတြ႔ရသည္။ Terminator အတြက္ေတာ့မဟုတ္။ Virgin Mary အတြက္ျဖစ္သည္။ လမ္းက်ဥ္းေလးမွာ အာႏိုးအိမ္သည္ ပထမဆံုးအိမ္ျဖစ္သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ သူ႔အိမ္ဘယ္ဖက္တြင္ အိမ္နီးနားခ်င္းမရိွျပီ ျဖစ္သည္။

အေပၚထပ္ ဘယ္ဖက္ ျပတင္းေပါက္ႏွစ္ေပါက္သည္ အာႏိုးႏွင့္ သူ႔အကို Meinhard တို႔၏ အိပ္ခန္းမွ ျပတင္းေပါက္ေတြျဖစ္သည္။ ထိုျပတင္းေပါက္မွ ၾကည့္ေလေသာ္ အလြန္လွပေသာ ရႈခင္းကို ေတြ႔ရမည္ျဖစ္သည္။ အိမ္အျမင့္မွ ၾကည့္လွ်င္ ပတ္၀န္းက်င္တခြင္လံုးသည္ စိမ္းစိုေနေသာ လိႈ္င္းတြန္႔ ေတာင္တန္းေလးမ်ား ျဖစ္ေနသည္။ ေကြ႔ေကာက္ေနေသာ လမ္းသြယ္ေလးေတြ၊ ခ်စ္စရာ အိမ္ေလးေတြႏွင့္ အလွဆင္ထားသည္။ ျမက္ခင္းျပင္ေလးေတြေပၚမွာ ကေလးေတြ ဒိုေရမီ ဆိုျပီး ကေနၾကမလား ကၽြန္ေတာ္ လိုက္ရွာမိေသးသည္။ ညီအကိုအခန္းကေန လွမ္းျမင္ႏိုင္သည္မွာ လမ္းအေပၚပိုင္းရိွ ဆယ္စုႏွစ္ ၁၃စု ၾကာခဲ့ျပီျဖစ္ေသာ ရဲတိုက္ၾကီး Burg Unterthal ျဖစ္သည္။ ထိုေနရာတြင္ ညီအကိုႏွစ္ေယာက္ ေလ့က်င့္ကစားခဲ့ၾကသည္။ အခုအခါမွာေတာ့ ထိုေနရာေလးကို ျပန္လည္ ျပင္ဆင္ထားျပီး မိသားစု တစ္စု ေနထိုင္ေနၾကေလျပီ။

ရႊာဇီနက္ဂါး ကာယဗလကို ရွာေဖြေတြ႔ရိွျပီးေနာက္  ေဆာင္းရာသီတစ္ခုတြင္ သူ႔ဖခင္သည္ သူ႔ကို ဂရက္ဇ္က ကစားရံုသို႔ တစ္ပတ္ သံုးၾကိမ္သြားကစားႏိုင္ျပီဟု အမိန္႔ထုတ္ျပန္ေလေတာ့သည္။ ထို႔ေၾကာင့္ တစ္ပတ္ကို သံုးည ဆယ္ေက်ာ္သက္ေလးသည္ အိမ္တြင္ ေလ့က်င့္၏။ မၾကာခင္မွာပင္ Marnul သည္ ဂရက္ဇ္က ဂ်င္မ္တြင္ ၀ိတ္ျပားအခ်ဳိ႔ ေပ်ာက္ဆံုးေနသည္ကို ရိပ္မိေလသည္။ တစံုတေယာက္က အေၾကာင္းၾကားလိုက္သည္ႏွင့္ သူသည္ ရႊာဇီနက္ဂါးအိမ္သို႔ ေတာက္ေလွ်ာက္ ေမာင္းလာေတာ့သည္။ သူ၏ ပထမဆံုးအၾကိမ္ အာႏိုးႏွင့္ ေတြ႔ဆံုပဲြျဖစ္သည္။ အာႏိုးအေမက ေျပာသည္။ “အို အဲသည့္အေလးေတြအကုန္ ေျမေအာက္ခန္းထဲမွာ ရိွပါတယ္။” အဲသည့္အခန္းေလးသည္ အပူရိွန္မေပးႏိုင္ေသာ ေအးစိမ့္ေနသည့္ ေက်ာက္တံုးနံရံမ်ားႏွင့္ အခန္းေလးျဖစ္သည္။ ေနာက္ ၄၄ႏွစ္ၾကာသည့္အခါ Marmul က ငယ္ရြယ္လွေသာ အာႏိုးရႊာဇီနက္ဂါးေလး၏ စိတ္အားထက္သန္မႈကို ေစာေစာစီးစီး ျမင္လိုက္ရပံုအေၾကာင္း ျပန္ေျပာင္းေျပာျပရင္း ရယ္ေနသည္။

အာႏိုး၏ အိမ္ႏွင့္ ပတ္သက္ျပီး ကၽြန္ေတာ္မွာ ပင့္သက္ရိႈက္ကာ မက္ေမာေနမိသည္။ ကိုယ့္ကုိယ္ကိုလည္း သတိေပးရေသးသည္။ ငါတို႔၏ ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီး ဒီေနရာမွာ အိပ္ခဲ့၊ စားခဲ့ပါလား.. အိမ္တြင္းမွာေတာ့ ေရပိုက္ဆက္သြယ္မွႈမရိွပါ။ ေရခဲေသတၱာမရိွပါ။ မီးဖို၊ မီးလင္းဖိုကလြဲျပီး ဘာမွ အခန္းတြင္း အပူေပးစရာမရိွပါ။ အာႏိုးႏွင့္ Meinhard တို႔သည္ အနီးနားမွ ေရတြင္းသို႔ ေန႔စဥ္ ေရသြားခပ္ရသည္။ ပ်ားပိတုန္းမ်ား ကၽြန္ေတာ့္နားက ျဖတ္သြားေလေတာ့ သူတို႔သည္ ပန္းပင္ေတြကိုလည္း ေရေလာင္းရေပလိမ့္မည္ဟု သိမိသည္။ ထိုစဥ္တြင္ လူတစ္ေယာက္ အိမ္ထဲမွာထြက္လာကာ အာႏိုးတို႔ ညီအကိုရဲ႕ အခန္းထဲမွာ သူေနေနေၾကာင္း ၾကြား၀ါေျပာဆိုေလသည္။ သူသည္ အေပၚထပ္ကို ငွားရမ္းထားသည့္အတြက္လည္း အလြန္ဂုဏ္ယူေနသလို သူ႔အခန္းကို လာလာတံခါးေခါက္တဲ့ tourist ေတြကိုလည္း စိတ္ညစ္ညဴးမိေၾကာင္း ေျပာျပေနသည္။ မၾကာမီမွာေတာ့ ကၽြန္ေတာ္တို႔ လမ္းမေပၚျပန္ေရာက္သြားၾကသည္။ ရဲတိုက္ၾကီးႏွင့္ အိမ္ေလးေတြကို ျဖတ္သန္းခဲ့သည္။ ျပီးေနာက္ အာႏိုးငယ္ငယ္ေလး ဒီလမ္းေပၚကေန ေက်ာင္းကို ျမဴဖံုးေနေသာ နံနက္တိုင္း လမ္းေလွ်က္သြားေနပံုကို ကၽြန္ေတာ္ ျမင္ေယာင္မိေနသည္။

ေက်ာင္း

The Marktgemeinde (Market Town) Thal sign ဆိုင္းပုဒ္ကို ရႊာဇီနက္ဂါး ၂၀၀၃ ျပည္နယ္အုပ္ခ်ဳပ္ေရးမႈးအျဖစ္ ေရြးခ်ယ္ခံရျပီးေနာက္ တည္ေထာင္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ ၎ဆိုင္းပုဒ္သည္ ဒီ၀န္းက်င္တြင္ ေနထိုင္သြားသည့္အထဲမွာ အေက်ာ္ၾကားဆံုး ပုဂၢိဳလ္တစ္ဦး၏ မွတ္တမ္းရာဇ၀င္အျဖစ္ တည္ေထာင္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ သူ႔ရဲ႕ ငယ္စဥ္ဘ၀ေနထိုင္ရာကို ေဖာ္က်ဴးထားသည့္ မွတ္တမ္းတစ္ခုလည္း ျဖစ္ေပသည္။ Lincoln Town Car သည္ ေအဗရာဟင္မ္ လင္ကြန္းကို ေဖာ္က်ဴးသလို ဤသည္မွာလည္း ရႊာဇီနက္ဂါးကို ေဖာ္က်ဴးထားသည့္ ေမာ္ကြန္းျဖစ္၏။

Thal-Kirchberg ေတာင္ကုန္းထိပ္နားမွာ ထိုဆိုင္းပုဒ္ တည္ရိွေနသည္။ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ႏိုင္ငံေတာ္သီခ်င္းကို ၾကားလိုက္ျပီးေနာက္ ဘဲလ္ျမည္ကာ ကေလးေတြ အေယာက္ႏွစ္ဆယ္၀န္းက်င္ေလာက္ ေက်ာင္းေပါက္ကေန ေျပးထြက္လာၾကေလသည္။ ျမဴးထ ေအာ္ဟစ္လွ်က္က ကၽြန္ေတာ္တိုု႔ကို ျဖတ္ကာ ကစားကြင္းဆီသို႔ ေျပးသြားၾကေလသည္။ ဤေက်ာင္း the Hans Gross School သည္ အာႏိုးရႊာဇီနက္ဂါးတက္ခဲ့့ေသာ ေက်ာင္းပင္ျဖစ္၏။

ေက်ာင္းႏွင့္ ကပ္လွ်က္တြင္ Thal ျမိဳ႔ေတာ္ ခန္းမရိွသည္။ ထို႔ေနာက္တြင္ Thal တီရွပ္မ်ားႏွင့္ ေကာ္ဖီမတ္ခြက္မ်ား ေရာင္းသည့္ ေသးငယ္ေသာ ဆိုင္ခန္းေလးတစ္ခန္း ရိွသည္။ ဆိုင္ထဲမွာ ေကာ္ဖီေဖ်ာ္စက္ရိွေသာ္လည္း ေစ်း၀ယ္သူေတာ့ တစ္ေယာက္မွ မရိွ။ ထိုအခန္းေလး၏ ေဘးတြင္ ပိုမိုက်ဥ္းေျမာင္းေသာ အခန္းေလး — ပက္လက္အိပ္ ရင္ဘတ္တြန္းခံုႏွင့္ ဘားရွည္တစ္ေခ်ာင္းတင္ထားေသာ အခန္းေလးျဖစ္သည္။ ထို အေလးႏွင့္ ခံုကို ဂရဇ္မွ ေရႊ႕ေျပာင္းယူလာျခင္းျဖစ္သည္။ အာႏိုးသံုးခဲ့ေသာ အေလးကိရိယာမ်ားျဖစ္သည္္ဟူေသာ ဆိုင္းပုဒ္ေလးလည္း ေထာင္ထားသည္။ သို႔ေသာ္လည္း ဒီနားမွာ ဘယ္ကေလးမွ မကပ္၊ အာႏိုး သံမဏိမ်ား ေနရာမွားေနသည့္ ပံုေပါက္ေနသည္။

Church

ေက်ာင္းေနာက္ဖက္တြင္ေတာ့ Catholic Church ေလးရိွသည္။ ထို The St. Jakob church သည္ ၁၇၃၉ ကတည္းက တည္ေဆာက္ထားျခင္းျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ ၁၉၉၂ မွ ၁၉၉၄ အတြင္းတြင္ ကၽြမ္းက်င္ေျပာင္ေျမာက္ေသာ artist Ernst Fuchs ၏ လက္ရာေၾကာင့္ အထူးေျပာင္းလဲသြားခဲ့သည္။ အျပင္နံရံႏွင့္ ေမွ်ာ္စင္ကေတာ့ အရင္အတိုင္းပင္။ ထူးျခားသြားသည္မွာ ၀င္ေပါက္ၾကီးသည္ ၾကီးမားေသာ ဂူ၀င္ေပါက္ၾကီး တစ္ခုအလား ျဖစ္သြားသည္။ အတြင္းမ်က္ႏွာက်က္ႏွင့္ နံရံမ်ားတြင္လည္း အလြန္ လွပတင့္တယ္ ဆန္းၾကယ္ေသာ အႏုပညာလက္ရာမ်ားျဖင့္ အမြန္းတင္ထားသည္။

သန္႔ရွင္းသပ္ရပ္ေနေသာ ၾကမ္းျပင္ေပၚတြင္ ေက်ာက္တံုးအခဲေလးမ်ား ျခယ္လွယ္ထားသည္။ ထိုအေပၚတြင္ လမ္းေလွ်ာက္ေနေသာ ကၽြန္ေတာ္သည္ ေလးထဲမွာ ေလွ်ာက္ေနရသည့္အလား ခံစားေနရသည္။ ထိုင္ခံုတန္းမ်ားကိုလည္း ေပၚလစ္တိုက္ထားျပီး ေျပာင္လက္ေနေသာ ေက်ာက္မ်ားႏွင့္ အလွဆင္ထားသည္မွာ ေျမျပင္ေပၚမွ တိုက္ရိုက္ထိုးထြက္ေနေသာ ေပါက္ေရာက္ေနေသာ ေက်ာက္ေဆာင္ေလးမ်ားအလား၊ အပင္သက္ရိွေလးမ်ားအလား ျမင္မက္ေနမိသည္။ ေနရာတိုင္းတြင္ ထူးဆန္းမႈႏွင့္ အံ့ၾသရမႈ တစ္ခုခု ရိွေနသည္။ အေသးစိ္တ္ အလွဆင္ထားေသာ မ်က္ႏွာၾကက္၊ တြဲလြဲက်ေနေသာ ရႈမျငီးဖြယ္ မီးဆိုင္းၾကီးႏွင့္ လွပေသာ သိုးေမြးထည္ ယစ္ပလႅင္ၾကီးႏွင့္။ St. Jakob သည္ ရႊာဇီနက္္ဂါး ငယ္စဥ္က တက္ေရာက္ခဲ့ေသာ ရိွခိုးေက်ာင္းပံုႏွင့္ တျခားစီပင္ ျဖစ္ေနေလျပီ။ သို႔ေသာ္ အကယ္၍ ရိွခိုးဖို႔ သက္သက္အတြက္မဟုတ္ဘဲ ဧည့္သည္မ်ားအတြက္ ၾသခ်ရေအာင္ ဆြဲေဆာင္ဖို႔ ရည္ရြယ္မည္ဆိုလွ်င္ Thal ၏ ေတာင္ကုန္းေလးေပၚက ဤေသးငယ္ေသာ ရိွခိုးေက်ာင္းေလးသည္ ေၾကာက္ခမန္းလိလိ ေအာင္ျမင္မႈတစ္ခုပင္ ျဖစ္ေပမည္။

ေနာင္လာမည့္ ဒုတိယအပုိင္းကို ရႈစားၾကပါကုန္။ မိတ္ေဆြတို႔..

ကြ်န္ေတာ္ အခု တင္ဆက္ေပးတဲ. သက္ၾကီးေမာင္ ဦးၿပားဆိုတာ သူငယ္ခ်င္းတို.လည္း သိၿပီးသားၿဖစ္မွာပါ။ သူ ဘယ္သူဆိုတာကို ၿပီးခဲ.တဲ. ခရက္ရွာ ၿပိဳင္ပြဲသက္ၾကီးတန္း မွာ ဒုတိယ ဆုကိုရရွိခဲ.တဲ. သက္ၾကီးေမာင္တစ္ဦးပါ။ အဲဒီ အရင္ သက္ၾကီးတန္း ေမာင္ၿပိဳင္ပြဲတိုင္းမွာ ပထမဆု ခ်ည္းရရွိခဲ.သူ တစ္ဦးဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး။ ကြ်န္ေတာ္အခု ေရးသားမွာက သူရဲ. ငယ္ဘ၀ တစ္စိတ္တစ္ေဒသ ကို ကြ်န္ေတာ္ ေလ.လာဖူးတဲ. စာအုပ္တစ္အုပ္ ထဲက ေန ၿပန္ကိုးကားၿပီး ကြ်န္ေတာ္လို. ၀ါသနာရွင္ေတြ သိထားသင္.တယ္ ထင္လို.ပါ။ သိလည္း သိထားသင္.ပါတယ္။ ဒါမွလည္း ၿမန္မာ ကာယဗလေလာက ကေမာင္ေတြရဲ. ၾကိဳးပမ္းမႈေတြကို သိရွိထားၿပီး ကိုယ္တိုင္လည္း ၾကိဳးစားခ်င္စိတ္ ေပၚလာေအာင္၊ မသိေသးတဲ. ၀ါသနာရွင္ေတြကိုလည္း ၿပန္လည္ ေၿပာၿပႏိုင္ဖို.ဆိုတဲ. ရည္ရြယ္ခ်က္ေလးနဲ. တင္ဆက္ေပးလိုက္ပါတယ္။

ဦးၿပား ကို အဘ ဦးတင္ ၊ အမိ ေဒၚလွဆိုင္ တို.မွ ၁၉၄၅ ခုႏွစ္။ ဇန္န၀ါရီလ (၁၁) ရက္ေန.တြင္ မႏၱေလးတိုင္း မိထၳီလာ ခရိုင္၊ ၀မ္းတြင္းၿမိဳ.၊ သဲစုေက်းရြာတြင္ ေမြးဖြားခဲ.ၿပီး အသက္ (၁၅) ႏွစ္အရြယ္မွ စတင္ကာ ကာယဗလ အားကစား ကို လိုက္စားခဲ.ပါတယ္။ အသက္(၁၆) ႏွစ္ အရြယ္မွာ မႏၱေလး ၿမိဳ. အထက္တန္း ေက်ာင္းမွ (၁၀) တန္း ေအာင္ၿမင္ခဲ.ၿပီး တကၠသိုလ္ ဆက္တက္ခဲ.ရာ မႏၱေလး တကၠသိုလ္ ေမာင္ဘြဲ. ကိုရရွိခဲ.ပါတယ္။ အဲဒီမွာ တစ္ခု ေၿပာခ်င္တာက ဦးၿပား ဟာ ေမာင္ဘြဲ.ရတာနဲ. တကၠသိုလ္ က ထြက္ခဲ.ပါတယ္။ ဘာ ၿဖစ္လို.လဲ ဆိုေတာ. သူ လိုခ်င္တဲ. တကၠသိုလ္ေမာင္ဘြဲ. ရရွိၿပီးၿပီမို.လို.ပါပဲ။ အဲဒီဘြဲ. ၇ခ်င္လို.ပဲ တကၠသိုလ္ တက္ခဲ.တယ္ လို.လည္း ေၿပာၾကားခဲ.ပါတယ္။ ေတာ္ေတာ္ ေလးကာယဗလ ကို ၀ါသနာ ပါခဲ.တယ္ ေပါ.ဗ်ာ။ ေနာက္ပိုင္းတြင္ ဘ၀၀မ္းေရးအတြက္ ဌာနဆိုင္ရာ တစ္ခုတြင္ ၀န္ထမ္းၿဖစ္လာၿပီး ရာထူးဆက္လက္ တက္ဖို.အတြက္ ဘြဲ.ရမွ ၿဖစ္ေသာေၾကာင္. ၁၉၈၂ ခုႏွစ္ အသက္ (၃၇) ႏွစ္ အရြယ္က်မွ တကၠသိုလ္ စာေပးစာယူ (အေ၀းသင္) ကို တက္ေရာက္ခဲ.ၿပီး ဘီေအ(ၿမန္မာ ) ဘြဲ. ကိုရရွိခဲ.သည္။

၁၉၆၆ ခုႏွစ္တြင္ ဆရာ ဦး ဘသိန္း ၏ ဓားတန္း အေလးမ အသင္း တို. ဦးၿပား ေရာက္ရွိလာၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ကာယဗလ ကစားခ်င္ေၾကာင္း ဦး ဘသိန္း ကို ေၿပာရာ ဆရာဦး ဘသိန္း ကကာယဗလ ေတာ. ငါ လက္မခံဘူး။ မင္းအေလးမ မယ္ ဆိုရင္ေတာ. လာခဲ. ငါ.ရဲ. ဓားတန္း အေလးမ အသင္းက လက္ခံတယ္လို. ေၿပာလြတ္လိုက္ရာ ဦးၿပား က ကြ်န္ေတာ္ ကာယဗလ ပဲ ကစား ခ်င္တယ္။ အေလးမ မခ်င္ဘူးဆိုကာ ၿပန္သြားေၾကာင္း။ ေနာက္မၾကာခင္ တစ္ေခါက္ ထပ္ေရာက္လာၿပီး ေၿပာၿပန္ေရာ ဦးဘသိန္းလည္း အရင္တိုင္းေၿပာလႊတ္ လိုက္ရာ သူက လည္း လက္မခံ ဘဲ ၿပန္သြားေၾကာင္း။ ေနာက္ဆံုး တတိယ အၾကိမ္ ေရာက္လာေတာ.မွ သူက ဆရာ ကြ်န္ေတာ္ အေလးပဲ မပါေတာ.မယ္ ဆိုၿပီးေၿပာတယ္။ ဦး ဘသိန္းလည္း အဲဒီအခါက်မွ အသင္းသား အၿဖစ္ လက္ခံၿပီး အေလးမ နည္းစနစ္ ေတြကို သင္ၾကားေပးခဲ.တယ္လို. ဆိုပါတယ္။

အဆိုပါ အသင္းတြင္ ေလ. က်င္.ရင္း ၁၉၆၇ ခုႏွစ္ တြင္ အေလးမ ဖလိုင္း၀ိတ္ တန္းတြင္ မႏၱေလး တိုင္း လက္ေရြးစင္အၿဖစ္ စတင္ ေရြး ခ်ယ္ခံရၿပီး ယင္းႏွစ္ ရန္ကုန္ၿမိဳ.တြင္ က်င္းပေသာၿပည္နယ္ႏွင္. တိုင္း အေလးမၿပိဳင္ပြဲတြင္ ဖလိုင္း၀ိတ္ တန္း တြင္ ဒုတိယ ဆုရရွိခဲ.ကာ (ယင္းႏွစ္မွာပင္ မႏၱေလး တုိင္းအသင္းက အေလးမတံခြန္စိုကဒိုင္းဆု ကို ရရွိခဲ.သည္။) ဦးၿပား၏ အေလးမႏွင္. ကာယဗလ ေမာင္ သက္တမ္းအတြင္း ေအာင္ၿမင္မႈမ်ားမွာ

၁၉၆၅ ခုႏွစ္ —–မႏၱေလး တကၠသိုလ္ေမာင္

၁၉၆၇ခုႏွစ္—–ၿပည္နယ္ႏွင္.တိုင္းအေလးမ(ဖလိုင္း၀ိတ္)                                               ဒုတိယ

၁၉၆၈ခုႏွစ္္—–ၿပည္နယ္ႏွင္.တိုင္းအေလးမ(ဖလိုင္း၀ိတ္)                                              ပထမ

၁၉၆၈ခုႏွစ္—-(၅)ၾကိမ္ေၿမာက္ ကြ်န္းဆြယ္ အားကစားၿပိဳင္ပြဲ (ဖလိုင္း၀ိတ္ တန္း)                           –                                                                                                   ပဏမေရႊး ခယ္ခံရၿခင္း

၁၉၇၄ခုႏွစ္္္—–ၿပည္နယ္တိုင္းအေလးမ (ဘင္တန္၀ိတ္တန္း)                                          ပထမ

၁၉၇၇ ခုႏွစ္—–ၿပည္နယ္တိုင္းအေလးမ (ဘင္တန္၀ိတ္တန္း)                                         ပထမ

၁၉၇၇ ခုႏွစ္—–အမ်ိဳးသားတံခြန္စိုက္အေလးမ( ဘင္တန္၀ိတ္ တန္း)                              ပထမ

၁၉၈၁ခုႏွစ္—- -ၿပည္နယ္တိုင္းအေလးမ (ဘင္တန္၀ိတ္တန္း)                                        ပထမ

၁၉၈၁ခုႏွစ္——အမ်ိဳးသားတံခြန္စိုက္အေလးမ( ဘင္တန္၀ိတ္ တန္း)                             ပထမ

၁၉၉၀ခုႏွစ္—-ၿပည္နယ္တိုင္းအေလးမ (ဘင္တန္၀ိတ္တန္း)                                         ပထမ

၁၉၉၀ခုႏွစ္ —-မႏၱေလးတိုင္းေမာင္

၁၉၉၂ခုႏွစ္—- ပထမအၾကိမ္အမ်ိဳးသား အားကစားၿပိဳင္ပြဲတြင္                                 တတိယ             ၿပည္နယ္ႏွင္. တိုင္း အဆင္. ကာယဗလေမာင္ကီလို (၆၀)တန္း

၁၉၉၅ခုႏွစ္—–ရန္ကုန္ၿမိဳ.အမ်ိဳးသား ဇာတ္ရံုတြင္က်င္းပေသာ                                ပထမ                အိုလံပစ္ေန.အထိမ္းအမွတ္ သက္ၾကီးတန္း ကာယဗလ ေမာင္ အသက္(၅၀)ႏွင္.(၅၅)ၾကား

၁၉၉၆ ခုႏွစ္—ရန္ကုန္ၿမိဳ..အမ်ိဳးသား ဇာတ္ရံုတြင္က်င္းပေသာ                                                                                  ဒုတိယ       အိုလံပစ္ေန.အထိမ္းအမွတ္ႏွင္.ပက္စီကိုလာ                                                                                    ကာယဗလ ေမာင္ သက္ၾကီးတန္း(၅၀)ႏွင္.(၅၅)ၾကား

စသည္တို.ကိုရရွိခဲ.ၿပီး ယေန.အခ်ိန္ထိ သက္ၾကီးတန္း ေမာင္ၿပိဳင္ပြဲတိုင္းမွာ ဆုတံဆိပ္မ်ား ဆြတ္ခူးခဲ.တာ ဒီႏွစ္(၂၀၁၀) ခရက္၇ွာ ၿပိဳင္ပြဲြအထိတိုင္ၿဖစ္ၿပီး ၁၉၆၆ ခုႏွစ္မွ ယေန.အခ်ိန္ထိ အေလးမႏွင္. ကာယဗလ ၿပိဳင္ပြဲမ်ားအတြက္ ဂုဏ္ေဆာင္ခဲ. သလို မနၱေလးတိုင္း အေလးမအသင္း၏ နည္းၿပ အၿဖစ္ေဆာင္ရြက္ခဲ.သလို ၁၉၈၂ ခုႏွစ္က ၿမန္မာ ႏိုင္ငံ အားကာဦးစီး ဌာန မွ ဖြင္.လွစ္ခဲ.ေသာရဳရွား နည္းၿပ ဆရာ (အိုပီဆာရက္စကီး) ၏နည္းၿပ သင္တန္းအမွတ္ စဥ္ (၁) သို.လည္း တက္ေ၇ာက္ခဲ.ပါတယ္။ မႏၱေလး တိုင္း အေလးမအသင္းႏွင္. ကာယဗလ ဆပ္ေကာ္မတီအဖြဲ.၀င္ အၿဖစ္လည္းေကာင္း အတြင္းေရးမႈးအၿဖစ္လည္းေကာင္း စာရင္းစစ္အၿဖစ္လည္းေကာင္း က်ရာေနရာမွ တာ၀န္ယူခဲ.သူတစ္ဦးၿဖစ္ပါသည္။ ဦးၿပားသည္ အသက္(၂၀)အရြယ္တြင္ ေမာင္တကၠသိုလ္ရရွိခဲ.ၿပီး ႏွစ္ေပါင္း (၂၅)ႏွစ္တာ ကာလအတြင္း ၿပည္နယ္ႏွင္. တိုင္း အေလးခ်န္ပီယံ (၅)ၾကိမ္ ၊အမ်ိဳးသားတံခြန္စိုက္ ခ်န္ပီယံ (၃) ၾကိမ္၇ရွိခဲ.ၿပီး အသက္ (၄၅) ႏွစ္အရြယ္က်မွ ကာယဗလ ေမာင္ၿပိဳင္ပြဲကို တစ္ေက်ာ.ၿပန္ ယွဥ္ၿပိဳင္ခဲ.ၿပီး ေအာင္ၿမင္မႈမ်ား ရယူႏိုင္ခဲ.သူၿဖစ္္ပါသည္။ ယေန.ထိတိုင္လည္း က်န္းမာ သန္စြမ္းစြာၿဖင္. လူငယ္တစ္ဦးပမာ သန္သန္မာမာ ဖ်တ္ဖ်တ္လတ္လတ္ ၿဖင္. ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ေနတာကို ကြ်န္ေတာ္ မ်က္ၿမင္ ကိုယ္ေတြ. ေတြ.ရွိခဲ.ရၿပီး ကြ်န္ေတာ္ ဓာတ္ပံုရိုက္ခြင္. ေတာင္းေတာ.လည္း ၿပံဳး ရြင္စြာၿဖင္. အရိုက္ခံခဲ.ပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ တို. လူငယ္ေတြအေနနဲ. အခု လို သက္ၾကီးတန္းေမာင္ တစ္ေယာက္ရဲ. ငယ္ဘ၀ အက်ဥ္းခ်ဴပ္ ကို ဖတ္ရႈၿပီး ဦးၿပားလို အသက္ၾကီးေပမဲ. မပ်က္စီးႏိုင္ေသးတဲ. ႏိုင္ငံ ရဲ.အက်ိဳးၿပဳ လူသား တစ္ဦး ၿဖစ္လာႏိုင္ပါေစလို. ဆုေတာင္းရင္း ကြ်န္ေတာ္ရဲ. ဒီေဆာင္းပါးေလး နဲ. အဘ ဦးၿပား ကို ဂုဏ္ၿပဳ ပူေဇာ္ ေရး သား လိုက္ပါတယ္။ အဘ (ဦးၿပား) က်န္းမာစြာနဲ. ၿပိဳင္ပြဲတိုင္းမွာ ေအာင္ၿမင္မႈေတြ ဆြတ္ခူးႏိုင္ပါေစ။ က်ြန္ေတာ္ ေရးသား ခ်က္မွာ အမွားအယြင္း ပါခဲ.ရင္လည္း ခြင္.လြတ္ေပးပါလို. အဘ ကို ကြ်န္ေတာ္ ဒီစာမ်က္ႏွာ ေပၚကေန ရိုေသက်ိဳးႏြံစြာၿဖင္. ေၿပာၾကားပါတယ္အဘ။ အားလံုးကိုယ္က်န္းမာ စိတ္က်န္းမာ ရွိၾကပါေစ။

တင္ဆက္သူ။    ။ ေအာင္ေအာင္ (aungaung.aung24@gmail. com)

က်ြန္ေတာ္ အခုတင္ၿပေပးမဲ. ကာယဗလေမာင္ ကေတာ. ၁၉၉၆ ခုႏွစ္တုန္းက ကမၻာကာယဗလ ေလာက ကို တုန္လႈပ္သြား ေစေလာက္ေအာင္ ထူးထူးၿခားၿခား စံခ်ိန္တင္သြားခဲ. သူတစ္ဦး ဆိုရင္လည္းမမွားဘူးေပါ.ဗ်ာ။ သူ အမည္ကေတာ. ဂရက္ကိုဗက္စ္ လို. ေခၚပါတယ္။ ၁၉၉၆ ခုႏွစ္ ၾသဂုတ္လ (၃၀) ရက္ေန.မွာ က်င္းပခဲ.တဲ. ကေနဒါ ေမာင္ၿပိဳင္ပြဲမွာ ဗိဳလ္စြဲခဲ.ၿခင္း ၿဖစ္ပါတယ္။ သတင္းထူးၾကီး ၿဇစ္သြားတယ္ ဆိုတာ ကိုဗက္စ္ ဟာ ၁၉၉၅ ခုႏွစ္မွာ နံပါတ္လံုး၀ မခ်ိတ္ခဲ.ရာက ၁၉၉၆ မွာ ၿဗဳန္းစားၾကီး ဗိုလ္စြဲ ခဲ.လို.လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ သူရဲ. ခႏၶာ ကိုယ္လွပေၿပၿပစ္မႈ နဲ. ၾကြက္သား အခ်ိဳးအစားေကာင္းမႈ ေတြဟာ သူေရွ.က ေမာင္ေတြၿဖစ္တဲ. (၈)ထပ္ကြမ္း လီေဟးနီ ႏွင္. (၇)ထပ္ကြမ္း အာႏိုး  အဲဒီအခ်ိန္က (၄)ထပ္ကြမ္းပဲ ရွိေသးတဲ. ဒို ရီယံရိတ္စ္ တို. ထက္သာ လို.လည္း မဟုတ္ပါဘူး။ ဒါဆိုဘာ ေကာင္းလို. စံခ်ိန္တင္ခဲ.တာလဲ ဆိဳရင္ ေမာင္အိုလံပီယာ ၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ ဗိုလ္စြဲ ခဲ.တဲ ေမာင္ေတြရဲ. ကိုယ္အေလးခ်ိန္ နဲ. ၾကြက္သား ထုထည္ၾကီးထြားမႈဟာ ကေနဒါ ေမာင္ၿပိဳင္ပြဲမွာ ဗိုလ္စြဲခဲ.တဲ.  ဂရက္ကိုဗက္စ္ နဲ.တစ္ၿခားစီ ၿဖစ္ခဲ.ပါတယ္။ ဂရက္ကိုဗက္စ္ ၀င္ေရာက္ခဲ.တဲ. ကိုယ္အေလးခ်ိန္ဟာ ထိုေခတ္ကာလက ဘယ္သူမွ ၀င္ေရာက္ မယွဥ္ၿပိဳင္ရဲတဲ. ကိုယ္အေလးခ်ိန္ (၃၁၂) ေပါင္ နဲ. ၀င္ေရာက္ ယွဥ္ၿပိဳင္ၿပီး ဗိုလ္စြဲခဲ. ၿခင္းေၾကာင္.ပါ။ မွန္ပါတယ္ ကမၻာ. ကာယဗလ ေလာက ၾကီးဟာ ေၿပာင္းလဲလာခဲ.ပါတယ္။ ၿပိဳင္ပြဲ ၀င္ေတြရဲ. အရည္အေသြးေပါ.ဗ်ာ။ တစ္ေန.တစ္ၿခား ၾကီးထြားလာၾကတယ္။ ထိပ္သီး ေမာင္အိုလံပီယာေတြရဲ. အေလးခ်ိန္ကို ၾကည္.ပါ။ လက္ရွိ ခ်န္ပီယံ ေဂ်ကက္တလာ ရဲ. ၿပိဳင္ပြဲ၀င္ အေလးခ်ိန္ဟာ၂၇၁ေပါင္။ ေၿခာက္ထပ္ကြမ္း ဒိုရီယံရိတ္စ္က(၂၆၅)ေပါင္။ (၈)ထပ္ကြမ္း ေမာင္အိုလံပီယာ ရြန္နီကိုးလ္မင္း က (၂၈၇)ေပါင္၊ နာဆာယြန္ဘတ္တီက (၂၈၀)ေပါင္၊ ေမာင္စၾက၀ဌာေဟာင္း လူထြားၾကီး လူဖာရစ္ႏို က ေပါင္၃၀၀ ေလ်ာ ရံုေလး ေယဘူယ်အားၿဖင္. ထိပ္သီးေမာင္တစ္ခ်ိ.ဳရဲ. ကိုယ္အေလးခ်ိန္ဟာ ၂၆၀ အထက္ ေတြကေန ၃၀၀ ဆိုတာအလြန္ဆံုးပါပဲ ကိုယ္ အေလးခ်ိန္ေပါင္ (၂၀၀) ေက်ာ္တယ္ ဆိုရံုေလးနဲ. ဆုရရွိခဲ.တာ ဆိုလို. ေမာင္အိုလံပီယာ ဒုတိယ ရရွိခဲ.ၾကတဲ. ေရွာင္ေရးနဲ. လီးလာဘရာဒါ တို. ႏွစ္ဦးပဲရွိပါတယ္။ အဲဒီေတာ.  ထိပ္တန္းေမာင္ေတြဟာ ေဖာ္ၿပခဲ.တဲ. အေလးခ်ိန္ေတြနဲ. ၀င္ခဲ.တဲ.အခ်ိန္ေတြမွာ ဂရက္ကိုဗက္စ္ ဟာ အဲဒီ ေခတ္အခါက ကိုယ္အေလးခ်ိန္ (၃၁၂) ေပါင္နဲ. ၀င္ခဲ.ၿပီး ဗိုလ္စြဲခဲ.တယ္ ဆိုေတာ. အၾကီးထြားဆံုး စံခ်ိန္တင္ ခဲ.ရတာေပါ.ဗ်ာ။ ဒါေတာင္ ေနာက္ပိုင္း ၿပိဳင္ပြဲေတြမွာ ဒီထက္မ်ားတဲ. အေလးခ်ိန္ေတြနဲ. ၀င္ၿပိဳင္ခဲ.ပါေသးတယ္။ (၃၃၇ ေပါင္ ၂၀၀၄ အာႏိုးကလပ္စစ္) ဆုမခ်ိတ္ခဲ.ပါဘူး။ ဒိေလာက္ အေလးခ်ိန္နဲ.ဆိုေတာ. ဘယ္ေလာက္ေတာင္ ၾကီးထြားေနမလဲဆိုတာ စဥ္းစားၾကည္.ေပါ.ဗ်ာ။ သူဗိုလ္စြဲခဲ.တဲ. ကေနဒါ ေမာင္ၿပိဳင္ပြဲမွာ ဒုတိယ ရခဲ.သူက သူထက္ ေပါင္ (၈၀) နည္းခဲ.ပါတယ္။

ဂရက္ကိုဗက္စ္ဟာ ကိုယ္ခႏၶာ ၾကီးထြားသလို ခြန္အားမွာလည္း ထိပ္သီးေမာင္ေတြ ထက္ေတာင္ သာပါတယ္။ သူဟာ အင္ကလိုင္းဘင္.ပရက္စ္ လို.ေခၚတဲ. (၄၅)ဒီဂရီ ခံုအေစာင္းမွာ မွီအိပ္ၿပီး ေပါင္(၇၀၀) ကို အၾကိမ္ၾကိမ္ အေႏွးမ ၿပႏိုင္ပါတယ္။ ဂရက္ကိုဗက္စ္ဟာ အဲဒီႏွစ္မွာ ေအာင္ၿမင္မႈရခဲ.တာဟာ လြယ္လြယ္နဲ.ရခဲ.တာ မဟုတ္ပါဘူး။ သူဟာ ၿပိဳင္ပြဲမ၀င္ခင္ (၆)လအလိုမွာ သူကိုယ္ခႏၶာ အေလးခ်ိန္ဟာ (၃၉၀)ေပါင္ ရွိပါတယ္။ ဒါေပ.မယ္ သူရဲ.ကိုယ္ခႏၶာက  အဆီေတြကို (၆)လအတြင္းမွာ၂၀ရာခိုင္ႏႈန္းကေန ၂ ရာခိုင္ႏႈန္းထိ ေလွ်ာ.ခ်ႏိုင္ခဲ.ၿပီး ကိုယ္အေလးခ်ိန္ေပါင္ (၆၈) ေပါင္ခ်ႏိုင္ခဲ.ပါတယ္။ သူရဲ. ဒီလိုေအာင္ၿမင္မႈဟာ (၁) ေလ.က်င္.မႈ ၿပင္းၿပင္းထန္ထန္ နဲ.(၂) အစားအေသာက္ကို ဂရုစိုက္ ေရြးခ်ယ္ စားေသာက္မႈေၾကာင္.လို႔ ကမၻာ့ကာယဗလ ဖခင္ၾကီး ဂ်ိဳး၀ီဒါ ကေတာင္ မွတ္ခ်က္ေပးခဲ.ပါတယ္။ သူရဲ. ကိုယ္အေလးခ်ိန္ မခ်ခင္ကဆို၇င္ ၿပိဳင္ဘက္ေတြက ဟဲဗီး၀ိတ္အေလးမသမား၊ နပန္းသမား စသည္ၿဖင္. ေလွာင္ေၿပာင္ခဲ.ၾကပါတယ္။ ၿပီးေတာ. သူကိုယ္တိုင္ကလည္း အခုလို (၆)လအတြင္းမွာ အေလးခ်ိန္ ဒီေလာက္ခ်ႏိုင္ခဲဲ.ၿခင္းဟာ အၿပင္းအထန္ ေလ.က်င္.မႈနဲ. အာဟာရ အစားအေသာက္ေၾကာင္. ဆိုတာ ၀န္ခ့ံခဲ.ပါတယ္။ ေနာက္တစ္ခုက ၾကြက္သားအားေပးၿပီး အဆီက်ေစတဲ. အေထာက္အကူၿပဳ ေဆး၀ါးေၾကာင္. လို.လည္း ေၿပာၾကားခဲ.ၿပီး ဒါေၾကာင္.လည္း သူမ်ားေတြ (၃)ႏွစ္ေလာက္ အခ်ိန္ယူခဲ.ရတဲ. အေလးခ်ိန္ေလွ်ာ.ခ်မႈကို သူအေနနဲ. (၆)လ နဲ. ရခဲ.တယ္လို. ေၿပာၾကားခဲ.ပါတယ္။

ကိုယ္အေလးခ်ိန္ မ်ားၿပီး ရိဳးရိဳးေလ.က်င္.ရံုနဲ. ကိုယ္အေလးခ်ိန္က်တာ ေနွးသူေတြ အတြက္ ဗဟုသုတ ရစရာ တစ္ခုဆိုရင္လည္း မမွားပါဘူး။ ကိုဗက္စ္ဟာ အဆီမပါတဲ. ပရိုတိန္းအသားဓာတ္ေတြ မ်ားမ်ားစားခဲ.ၿပီး အကူေဆး၀ါး (၃)မ်ိဳး စားခဲ.ပါတယ္။ ေလ.က်င္.မႈ ခြန္အားတိုးေစတဲ. ၾကီးထြားမႈ ဟိုမုန္းဓာတ္ေတြပါတဲ. အစက္တာဘိုလန္၊ ၾကြက္သားစစ္နဲ. ခြန္အားတိုးေစတဲ.ခရီတင္း၆၀၀၊ အဆီက်ေစတဲ. ဟိုက္ဒရိုဇာဂ်င္ဓာတ္ပါတဲ့ ဟိုက္ဒရိုဇီကပ္တို. သံုးမ်ိဳးေပါင္းၿပီး စားခဲ.တယ္လို.လည္း ေၿပာၾကားခဲ.ပါတယ္။ အဆီက်ခ်င္တဲ. ကာယဗလ သမားေတြ အေလးကိုင္ၿပီး အဆီက်ေႏွးသူေတြ အတြက္ေတာ. အားတက္စရာ အေၾကာင္းအရာေလးေပါ.. ကိုယ္အေလးခ်ိန္ အက်ေႏွး သူေတြ စိတ္မညစ္ပါနဲ.. ကြ်န္ေတာ္လိုမ်ိဳးကစားပါလို႔ ဂရက္ကိုဗက္စ္က ရယ္္ရယ္ေမာေမာ ေၿပာပါတယ္။ သူရဲ.. ကိုယ္ခႏၶာ အတိုင္းအထြာေတြနဲ. သူရဲ. ခြန္အားစြမ္းရည္ ကိုလည္း ဗဟုသုတ ရေစဖို. ေဖာ္ၿပေပးလိုက္ပါတယ္။

ဂရက္ကိုဗက္စ္ဧ။္ အေကာင္းဆံုး အတိုင္းအထြာမ်ား

၁။ကိုယ္အေလးခ်ိန္   ။           ။၃၉၀

၂။လက္ေမာင္း။                    ။(၂၆)လက္မ

၃။ရင္အုပ္။                           ။(၆၈)လက္မ

၄။ေပါင္။                               ။(၃၆) လက္မ

၅။ေၿခသလံုး။                         ။(၂၄)လက္မ

ခြန္အားစြမ္းရည္

၁။ပခံုးေစာင္းမွီအေႏွးမ။           ။   ၆၇၅ေပါင္x၁၂ၾကိမ္

၂။ပက္လက္အိပ္ေၿခကန္။          ။၁၈၀၀ေပါင္x၂၀ၾကိမ္

၃။ပခံုးအေႏွးမ။                        ။၄၉၅ေပါင္x၅ၾကိမ္

၄။ခါးကိုင္းဆြဲတင္။                     ။၅၄၅ေပါင္x၇ၾကိမ္

၅၊။ေအာက္ပိုင္းအၿပည္.ထိုင္။        ။ ၆၀၀ေပါင္x၆ၾကိမ္

တို.ၿဖစ္ပါတယ္။ ဒီေလာက္ဆို အဆီက်ခ်င္သူေတြ လိုက္ကစားဖို. ၿဖစ္ႏိုင္မလား။ ဘယ္လိုၿဖစ္မွာလဲဗ်ာ သူလိုစားႏိုင္လားဆိုတာ သူလို ေဆးမွီ၀ဲႏိုင္လားဆိုတာ အရင္ေၿဖလိုက္ပါ။ စားႏိုင္မွီ၀ဲႏိုင္တယ္ ဆိုရင္ေတာ. မွီဖို. နည္းနည္း ၿဖစ္မွာေပါ.။ မမွီေတာ.လည္း ဘာအေရးလဲဗ်ာ။ ကြ်န္ေတာ္တို.က ကမၻာေက်ာ္မဲ. သူေတြမွ မဟုတ္တာေနာ္။ ေနာက္တာေနာ္ သူငယ္ခ်င္းတို. စိတ္မဆိုးနဲ.အံုး ေနာက္တစ္ေခါက္ လီေဟးနီ ရဲ. ဗိုက္သားကစားနည္းေလး တင္ဆက္ေပးပါ.မယ္။ အခုေတာ.ဒီေလာက္ပါ။

ၿပန္လည္ဆံုေတြ.ၾကပါစို.။             ။တင္ဆက္သူ ေအာင္ေအာင္ (aungaung.aung24@gmail.com)

သူကေတာ့ 2009-ခုႏွစ္ျဗိတိသွ် ေနရွင္တယ္ ကာယဗလျပိဳင္ပဲြမွာ ဟဲဗီး၀ိတ္တန္းႏွင့္ overall

ခ်န္ပီယံဇက္ခန္း (zack khan ) ပါ။ အဲဒီျပိဳင္ပဲြမွာ သူက IFBB ရဲ ့ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ အသိအမွတ္

ျပဳကဒ္ကိုရရိွခဲ့တာပါ။ သူ ့ကိုပါကစၥတန္နိုင္ငံ၊ ကရွ္မီးယားေဒသမွာေမြးဖြားခဲ့ျပီး၊သူဟာအစၥလာမ္

ဘာသာ၀င္ တစ္ေယာက္ပါ။ ျပီးေတာ့မွ မိဘမ်ားဟာစီးပြားေရးအတြက္လန္ဒန္ကိုေျပာင္းေရြ ့အ

ေျခခ်ျခင္းေႀကာင့္ သူဟာအဂၤလန္မွာ ႀကီးျပင္းခဲ့ရသူပါ။သူ ့ရဲ ့အသက္ဟာႏွစ္ဆယ့္ကိုးႏွစ္သာ

ရွိေသးသူပါ။သူ ့အရပ္ကေတာ့ေျခာက္ေပပါ။ျပိဳင္ပဲြေ၀းကိုယ္အေလးခ်ိန္ကေတာ့ေပါင္-300၊

ျဖစ္ျပီးျပိဳင္ပဲြ၀င္ကိုယ္အေလးခ်ိန္ကေတာ့ေပါင္ 260-ပါ။သူ ့လက္ေမာင္းကလက္ရိွ 24 လက္မရိွ

ပါတယ္။အင္မတန္ေကာင္းတဲ့သူ ့ထုထည္၊ႏွင့္အခ်ိဳးအစားဟာခ်န္ပီယံျဖစ္ဖို ့အမ်ားႀကီးအလား

အလာေကာင္းေနသူပါ။သူ ့ကိုလူအမ်ားစုကေတာ့ဒုတိယရြန္နီကိုလ္းမင္းလို ့ေတာင္တင္စားေန

ႀကပါတယ္။သူကေတာ့ဒီႏွစ္ 2010 အတြင္းမွာမည္သည့္ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ျပိဳင္ပဲြကိုမွ၀င္

ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္ျခင္းမျပဳပဲအေကာင္းဆံုးအေနအထားရေအာင္ႀကိဳးစားကာ 2011ခုႏွစ္တြင္မွ၀င္

ေရာက္ယွဥ္ျပိဳင္မည္ဟုဆံုးျဖတ္ထားသူျဖစ္သည္။သူ ့ကိုေစာင့္ႀကည့္ရမည့္သူတစ္ဦးအျဖစ္

အသိအမွတ္ျပဳမိပါသည္။မိတ္ေဆြတို ့ပတၱျမားလိုခ်င္လ်င္ရန္ကုန္မွာမတူးႏွင့္မိုးကုတ္မွာ

တူးမွရမည္ဟုလူႀကီးမ်ားေျပာေသာစကားကမွန္ေနျပီလို ့ထင္ပါတယ္။ကာယဗလသမားတစ္

ေယာက္ေအာင္ျမင္ဖို ့ကကြ်န္ေတာ္တို ့နိုင္ငံမွာမလြယ္ပါ။ထို ့အတူအာရွတြင္ပင္မလြယ္ကူလွ

ေပ။အေမရိကန္ႏွင့္အေနာက္နိုင္ငံမ်ားတြင္အေျခခ်ကာႀကိဳးစားေသာေႀကာင့္ေအာင္ျမင္သြား

ေသာအာရွေမာင္မ်ားကိုကြ်န္ေတာ္ခင္ဗ်ားတို ့ကိုအလ်ဥ္းသင့္သလိုမိတ္ဆက္ေပးျပီးျဖစ္သည္။

ကြ်န္ေတာ္တို ့နိုင္ငံအေနႏွင့္လည္းကာယဗလတြင္ေအာင္ျမင္လိုပါကအလားအလာေကာင္း

ေသာမ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားကိုေရြးခ်ယ္ကာစပြန္ဆာေပးကာထိုနိုင္ငံမ်ားသို ့ေစလြတ္ေလ့က်င့္ေစ

မည္ဆိုပါကေနာက္ငါးႏွစ္အတြင္းအင္မတန္ေကာင္းေသာရလာဒ္မ်ားျဖင့္နိုင္ငံ့ဂုဏ္ေဆာင္နိုင္

မည္ဟုထင္ပါသည္။မ်ိဳးဆက္သစ္မ်ားကိုေရြးခ်ယ္သည္ဆိုရာ၀ယ္အထက္လူႀကီးမ်ားႏွင့္ပိုင္

ေသာအေလ်ာ္အစားေကာင္းေသာသူမ်ားကိုမဆိုလိုပါ။တစ္ကဲ့ကိုအခ်ိဳးအစားေကာင္းမြန္ေသာ

အသက္တစ္ကယ္ငယ္ေသာ၊အလားအလာရိွေသာမ်ိဳးဆက္သစ္လူငယ္မ်ားကိုဆိုလိုသည္။တာ

၀န္ရိွသူမ်ားအေနျဖင့္မည္သူ ့မ်က္ႏွာကိုမွမေထာက္ပဲနိုင္ငံေတာ္အတြက္သာလ်င္ေရြးခ်ယ္သင့္

သည္ဟုထင္ပါသည္။ခင္ဗ်ားတို ့သတိထားမိရဲ ့လား။ကြ်န္ေတာ္တို ့နိုင္ငံမွာကာယဗလမ်ိဳးဆက္

ျပတ္ေနတာႀကာပါျပီ။ကြ်န္ေတာ္တို ့ရဲ ့ျပိဳင္ဖက္အိမ္နီးျခုင္းထိုင္းနိိုင္ငံမွာလက္ေရြးစင္ကာယဗ

လသမားခ်ည္းပဲအေယာက္ေျခာက္ဆယ္ေလာက္ရိွပါတယ္။အဲဒီထဲကတစ္ခ်ိဳ ့ကိုကမၻာေက်ာ္

နည္းျပမီေလာ့ဆာခ်က္ဆီမွာသြားေရာက္ေလ့က်င့္ခိုင္းထားပါတယ္။ကဲသူတို ့နဲ ့ဘယ္လိုယွဥ္

မလဲဗ်ာ။လုပ္ငန္းရွင္ေတြကလည္းေဘာလံုးအဖဲြ ့ခ်ဳပ္အတြက္ဆိုသိန္းကိုေထာင္ႏွင့္ခ်ီျပီးလွဴဒါန္း

ေသာ္လည္းကာယဗလအတြက္ဆိုရန္ပံုေငြအတြက္ျပကၡဒိန္ေတာင္မ၀ယ္ခ်င္ႀကပါဘူး။တစ္

ကယ္ေတာ့သူတို ့မသိတာကကြ်န္ေတာ္တို ့ကာယဗလအားကစားကတစ္ေယာက္ေကာင္းရင္

ေရြတစ္ခုရတာပါ။အတန္းေလးတန္းကေရြေလးခုရရင္နိုင္ငံေတာ္အတြက္ေရြေလးခုပါ။စပြန္ဆာ

ေပးရမွကေလးေယာက္ထဲပါ။ေဘာလံုးကအေယာက္ႏွစ္ဆယ္ေလာက္ရိွပါတယ္။ေရြရရင္တစ္ခုပဲရမွာပါ။ဒါေပမဲ ့အဲဒီေရြကအိပ္မက္လိုပဲလိုက္ေလေျပးေလပါ။နည္းျပမေကာင္းလို ့ဘာလို ့ညာ

လို ့နဲ ့ပဲျပီးေနတာပါ။ကြ်န္ေတာ္ကျမန္မာေဘာလံုးသမားေတြကိုေ၀ဖန္ေနတာမဟုတ္ပါဘူး။

စပြန္ဆာေတြကိုေ၀ဖန္ေနတာပါ။ေပၚျပဴလာျဖစ္တဲ့အားကစားကိုစပြန္ဆာသိန္းသံုးေထာင္ေပး

ရင္ကြ်န္ေတာ္တို ့ကာယဗလကိုသိန္းသံုရာပဲေပးပါ။ေရြႏွစ္ခုအနဲဆံုးရမယ္လို ့ကြ်န္ေတာ္အာမခံ

တယ္ဗ်ာ။ကြ်န္ေတာ့္မွာကာယဗလေလာကအတြက္စိတ္ကူးယဥ္အိပ္မက္ေတြစီမံကိန္းေတြအ

မ်ားႀကီးရိွပါတယ္။အကယ္၍လုပ္ပိုင္ခြင့္မ်ားသာရလို ့ကေတာ့ဗ်ာဘာေျပာေကာင္းမလဲဗ်ာ။

အတိုင္းထက္အလြန္တံခြန္နဲ ့ကုကၠားဆိုတာမ်ိဳးျဖစ္သြားေစရမယ္ဗ်ာ။ဒါေပမဲ့ကြ်န္ေတာ္သိပါ

တယ္ဒါကျဖစ္ဖို ့မလြယ္တဲ့အိမ္မက္တစ္ခုဆိုတာကိုပါ။ေျပာရင္းနဲ ့ပဲအရသာယူေနရတာပါ။

ဒါေပမဲ့တစ္ေန ့ေန ့ေတာ့တစ္ေန ့ေန ့ေပါ့ဗ်ာ။အဲ့ဒီတစ္ေန ့ေန ့ကအခ်ိန္မေႏွာင္းပါေစနဲ ့လို ့

ဆႏၵျပဳပါတယ္။ခင္ဗ်ားတို ့အသံေလးေတြႀကားခ်င္တယ္ဗ်ာ။ comment ေလးေတြလုပ္ပါဦး။

စီစဥ္တင္ျပသူ——

နိုင္ဦး—-119

Email—–intensemuscle@gmail.com

လက္ဘႏြန္နိုင္ငံဖြား ၊ ဖေလာ္ရီဒါတြင္ အေျခခ်ေနထိုင္သူ အာမက္ဟိုင္ဒါသည္ 2009-ခုႏွစ္

သံမဏိေမာင္ျပိဳင္ပဲြတြင္ အဆင့္-5-ရရိွခဲ့သူ ျဖစ္သည္။ သူသည္ ကမၻာ့အေကာင္းဆံုး ၀မ္းဗိုက္

ႀကြက္သားပိုင္ရွင္ တစ္ဦးျဖစ္သည္။ သူ၏ကာယဗလ nick name မွာ abszilla-ေဂၚဇီလာကဲ့သို ့

ႀကီးထြားေသာ ၀မ္းဗိုက္ ႀကြက္သားပိုင္ရွင္ ျဖစ္သည္။

သူသည္အခ်ိဳးအစားအလြန္လွပေသာကာယဗလေမာင္တစ္ဦးလည္းျဖစ္သည္။

မာဆယ္ေကာင္းလြန္းသူတို ့၏ ထံုးစံအတိုင္းထုအနည္း

ငယ္ေသးေသာေႀကာင့္ခ်န္ပီယံတစ္ဦးျဖစ္ဖို ့ခက္ခဲေနျခင္းျဖစ္သည္။သူ ့ကို ဖေလာ္ရီဒါမာဆယ္

မင္းသား ဟုလည္းတင္စားေခၚႀကသည္။အခ်ိဳးအစားက်နလွပေသာသူ ့ရဲ ့လက္ေမာင္း

အေရွ ့သားကစားနည္းကိုတင္ျပေပးလိုက္ပါသည္။သူသည္တစ္ပါတ္လ်င္တစ္ႀကိမ္သာလက္

ေမာင္းေရွ ့ကိုပခံုးသားကစားျပီးေနာက္ကစားေလ့ရိွသည္။သူသည္လက္ေမာင္းအေရွ ့ႀကြက္

သားကိုေသြးပူအေနျဖင့္ေကဘယ္လ္ႀကိဳးျဖင့္ႏွစ္ေက်ာ့ကစားသည္။သူ ့ေလ့က်င့္နည္းပရိုဂရမ္

မွာေအာက္ပါအတိုင္းျဖစ္သည္။

ေလ့က်င့္ခန္း                         အႀကိမ္                    အေက်ာ့

ဒမ္ဘယ္တစ္ဖက္ခ်င္းေကြး               8-10                                3-4

ဘားရွည္လက္ေမာင္းေရွ ့ေကြး          8-10                                3-4

ကြန္စန္ထေရးရွင္းေကြး                    8-10                                3-4

တင္ျပသူ——

နိုင္ဦး——119

intensemuscle@gmail.com

ဒတ္စတာ ဂ်က္ဆင္

အသက္ – ၃၉ ႏွစ္

အရပ္ - ၅ ေပ ၆ လက္မခြဲ

ျပိဳင္ပြဲ၀င္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ – ၂၂၀ ေပါင္

မွတ္တမ္း - ေမာင္အိုလံပီယာ ၉ ပြဲ ဆယ္ေယာက္ထဲ၀င္၊ တတိယ သံုးၾကိမ္၊ ပထမ – ၂၀၀၈

အားသာခ်က္ – အေရခြံႏႊာထားသည့္ ကြဲျပားေပၚလြင္မႈႏွင့္ ကာယဗလေမာင္ျဖစ္သည္။ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ မြမ္းမံထားသည့္ ခႏၶာကိုယ္မ်ဳိးကို ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားအတြက္ စံျပပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည္။ သူ၏ ၾကြက္သား အမွ်င္လိုက္ကြဲျပားေပၚလြင္မႈကို အသံုးခ်ျပီး သူ႔ထက္ ထုၾကီးသူမ်ားအား ေက်ာ္လႊား အႏိုင္ယူႏိုင္သည္။

အားနည္းခ်က္ – ေျခသလံုးမ်ား ေသးငယ္သည္။ တခ်ဳိ႔ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားတြင္ သူ႔ၾကြက္သားမ်ား က်ခ်ိန္ေရာက္ေနျပီဟု ဆိုၾကသည္။