ကြ်န္ေတာ္တို ့ကာယဗလသမားမ်ား၏ ရည္ရြယ္ခ်က္မွာ မည္သည့္ အဆင့္ပဲ ေရာက္ေရာက္ႀကီး

ထြားလိုသည္ထက္ ႀကီးထြားလိုသည္မွာ သဘာ၀ျဖစ္သည္။ အေျခခံအဆင့္မ်ား မဆိုထားႏွင့္

အဆင့္ျမင့္ ကာယဗလသမားမ်ားပင္ ထိုေလာဘ ရွိတတ္ႀကသည္မွာ သဘာ၀ျဖစ္သည္။ သို ့

ေသာ္ သင္တစ္ကယ္လိုခ်င္ေသာ ထုတင္သည့္ ပရိုဂရမ္ကို မည္သူေပးနိုင္ပါသနည္း။ မိတ္ေဆြ

ကြ်န္ေတာ္သည္ကမၻာေက်ာ္ကာယဗလပရိုဂရမ္မ်ားစြာကိုေလ့လာကာစမ္းသပ္ခဲ့ဖူးပါသည္။

အခ်ိဳ ့မွာကြ်န္ေတာ္တို ့အတြက္လံုး၀မသင့္ေလ်ာ္ဘဲ၊အခ်ိဳ ့မွာအနည္းငယ္ထူးျခားျပီး၊အခ်ိဳ ့မွာ

အလြန္ေကာင္းပါသည္။သို ့ေသာ္ထုိေကာင္းလြန္းပါသည္ဆိုေသာပရိုဂရမ္သည္ကြ်န္ေတာ္

တို ့အတြက္လက္ေတြ ့တြင္သိပ္အက်ိဳးမျပဳသည္ကိုကြ်န္ေတာ္သတိထားမိပါသည္။အေျဖ

မွာအာဟာရျခင္းမတူေသာေႀကာင့္ျဖစ္သည္။ထို ့ေႀကာင့္ကြ်န္ေတာ္တို့နိုင္ငံရွိမည္သည့္အဆင့္

ရိွကာယဗလသမားမ်ားအတြက္မဆိုသင့္ေလ်ာ္ေသာပရိုဂရမ္တစ္ခုကိုကြ်န္ေတာ္တီထြင္ထား

ပါသည္။ထိုပရိုဂရမ္ျဖင့္္ကြ်န္ေတာ္သည္တစ္လခဲြအတြင္းေျခာက္ေပါင္ေလာက္ထုတက္ခဲ့ပါ

သည္။ကြ်န္ေတာ့္သင္တန္းမွသင္တန္းသားအမ်ားစုကိုလည္းစမ္းသပ္ေလ့က်င့္ေစခဲ့ရာ

အလြန္အက်ိဳးထူးသည္ကိုေတြ ့ရပါသည္။အႀကိမ္ႀကိမ္စမ္းသပ္ျပီးေသာပရိုဂရမ္ျဖစ္သည္။

ဤပရိုဂရမ္၏အဓိကထူးျခားခ်က္မွာေလ့က်င့္မွဳ ့ပမာဏ(training volume) ကိုသိပ္မမ်ား

ေစပဲသင့္ေလ်ာ္ေသာညွစ္အား(medium intensity )ျဖင့္သာေလ့က်င့္ျခင္းေႀကာင့္မ်ားစြာ

မပင္ပန္းဘဲကယ္လိုရီေလာင္ကြ်မ္းမွဳ  ့လည္းနည္းေသာေႀကာင့္အာဟာရပိုင္းအားနည္းေသာ

ကြ်န္ေတာ္တို ့ကာယဗလသမားမ်ားအတြက္အထူးသင့္ေလ်ာ္ပါသည္။သို ့ေသာ္ထိုပရိုဂရမ္ကို

ႏွစ္လေလာက္သာေလ့က်င့္သင့္ပါသည္။မည္သည့္ပရိုဂရမ္မဆိုႏွစ္လေလာက္သာ

သင့္ႀကြက္သားကအလုပ္လုပ္သည္။ထို ့ထက္ပိုပါသင့္ႀကြက္သားမ်ားက adapt မလုပ္ေတာ့ပါ။ထို ့

ေႀကာင့္အက်ိဳးမျပဳပါ။ကြ်န္ေတာ့္ပရိုဂရမ္ကိုယံုႀကည္သူမ်ားေလ့က်င့္နိုင္ပါသည္။မယံုႀကည္သူ

မ်ားအတြက္ကားေျပာစရာမရိွပါ။အေကာင္းဆံုးေသာအရာကိုအပင္ပန္းခံကာသင္တို ့အတြက္

ေပးဆပ္ျခင္းကိုလက္မခံပါကလည္တီဆရာေတာ္ေျပာသကဲ့သို “့အခြင့္သာခိုက္မွမလိုက္ခ်င္

လ်င္အမိုက္နင့္အျပင္ရိွလိမ့္ေလလား “လုိ ့သာေမးလိုက္ခ်င္ပါသည္။

ကြ်န္ေတာ့္ပရိုဂရမ္ကေတာ့ေလးရက္ကစားသံုးရက္နားျဖစ္ပါတယ္။ေလးရက္စလံုးကို

တစ္ဆက္ထဲမကစားဘဲႏွစ္ရက္ကစားတစ္ရက္နား၊ေနာက္ႏွစ္ရက္ကစားႏွစ္ရက္နားပါ။

ဒါမွႀကြက္သားမ်ားဟာလံုလံုေလာက္ေလာက္အနားရျပီးႀကီးထြားလာမွာပါ။

ပထမေန ့—–ရင္အုပ္+ပခံုး+လက္ေမာင္းေနာက္

ရင္အုပ္—–ဘားရွည္ရင္အုပ္တြန္း                        ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Barbell bench press

ဘားတိုရင္အုပ္ပူးဆြဲ                                         ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Dumbbell pullover

ပခံုး—–ဘားတိုဆံုတြန္း                                    ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Seated dumbbell press

ဘားတိုခါးကိုင္းငွက္ပ်ံ                                       ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Bent over  lateral raise

လက္ေမာင္းေနာက္—–

ခံုႏွစ္ခံုအတြင္းလက္ေထာက္တြန္းတင္              ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Bench dips

ထိုင္လ်က္ဘားတိုတက္ဖက္ခ်င္း                       ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

လက္ေမာင္းေနာက္သားဆန္ ့

Seated one arm dumbbell tricep extension

ဒုတိယေန ့—–ေပါင္+ေျခသလံုး+၀င္း+ လက္ေမာင္းေရွ ့

ေပါင္——-အေလးထမ္းအျပည့္ထိုင္ထ            ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Barbell full squat

ေမွာက္လ်က္အိပ္ေပါင္ေနာက္ေကြး                  ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Lying leg curl

ေျခသလံုး—–အေလးထမ္းေျခဖ်ား                    ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

ေထာက္ႀကြ

Standing calf raise

၀င္း——စက္သီးႀကိဳးေခါင္းေနာက္ဆဲြခ်           ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Cable pull down to back

T-bar ခါးကိုင္းဆဲြ                                             ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

T-bar row

လက္ေမာင္းေရွ ့—ဘားရွည္လက္                     ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

ေမာင္းေရွ ့ေကြး

Standing barbell curl

ဘားတိုလက္ေမာင္းအျပင္ေကြး                           ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Dumbell hammer curl

တတိယေန ့————-နားပါ

Rest

စတုတၳေန —-့ရင္အုပ္+ ပခံုး+ ဂုတ္+္ လက္ေမာင္းေနာက္  +လက္ဖ်ံ +၀မ္းဗိုက္

ရင္အုပ္—–ဘားရွ ည္ရင္အုပ္အေပၚတြန္း              ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Incline barbell press

ႏွစ္တန္းဘားတြန္းတင္                                     ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Parallel  bar dips

ပခံုး—–ဘားရွည္ဆံုတြန္း                                  ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Barbell military press

ဘားတို ေဘးတိုက္ပ်ံ                                        ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Dumbbell lateral raise

ဂုတ္—-ဘားရွည္ဆံုက်ံဳ ့                                    ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Barbell shrug

လက္ေမာင္းေနာက္——ပက္လက္မအိပ္            ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

ez bar လက္ေမာင္းေနာက္သားဆန္ ့

Ez-bar tricep extension

စက္သီးႀကိဳးလက္ေမာင္းေနာက္သားဖိခ်              ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Cable press down

လက္ဖ်ံအျပင္ေကြး                                           ၃ေက်ာ့                                    15,12,10 ႀကိမ္

Reverse wrist curl

၀မ္းဗိုက္—-တန္းခိုေျခေျမွာက္                           ၃ေက်ာ့                                    25-20 ႀကိမ္

Hanging leg raise

ပဥၥမေန ့—–ေပါင္ +ေျခသလံုး +၀င္း +လက္ေမာင္းေရွ ့ +လက္ဖ်ံ +၀မ္းဗိုက္

ေပါင္—ပက္လက္အိပ္ေပါင္ကန္                        ၄ေက်ာ့                            12,10,8,12ႀကိမ္

Leg press

ခံုေပၚတက္ေပါင္ေနာက္

ခါးကိုင္းဆဲြဆန္ ့                                             ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Stiff  leg dead lift

ေျခသလံုး—-ခါးကိုင္းေျခဖ်ားေထာက္ႀကြ           ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Donkey calf raise

၀င္း—-လက္ပက္လက္စက္သီးႀကိဳး                   ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

ေခါင္းေရွ ့ဆဲြခ်

Underhand girp cable pull down

ဘားတိုတစ္ဖက္ခ်င္၀င္းဆြဲ                              ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Dumbbell row

လက္ေမာင္းေရွ ့—ခံုေစာင္းမွီဘားတို                ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

လက္ေမာင္းေရွ ့တစ္ဖက္ခ်င္းေကြး

Dumbbell peacherl curl

လက္ပက္လက္အက်ဥ္းတန္းခို                        ၃ေက်ာ့                                    12,10,8 ႀကိမ္

Close girp underhand pull-ups

လက္ဖ်ံ —လက္ဖ်ံေကြး                                     ၃ေက်ာ့                        15,15,12ႀကိမ္

Wrist curl

၀မ္းဗိုက္—အိပ္ထမတင္                                    ၃ေက်ာ့                                    20,25 ႀကိမ္

Crunch

ဆငွမေန ့—–နား

သတၱမေန ့—နား

ပရိတ္သတ္မ်ားခင္ဗ်ာ-အခုကြ်န္ေတာ္ရဲ ့ထုတင္နည္းပရိုဂရမ္ျပီးပါျပီ။ခင္ဗ်ားတို ့သိခ်င္တာမ်ား

ရိွပါကကြ်န္ေတာ့္ေမးလ္းကိုဆက္သြယ္နိုင္ပါသည္။personal training မ်ားအတြက္သိရိွလိုပါ

ကဖုန္း -722046 သို ့နံနက္ 8-နာရီမွ ည 9-နာရီအတြင္းဆက္သြယ္နိုင္ပါသည္။

တင္ဆက္သူ—-

နိုင္ဦး—-119

Email—intensemuscle@gmail.com

ပေရာ္ဖက္ရွင္နယ္ ကာယဗလသမိုင္းတြင္ ေလးစားစရာ အေကာင္းဆံုး ကာယဗလေမာင္ တစ္

ေယာက္မွာ လက္ရိွ ေမာင္အိုလံပီယာ ခ်န္ပီယံ ေဂ်းကတ္လာ ျဖစ္သည္။ သူသည္ ျပိဳင္ပဲြေပါင္းႏွစ္

ဆယ္တစ္ပဲြ ယွဥ္ျပိဳင္ခဲ့ရာ 2000-ခုႏွစ္ ေမာင္အိုလံပီယာ ျပိဳင္ပဲြမွအပ သူရွံုးလ်င္ အျမဲတမ္း ဒုတိယ

ထက္ ေအာက္မေရာက္ခဲ့ေပ။ သူရွံုးခဲ့ေသာ ေမာင္မ်ားမွာ-ရြန္နီကိုးလ္မင္းႏွင့္ဒက္တာဂ်က္ဆင္ျဖစ္

သည္။သူသည္ေမာင္အိုလံပီယာသံုးႀကိမ္ခ်န္ပီယံႏွင့္အာနိုးကလပ္စစ္သံုးႀကိမ္ခ်န္ပီယံျဖစ္သည္။

ထိုမ်ွေလာက္ေအာင္ျမင္ခဲ့သည္မွာသူ၏ထုထည္၊မာဆယ္ကဲြျပားေပၚလြင္မွဳ ့ႏွင့္တစ္ကိုယ္လံုး

အခ်ိဳးအစားမ်ွမ်ွႀကီးထြားလွပမွဳ ့ေႀကာင့္ျဖစ္သည္။အထူးသျဖင့္ရြန္နီႏွင့္ဒက္တာဂ်က္ဆင္တို ့တြင္

ပင္မရိွေသာေျခသလံုးမ်ားျဖစ္သည္။ယခုသူရဲ ့ေျခသလံုးကစားနည္းႏွင့္အႀကံျပဳခ်က္မ်ားကိုတင္

ျပေပးလိုက္ပါသည္။

ေဂ်းကတ္လာ၏ေျခသလံုကစားနည္းအႀကံျပဳခ်က္မ်ား—–

-ေျခသလံုးကစားနည္းတြင္အဓိက ကေတာ့အေလးမ်ားရန္မဟုတ္ပါဘူး။တစ္ႀကိမ္လံုး္ကိုအစ

အဆံုးအျပည့္အ၀ညွစ္ျပီး( full range of motion) ကစားရန္ျဖစ္ပါတယ္။

-ကြ်န္ေတာ္ေျခသလံုးကစားလ်င္အား္အကုန္ကစားျပီးစကၠန္ ့အနည္းငယ္နားကာေနာက္ထပ္

အႀကိမ္အနည္းငယ္ရေအာင္ထပ္ကစားပါတယ္။ထိုသို ့နားလိုက္ကစားလိုက္( rest pause)

ကိုသံုးႀကိမ္ေလာက္ကစားပါတယ္။

-တစ္ကဲ့ကိုေကာင္းတဲ့ေျခသလံုးေတြအတြက္ကေတာ့ကစားနည္းသိပ္မ်ားမ်ားမရိွပါဘူး။

အေျခခံကစားနည္းေတြကိုပဲအစအဆံုးအျပည့္အ၀ညွစ္ကစားဖို ့ပဲလိုပါတယ္။

-ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့ေျခသလံုးကိုသူမ်ားေတြေျပာသလိုအႀကိမ္မ်ားမ်ားမကစားပါဘူး။

ကြ်န္ေတာ္ကေတာ့10-ႀကိမ္ 12-ႀကိမ္သာကစားျခင္းကအေကာင္းဆံုးလို ့ထင္ပါတယ္။

တစ္ခါတစ္ရံမွာေတာ့15 ႀကိမ္ 20 ႀကိမ္ကစားလ်င္လည္းကစားပါတယ္။

ေဂ်းကတ္လာ၏ေျခသလံုးကစားနည္းပရိုဂရမ္—–

-ေလ့က်င့္ခန္း                                        အႀကိမ္                    အေက်ာ့

မတ္တပ္ရပ္ေျခဖ်ားေထာက္ႀကြ                             10-12                            3

ခါးကုန္းေျခဖ်ားေထာက္ႀကြ                                    10-12                           3

ထိုင္လ်က္ေျခဖ်ားေထာက္ႀကြ                                 10-12                          3

တင္ျပသူ—–

နိုင္ဦး—–119

Email—-intensemuscle@gmail.com

ဤသည္မွာ FLEX မဂၢဇင္းတြင္ ေဖာ္ျပေရးသားခဲ့ဖူးေသာ အေကာင္းဆံုး Workout မ်ားထဲမွ အေကာင္းဆံုးေတြကို စုစည္းထားေပးျခင္းျဖစ္သည္။ Flex သည္ ကမာၻ႔နံပါတ္တစ္ ကာယဗလမဂၢဇင္းျဖစ္၍ ၎တို႔ စုစည္းထားသည္တို႔သည္ ဆိုးဆိုးရြားရြား မမွားႏိုင္။

ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ကာယဗလ၏ အၾကီးက်ယ္ဆံုးႏွင့္ အထြန္းေတာက္ဆံုး ၾကယ္ပြင့္မ်ား၏ ေလ့က်င့္ခ်ိန္မ်ားကို ေဖာ္ျပဖို႔ရန္ ေဆြးေႏြးတိုင္ပင္ကာ ၾကိဳးစားခဲ့သည္။ ထိုၾကယ္ပြင့္မ်ားတြင္ အာႏိုး ရႊာဇီနက္ဂါး၊ လူဖာရစ္ႏို၊ ခရစ္ဒစ္ကာဆန္၊ တြမ္ပလပ္ဇ္၊ ဆန္မီး ဘန္ႏူး၊ လီေဟနီ၊ ရစ္ခ်္ ဂတ္စ္ပါရီ၊ ဒိုရီယံ ရိတ္စ္၊ ဖလပ္စ္ ၀ွီးလား၊ ခရစ္ ေကာ္မီရာ၊ ေရွာင္ေရး၊ မိုက္ မာတာရာဇို၊ ကီဗင္ လပ္ဗရြန္း၊ ေရာ္နီ ကိုးလ္မင္း၊ ေဂ်းကတ္တလာ၊ ဘရန္႔ခ်္ ၀ါရန္ႏွင့္ ဖီးလ္ ဟိသ္ စသည္ျဖင့္။ သူတို႔၏ ရက္စက္ၾကမ္းက်ဴတ္လွေသာ ေအာ္ဂလီဆန္စရာ ေလ့က်င့္ခ်ိန္မ်ားကို ေမႊေႏွာက္ရွာေဖြကာ လိုက္စားသူမ်ားအတြက္ ၾကိဳးစားၾကည့္ရန္၊ မွီျငမ္းၾကည့္ရန္၊ ကိုယ့္ေလ့က်င့္ခ်ိန္မ်ားအတြင္း ထည့္သြင္းသံုးစြဲၾကည့္ရန္ ေမႊေႏွာက္ရွာေဖြထားပါသည္။ ၎တို႔အားလံုးကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဖာ္ျပခ်င္ပါသည္။ သို႔ေသာ္ အလြန္ရွည္လ်ားျပီး ရႈပ္ေထြးသြားမွာ မလြဲမေသြပင္။ ထို႔ျပင္ ကိုယ္စီကိုယ္စီ ကိုယ္ၾကိဳက္ေသာ ကစားသမား၏နည္းေတြ သိမ္းစည္းထားျပီးသား ျဖစ္မွာလည္း အမွန္ပင္။

စာဖတ္သူမ်ား တစ္ေနရာရာတြင္ လြတ္ေနလိမ့္မည္ဟု ယူဆမိ၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ Flex မဂၢဇင္း စထုတ္ေ၀ကတည္းက ရိွသမွ် ေလ့က်င့္နည္း ေဆာင္းပါးေတြထဲမွ အေကာင္းဆံုး တခ်ဳိ႔ကို စုစည္းထားလိုက္ပါသည္။ ခႏၶာကိုယ္ အစိတ္အပိုင္းၾကီးတစ္ခုစီအတြက္ – ရင္အုပ္၊ ေနာက္ေက်ာ၊ ဆံု၊ လက္ေမာင္းေရွ႕သား၊ လက္ေမာင္းေနာက္သား၊ ေပါင္၊ ေျခသလံုး စသည္ျဖင့္ – တစ္ခုစီအတြက္ အေကာင္းဆံုးေလ့က်င့္စဥ္ တစ္ခုစီကို ေရြးခ်ယ္ထားသည္။ ထိုေလ့က်င့္စဥ္မ်ားကို ကစားျခင္းသည္ သင့္မ်က္ခံုးေပၚမွ ေခၽြးမ်ားကို ခါခ်ေစႏိုင္သည္အထိ အာမခံေပးႏိုင္သလို၊ သင့္ၾကြက္သားမ်ားသည္လည္း ဤေလ့က်င့္စဥ္မ်ား၏ ထိုက္တန္မႈကို ခံစားေပလိမ့္မည္။

ရင္အုပ္

၂၀၀၆ ခုႏွစ္တုန္းက Flex မွ senior writer ျဖစ္သည့္ Greg Merritt သည္ Branch Warren (ဗရန္႔ခ်္ ၀ါရန္) ကစားသည္ကို အေသးစိတ္ သြားေရာက္ေလ့လာခဲ့သည္။ Merritt ၏ အဆိုအရ   “ဗရန္႔ခ်္ ၀ါရန္ ရင္အုပ္ကစားျခင္းသည္ ကၽြန္ေတာ္ျမင္ဖူးသမွ်ထဲတြင္ အျပင္းထန္ အရက္စက္ဆံုး ကစားစဥ္ပင္ျဖစ္သည္။” Merritt သည္ Flex မွ ကိုယ္ေတြ႔ေလ့က်င့္စဥ္မ်ားကို အျမဲတမ္းမွတ္တမ္းတင္ေသာ စာေရးဆရာျဖစ္သျဖင့္ သူ၏ဆိုလိုခ်က္သည္ တစ္ခုခုေတာ့ လံုး၀ကို ထူးျခားေနရမည္ျဖစ္သည္္။

သြားေရာက္မွတ္တမ္းတင္တုန္းက ၀ါရန္ႏွင့္ သူကစားေဖာ္မ်ားသည္ မ်က္ျမင္ကိုယ္ေတြ႔မွသာ ယံုၾကည္ႏိုင္မည့္ ေလ့က်င့္စဥ္တစ္မ်ဳိးကို ကစားေနၾကသည္။ ေလ့က်င့္စဥ္မွတ္တမ္းတြင္ အဓိကထူးျခားခ်က္မ်ားမွာ ၀ါရန္သည္ ခံုေစာင္းအိပ္ ရင္ဘတ္တြန္းကို ၄၀၅ ေပါင္ျဖင့္ ၁၀ၾကိမ္ကစားျခင္း၊ ပက္လက္အိပ္ ဒမ္ဘယ္လ္ ရင္ဘတ္တြန္းကို ေပါင္၁၇၀ ဒမ္ဘယ္လ္မ်ားျဖင့့္ အေက်ာ့ေပါင္းမ်ားစြာ ကစားျခင္းႏွင့္ ဘီယာဘူးေလာက္ ထူေသာေပါင္ ၂၀၀ေလာက္ေလးသည့္ သံၾကိဳးၾကီးမ်ား လည္ပင္းတြင္ ခ်ိတ္ဆြဲျပီး ႏွစ္တန္းဘား နိမ့္ခ်ျပန္တင္ကစားျခင္းတို႔ ပါ၀င္သည္။

Flexမွ ေလ့က်င့္နည္း ဇာတ္လမ္းမ်ားကို ျပန္လည္သံုးသပ္ၾကည့္ၾကသည့္အခါ ၀ါရန္၏ ရင္အုပ္ေလ့က်င့္စဥ္သည္ အၾကမ္းတမ္းဆံုးႏွင့္ အထိေရာက္ဆံုးဆိုသည္ကို လက္ခံၾကရမည္ျဖစ္သည္။

ေနာက္ေက်ာ

၁၉၉၄ခုႏွစ္တုန္းက ဒိုရီယံရိတ္စ္လို ေနာက္ေက်ာမ်ဳိး ဘယ္သူမွ် မျမင္ဘူးခဲ့ၾကပါ။ ၀င္းၾကြက္သားက်ယ္ျပန္႔မႈမွသည္ ခါးေနာက္သားမ်ားတြင္ ခရစ္စမတ္ သစ္ပင္လို ျဖာထြက္ေနေအာင္ အေသးစိတ္ေပၚလြင္မႈကို သူပိုင္ဆိုင္ထားသည္။ အတိုခ်ဳပ္ေျပာရလွ်င္ သူ႔ေနာက္ေက်ာသည္ ၾကီးမားလြန္းသည္။

အျပင္းအထန္ကစားသမားမ်ားတြင္ အသိအမွတ္အျပဳခံရဆံုးျဖစ္သည့္ သူ၏ ေနာက္ေက်ာေလ့က်င့္နည္း သေဘာတရားမ်ားကို အမ်ားဆံုး မွတ္တမ္းတင္ထားၾကသည္။ ဒိုရီယံရိတ္စ္မွ အေကာင္းဆံုးတခ်ဳိ႔ အၾကံဥာဏ္မ်ားကို ေကာက္ႏႈတ္ျပရေသာ္ -

“အေက်ာ့တစ္ေက်ာ့ မကစားခင္တိုင္းတြင္ ကိုယ့္စိတ္ထဲမွာ အဲသည့္အေက်ာ့အတြက္ ရည္မွန္းခ်က္မ်ားကို ျပတ္ျပတ္သားသား ခ်မွတ္လိုက္ပါ။”

“၀င္းေလ့က်င့္ခန္းတစ္ခု ကစားတိုင္း ခါးေကာ့ထားပါ။ သို႔မွသာ ေနာက္ေက်ာၾကြက္သားမ်ား အစြမ္းကုန္ညွစ္အားကို ရရိွေစမည္ျဖစ္သည္။”

“အေလးေတြကို ေရြ႔ဖို႔ အရိွန္ႏွင့္ လႊဲမကစားပါႏွင့္။”

“ေနာက္ေက်ာကို အေပၚပိုင္း၊ ေအာက္ပိုင္း၊ ေဘးပိုင္းစသည္ျဖင့္ အစိတ္အပိုင္းေတြ ခြဲမေနပါႏွင့္။ ေနာက္ေက်ာေလ့က်င့္ခန္း အမ်ားစုသည္ ေနာက္ေက်ာဧရိယာအကုန္လံုးကို အနည္းႏွင့္ အမ်ား ထိေရာက္ပါသည္။”

ဆံုဂုတ္

၂၀၁၀ခုႏွစ္သည္ ျပိဳင္ပြဲ၀င္ကာယဗလေမာင္အျဖစ္ လီေဟနီစ၀င္ျပိဳင္ခဲ့သည္မွ စတြက္လွ်င္ ၂၇ ႏွစ္ေျမာက္ပင္ရိွခဲ့ျပီ။ ထို႔ေၾကာင့္ Flex မဂၢဇင္းအားလံုးကို စုေပါင္းၾကည့္လိုက္လွ်င္ လီေဟနီသည္ အမ်ားဆံုးပါ၀င္ခဲ့သည့္ ကာယဗလၾကယ္ပြင့္ၾကီးျဖစ္သည္။ သူလႊမ္းမိုးခဲ့ေသာ ေမာင္အိုလံပီယာပြဲမ်ားႏွင့္ သူ၏အျမဲရွင္သန္ေနမည့္ ရာဇ၀င္ကို ၾကည့္လိုက္လွ်င္ သူသည္ အေက်ာ္ၾကားဆံုးပင္ ျဖစ္လိမ့္မည္။

လီေဟနီ၏ အဆိုအရ သူ႔ဆံုမ်ားသည္ သူ႔လက္ေမာင္းေရွ႔သားမ်ားလိုပင္ သူ႔ကစားသက္တမ္း ေစာေစာပိုင္းမွာ အားနည္းခဲ့ေသာ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္သည္။ သူ၏ အေလွ်ာ့မေပးေသာ စိတ္ဓာတ္ႏွင့္ ေျမာက္မ်ားလွစြာေသာ ျပင္းထန္လွသည့္ ေလ့က်င့္မႈမ်ား ေပါင္းစပ္လိုက္ေသာအခါ သူ ပထမဆံုးေမာင္အိုလံပီယာ ရသည့္ ၁၉၈၄ခုႏွစ္တြင္ပဲ ၎ၾကြက္သားမ်ားသည္ ကာယဗလတြင္ ေက်ာ္ၾကားလွေသာ ၾကြက္သားမ်ားျဖစ္လာေတာ့သည္။

၁၉၈၃ႏွင့္ ၁၉၈၄ ေမာင္အိုလံပီယာ ျပိဳင္ပြဲႏွစ္ခုၾကား သူ၏ တဟုန္ထိုးတိုးတက္လာမႈအတြက္ လွ်ိဳ႔၀ွက္ခ်က္ကို သူကိုယ္တိုင္ ထုတ္ေဖာ္သည္မွာ “ကၽြန္ေတာ္သည္ အာရံုစိုက္တတ္ေအာင္ သင္ယူခဲ့သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ရည္မွန္းခ်က္မ်ားအေပၚ စိတ္ထန္သန္ေနေအာင္ ထားတတ္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ခႏၶာကိုယ္က ေျပာေနေသာ သတင္းပို႔ခ်က္မ်ားကို နာခံတတ္လာသည္။ ကစားသည့္ပံုစံကို တိတိက်က်ထားကစားတတ္လာသည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ေလ့က်င့္စဥ္မ်ားကို ေျပာင္းလဲကစားတတ္လာသည္။” ဟူ၍ျဖစ္သည္။

လက္ေမာင္းေနာက္သား

လက္ေမာင္းေနာက္သားႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ ကာယဗလတြင္ ကီဗင္လက္ဗရြန္းေလာက္ ပိုမေကာင္းႏိုင္ၾကပါ။ တကယ္ေတာ့ လက္ဗရြန္းကို တျခားအစိတ္အပိုင္းမ်ားမွတဆင့္ အႏိုင္ယူသြားခဲ့သည္မ်ားရိွ၏။ သို႔ေသာ္ သူ႔လက္ေမာင္းေနာက္သားမ်ားသည္ အထူးတလည္ပင္ အထင္ၾကီးစရာေကာင္းေနသည္။ သူ႔လက္ေမာင္းမ်ား၏ လံုး၀န္းေသာ သဏၭာန္ျဖစ္ေပၚေစျပီး သူ႔most muscular ပို႔စ္သည္လည္း အထူးျခားဆံုး ျပကြက္တစ္ခုျဖစ္သည္။

၁၉၉၂ခုႏွစ္တြင္ လက္ဗရြန္းသည္ ပြဲႏွစ္ပြဲတည္းျဖင့္ အၾကီးက်ယ္ဆံုး ကာယဗလေမာင္ စာရင္း၀င္သြားႏိုင္ခဲ့သည္။ ဒုတိယႏွစ္ခါရခဲ့သည္(သူ ပထမဆံုး စျပိဳင္သည့္ ေမာင္အိုလံပီယာတြင္ ဒုတိယရခဲ့သည္)။ ေနာက္ျပီးမွသာ တတိယတစ္ခါရသည္။

ကီဗင္လက္ဗရြန္းေျပာသည္မွာ “လက္ေမာင္းေနာက္သားက ၾကြက္သားအားလံုးကို ထိဖို႔ ကၽြန္ေတာ္ ကစားနည္းမ်ဳိးစံု ကစားသည္။ ကၽြန္ေတာ္ကစားခဲ့တဲ့ အရာအားလံုးတိုင္း စာအုပ္ေတြထဲ မပါႏိုင္ပါ။ ကၽြန္ေတာ့္ ေလ့က်င့္စဥ္အမ်ားစုသည္ ခံစားမႈႏွင့္ ပင္ကိုသိစိတ္ေပၚမွာ အေျခခံထားပါသည္။” ဟူ၍ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ထိထိေရာက္ အၾကံေပးခဲ့သည္။

လက္ေမာင္းေရွ႕သား

ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ဘယ္အေကာင္းဆံုးေလ့က်င့္စဥ္ကိုမဆို ျပဳစုေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ ကာယဗလ၏ ဘုရင္ၾကီးဆီမွ တစ္ခုခုမပါဘဲ ေရွ႕ဆက္လို႔မရပါ။ အာႏိုးရႊာဇီနက္ဂါးအေၾကာင္း ေျပာဆိုၾကမည္ဆိုလွ်င္ သူ႔လက္ေမာင္းေရွ႕သားမ်ားထက္ ဘယ္အစိတ္အပိုင္းကို ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေကာက္ႏႈတ္ရေတာ့မည္နည္း။

ယေန႔ေခတ္၏ နည္းနည္းပဲကစား၊ စိတ္ႏွင့္အာရံုထားသည့္ စနစ္ႏွင့္ လံုး၀ဆန္႔က်င္ဘက္အတိုင္း မယံုၾကည္ႏိုင္ေလာက္ေအာင္ပင္ သူသည္ လက္ေမာင္းေရွ႕သားကို ၄၅မိနစ္ အခ်ိန္ေပးကာ ၂၀ကေန ၂၆ေက်ာ့ထိ တစ္ပတ္ကို ထိုအတိုင္းႏွစ္ၾကိမ္ အလြန္အကၽြံကစားခဲ့သည္။ အဲသည့္ေလာက္မ်ားျပားေသာ ေလ့က်င့္မႈလြန္ကဲျခင္းႏွင့္ သူ၏ ေက်ာ္ၾကားလွေသာ ၂၂လက္မ လက္ေမာင္းကို တည္ေဆာက္ႏိုင္ျခင္းမွာ လူတစ္သန္းမွာ တစ္ေယာက္သာရိွႏိုင္ေသာ ဗီဇမ်ဳိးရိုးေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သလို သူ၏ ျပင္းထန္လွေသာ စိတ္ႏွလံုးဒံုးဒံုးခ်မႈေၾကာင့္လည္း ျဖစ္ႏိုင္သည္။ တနည္းဆိုရလွ်င္ သူသည္ ေလ့က်င့္မႈလြန္ကဲေနျခင္းမဟုတ္။ အဘယ္ေၾကာင့္ဆိုေသာ္ ေလ့က်င့္မႈလြန္ကဲျခင္းဟူသည္ ေလာကမွာ ရိွသည္ဟူ၍ပင္ သူမယူဆေသာေၾကာင့္ ျဖစ္သည္။

ရႊာဇီနက္ဂါး၏ နည္းလမ္းမွာ “ကၽြန္ေတာ့္ ကာယဗလ သက္တမ္းတေလွ်ာက္လံုး ကၽြန္ေတာ္သည္ ကၽြန္ေတာ့္စိတ္ကို အမ်ဳိးမ်ဳိးလွည့္စားေနခဲ့သည္။ ဒါေၾကာင့္ပင္ ကၽြန္ေတာ့္ လက္ေမာင္းေရွ႕သားမ်ားကို အေသြးႏွင့္ အသားႏွင့္ဟူ၍ ျမင္ရမည့္အစား ေတာင္ၾကီးေတြအျဖစ္ ျမင္ထားလိုက္သည္။” ဟူ၍။

ေပါင္

ေစာေစာပိုင္းေဖာ္ျပခဲ့သည္တြင္ ကၽြန္ေတာ္တို႔သည္ ဒိုရီယံရိတ္စ္ကို အျမဲတမ္းလိုလို အၾကမ္းတမ္းဆံုးေလ့က်င့္သူမ်ားထဲတြင္ အၾကမ္းတမ္းဆံုးကစားသမားအျဖစ္ မွတ္ယူထားၾကသည္။ တကယ္ေတာ့လည္း ရစ္ခ်္ ဂတ္စပါရီ ဆိုသည့္ ပုဂၢိဳလ္မွာလည္း ထိုေဖာ္ျပခ်က္ႏွင့္ ကိုက္ညီခ်က္ေတြ ရိွေနသည္။ သူ၏ လူသိမ်ားလွသည့္ အံၾကိတ္ျပီး ကစားရေသာ ျပင္းအားႏွင့္ အညီ ဂတ္စပါရီကို တြမ္ပလတ္စ္ျပီးေႏွာင္းပိုင္း၌ အေကာင္းဆံုးေပါင္ပိုင္ရွင္အျဖစ္ သတ္မွတ္ခဲ့သည္။ ၾကီးမားသည္။ ကြဲျပားသည္။ ေသြးေၾကာမ်ား ယွက္ျဖာေနသည္။

ေပါင္မ်ားသည္ အခက္ခဲဆံုးကစားရသည့္ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္ေသာ္လည္း ဂတ္စပါရီ ၎တို႔ကို ကစားသည္မွာ အရူးတစ္ေယာက္လိုပင္ စိန္ေခၚကစားတတ္သည္။ ေအာက္ပိုင္းေလ့က်င့္ခ်ိန္ႏွင့္ပတ္သက္ျပီး သူေျပာသည္မွာ “သည္အားကစားမွာ ႏွစ္ေပါင္းမ်ားစြာ က်င္လည္ျပီးေနာက္ ကၽြန္ေတာ္ ေကာက္ခ်က္ခ်ႏိုင္သည္မွာ ကာယဗလမွာ အဓိကျပႆနာသည္ ေအာက္ပိုင္းႏွင့္ ပတ္သက္လာလွ်င္ ကစားသမားမ်ား အပ်င္းထူၾကျခင္းပင္ျဖစ္သည္။ လူေတာ္ေတာ္မ်ားသည္ အဲသည္က ထြက္ေပၚလာမည့္ နာက်င္မႈကို ခံႏိုင္စြမ္းမရိွၾကပါ။”

ဂတ္စပါရီကေတာ့ ကစားႏိုင္သည္။ နာက်င္မႈကို ခံႏိုင္ခဲ့သည္။ တကယ္ေတာ့လည္း သူ႔ေအာက္ပိုင္းေလ့က်င့္စဥ္မ်ားသည္ ျပင္းထန္လြန္းေသာေၾကာင့္ ႏွစ္ခ်ိန္ခြဲျပီး ကစားရေတာ့သည္။ ေပါင္ေရွ႔သားမ်ားအတြက္ တစ္ခ်ိန္၊ ေပါင္ေနာက္သားမ်ားအတြက္ တစ္ခ်ိန္။ ဤတြင္ေဖာ္ျပထားေသာ တျခားေလ့က်င့္စဥ္မ်ားအပါအ၀င္ အားလံုးကို တိတိက်က် လိုက္နာကစားရန္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ မတိုက္တြန္းပါ။ ၎တို႔သည္ အလြန္ျပင္းထန္လြန္းလိမ့္မည္။ သို႔ေသာ္ အကယ္၍ သူတို႔လို ျဖစ္ခ်င္လွ်င္ေတာ့ သူတို႔နည္းစဥ္မ်ားကို ကိုယ့္ေလ့က်င့္စဥ္မ်ားအတြင္း တတ္ႏိုင္သေလာက္ ထည့္သြင္းကာ ကစားသြားပါ။

ေျခသလံုး

မိုက္မာတာရာဇို၏ ေျခသလံုးထက္ ၾကီးမား၊ ေကာင္းမြန္၊ ေၾကာက္စရာေကာင္းေသာ ေျခသလံုးမ်ား ပိုင္ဆိုင္ထားသူ ရိွပါသလား? ရိွတယ္ဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ သိခ်င္ပါသည္။ သို႔မဟုတ္ ရိွေတာ့ မရိွႏိုင္ပါ။

မိုက္၏ အဆိုအရ သူ႔ေျခသလံုးမ်ား သည္ေလာက္ေကာင္းေနျခင္းသည္ ဗီဇေၾကာင့္ျဖစ္သာျဖစ္ျပီး ဘာလွ်ိဳ႔ခ်က္မွ မရိွပါဟူ၍။ ေနာက္ျပီး ေျခသလံုးမ်ားကို ထံုးစံအတိုင္း နည္းလမ္းေကာင္းမ်ားႏွင့္သာ ပံုမွန္ကစားသြားလွ်င္ သူ႔ေလာက္မၾကီးလာေတာင္မွ နဂိုထက္ ပိုၾကီးလာလိမ့္မည္ဟု ညႊန္းဆိုထားသည္။

အၾကိမ္မ်ားမ်ားကစားျခင္းႏွင့္ အၾကိမ္နည္းနည္းကစားျခင္းတို႔ ျခားနားခ်က္အေပၚ သူ႔ေဆြးေႏြးခ်က္ကို ေဖာ္ထုတ္ရလွ်င္ “ကစားမႈျပင္းအားသည္ အဓိကျဖစ္သည္။ သင့္ၾကြက္သားမ်ားမွာ မ်က္လံုးမ်ား မရိွပါ။ သူတို႔သည္ အေလးတံုး၊ အေလးျပားမ်ားကို မျမင္ေတြ႔ႏိုင္ပါ။ သင့္ၾကြက္သားမ်ားက အၾကိမ္ေရေတြကို ေရတြက္ေနျခင္းမဟုတ္။ သင့္ဦးေႏွာက္ကသာ ေရတြက္ေနျခင္းျဖစ္သည္။ ထိေရာက္မႈသည္ တကယ္ေတာ့ ကိုယ့္ခံစားခ်က္ႏွင့္သာ သက္ဆိုင္သည္။ ေလ့က်င့္မႈ ျပင္းအားေကာင္းေကာင္းႏွင့္ အေလး၀န္ အလယ္အလတ္မွ ဟဲဗီးအထိ အေလးေတြကို အသံုးျပဳျပီး သင္ကစားေနလွ်င္ေတာ့ သင့္အတြက္ တျခားလူအတြက္မဟုတ္ သင့္အတြက္ ရလဒ္ေတြကို ေတြ႔ျမင္လာရမည္သာျဖစ္သည္။ ကၽြန္ေတာ္သည္ အၾကိမ္နည္းနည္းကစားရမလား၊ မ်ားမ်ားကစားရမလား ျငင္းခံုမႈအေပၚ ဘယ္ေတာ့မွ မယံုၾကည္ပါ။”

ဒတ္စတာ ဂ်က္ဆင္

အသက္ – ၃၉ ႏွစ္

အရပ္ - ၅ ေပ ၆ လက္မခြဲ

ျပိဳင္ပြဲ၀င္ ကိုယ္အေလးခ်ိန္ – ၂၂၀ ေပါင္

မွတ္တမ္း - ေမာင္အိုလံပီယာ ၉ ပြဲ ဆယ္ေယာက္ထဲ၀င္၊ တတိယ သံုးၾကိမ္၊ ပထမ – ၂၀၀၈

အားသာခ်က္ – အေရခြံႏႊာထားသည့္ ကြဲျပားေပၚလြင္မႈႏွင့္ ကာယဗလေမာင္ျဖစ္သည္။ သပ္သပ္ရပ္ရပ္ မြမ္းမံထားသည့္ ခႏၶာကိုယ္မ်ဳိးကို ၾကိဳက္ႏွစ္သက္သူမ်ားအတြက္ စံျပပုဂၢိဳလ္ျဖစ္သည္။ သူ၏ ၾကြက္သား အမွ်င္လိုက္ကြဲျပားေပၚလြင္မႈကို အသံုးခ်ျပီး သူ႔ထက္ ထုၾကီးသူမ်ားအား ေက်ာ္လႊား အႏိုင္ယူႏိုင္သည္။

အားနည္းခ်က္ – ေျခသလံုးမ်ား ေသးငယ္သည္။ တခ်ဳိ႔ ေဆြးေႏြးခ်က္မ်ားတြင္ သူ႔ၾကြက္သားမ်ား က်ခ်ိန္ေရာက္ေနျပီဟု ဆိုၾကသည္။

ေျခသလံုးအတြက္ကေတာ့ ကြ်န္ေတာ္ မတ္တပ္ရပ္ ေျခဖ်ားေထာက္ႀကြကို စက္မွာဘဲ ကစားတယ္။ အားလံုးေပါင္း ေျခာက္ေက်ာ့ကို အစြမ္းကုန္ ကစားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အေလးနဲ႔ ေနာက္တစ္ႀကိမ္ထပ္ မကစားနိုင္တဲ့အထိ ကစားျပီးလွ်င္အေလးမပါဘဲ ကိုယ္အေလးခ်ိန္နဲ႕ အားအကုန္ကစားပါတယ္။

ကြ်န္ေတာ္ ေျခသလံုးကို တစ္ပါတ္မွာ သံုးႀကိမ္ကစားပါတယ္။ ကြ်န္ေတာ္ အစကေတာ့ ေျခသလံုးကို ထိုင္လ်က္ ကစားတဲ့စက္ (seated calf raise) နဲ႔ ကစားပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ အဲဒါက ကြ်န္ေတာ့္အတြက္ ထိေရာက္မူမရိွဘူးလို ့ထင္တယ္။ အဲဒါေႀကာင့္ ကြ်န္ေတာ္ မတ္တပ္ရပ္ျပီး smith machine နဲ႔ဘဲ ကစားပါတယ္။ ေျခသလံုးအတြက္ ထိုင္လ်က္ႏွင့္ အေလးမ်ားမ်ား့ ကစားျခင္းက သင့္ရဲ Achilles Tendons ေတြကို အလြယ္တကူ ဒဏ္ရာရေစနိုင္ပါတယ္။ ဒါ့ေႀကာင့္ ေျခသလံုးကို ထိုင္လ်က္ ကစားခ်င္ရင္ အေလးေပါ့ေပါ့ ကစားပါလို႔ အႀကံျပဳခ်င္ပါတယ္။

စီစဥ္တင္ျပသူ-

နိုင္ဦး-119

Email—intensemuscle@gmail.com

ကၽြန္ေတာ္တို႔ ၁၉၇၃ခုႏွစ္ ဂ်ဴလိုင္လ ဗီးနစ္ျမိဳ႔မွာရိွသည့္ ဂိုးလ္ဒ္ ဂ်င္မ္ (Gold’s Gym) သို႔ သြားၾကပါစို႔။ အာႏိုးရႊာဇီနက္ဂါး၏ ဘ၀ႏွင့္ ေလ့က်င့္မႈထဲသို႔ ေစ့ေစ့စပ္စပ္၀င္ၾကည့္ၾကပါစို႔။ ကမာၻ႔အေက်ာ္ေဇယ်ၾကီးတစ္ဦးကို ပံုသြင္းထုလုပ္ေပးခဲ့ေသာ ေသြး၊ ေခၽြးႏွင့္ ၾကမ္းတမ္းလွေသာ ေလ့က်င့္ကစားမႈမ်ားကို အသက္ျပန္သြင္းၾကည့္ၾကရေအာင္။

ကယ္လီဖိုးနီးယာ။က ဗီးနစ္ျမဳိ႔မွာရိွသည့္ ဂိုးလ္ဒ္ဂ်င္မ္မွာ ၾသစတီးယား ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီးဟု အမည္ရသည့္ အာႏိုး၏ေလ့က်င့္ခ်ိန္သက္သက္ကို ေဖာ္ျပရံုသာမဟုတ္ဘဲ ထိုေနရာမွာ အာႏိုးႏွင့္အတူ ျဖစ္ပ်က္သြားတာေလးကိုပါ လိုက္ပါၾကည့္ရႈရန္ျဖစ္သည္။ အာႏိုးသည္ သူ၏ ေမာင္အိုလံပီယာ ေလးထပ္ကြမ္းအတြက္ ျပင္ဆင္ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။

ထိုေခတ္က ကာယဗလေမာင္ အမ်ားစုကစားၾကသလို ရႊာဇီနက္ဂါးသည္လည္း သူ႔တစ္ကိုယ္လံုးကို ႏွစ္ရက္တည္းႏွင့္အျပီးကစားျပီး ၾကြက္သားတစ္မ်ဳိးကို တစ္ပတ္ သံုးခ်ိန္ကစားခဲ့သည္။ သူ႔ေလ့က်င့္ရက္မ်ားသည္ တနလၤာမွ စေနအထိျဖစ္ျပီး သူ႔တစ္ကိုယ္လံုးကို ထိုဆက္တိုက္ေျခာက္ရက္အတြင္း သံုးခ်ိန္ကစားခဲ့သည္။ တနဂၤေႏြသည္ သူ႔နားရက္ျဖစ္သည္။

တနလၤာေန႔တြင္ ရင္အုပ္၊ ေနာက္ေက်ာ၊ ေျခသလံုးတို႔ကို မနက္ပိုင္း၊ ေပါင္ႏွင့္ ဗိုက္ခါးတို႔ကို ညေနပိုင္းကစားသည္။ ထိုအတုိင္းပင္ ဗုဒၶဟူးေန႔ႏွင့္ ေသာၾကာေန႔မွာလည္း ကစားသည္။ အဂၤါေန႔တြင္ ခႏၶာကိုယ္က်န္သည့္တပိုင္းကို ကစားသည္။ ဆံု၊ လက္ေမာင္းေရွ႔ေနာက္၊ လက္ဖ်ံတို႔ကို မနက္ပိုင္း၊ ေျခသလံုးႏွင့္ ဗိုက္ခါးတို႔ကို ညေနပိုင္း ကစားသည္။ ထိုအတိုင္းပင္ ၾကာသပေတးႏွင့္ စေနမွာကစားသည္။

ယခုသြားေရာက္ ေတြ႔ဆံုမည့္ေန႔သည္ အာႏိုး၏ အဂၤါ၊ ၾကာသပေတး၊ စေနေန႔ ေလ့က်င့္ခ်ိန္ ေန႔ရက္တြင္ျဖစ္သည္။ သူ ၁၉၇၃ ေမာင္အိုလံပီယာ ျပိဳင္ပြဲနီးကာလမွာ ေလ့က်င့္ခဲ့သည့္ တေထရာတည္းနီးပါးေန႔ရက္ မ်ားထဲမွ တစ္ရက္ျဖစ္၏။

1973ခုႏွစ္ ဂ်ဴလိုင္လ 17ရက္ အဂၤါေန႔ မနက္ 8 နာရီ 59 မိနစ္

“သူက လင္းႏို႔ၾကိးတစ္ေကာင္လိုပဲ၊ အေပၚေအာက္ေျပာင္းျပန္ၾကီးပဲ အျမဲတမ္း..” ကန္႔ ကြတ္ခ်္ (Kent Kuchn) က သူတို႔ေရွ႕က အရာကို ေငးေနၾကသည့္ ကာယဗလကစားသမား ေျခာက္ေယာက္ေလာက္ကို ဟာသလုပ္ေျပာလိုက္သည္။ တကယ္ေတာ့ တန္းခိုသည့္ တန္းတစ္ခုမွာ ဒေကာက္ေကြးနွင့္ ေျပာင္းျပန္ခ်ိတ္ထားျပိး လက္သီးေတြကို တင္ပါးေပၚ ေထာက္တင္ထားေသာ ဖရန္ကို ကိုလံဘူသည္ အေတာင္ပ်ံျဖန့္ထားသည့္ ဧရာမ လင္းႏို႔ၾကီးအလားပင္ျဖစ္သည္။

“ဟုတ္တယ္။ ငါ မင္းဆီ ပ်ံလာႏိုင္တယ္။” ကိုလံဘူသည္ သူေအးေအးေဆးေဆးလုပ္ႏိုင္သည့္ သန္မာမႈေတြကို အာရံုစိုက္ေနၾကသည္အတြက္  ေက်နပ္လွ်က္ ျပံဳးရယ္ကာ ျပန္ေျဖသည္။

“ေဟး ဖရန္ကို မင္းေဇာက္ထိုးေတြ လုပ္မေနနဲ႔။ မင္းငါ့ကို ႏိုင္ခ်င္တယ္ဆိုရင္ မင္းမွာ လုပ္စရာေတြအမ်ားၾကီး ရိွေသးတယ္။” ဂိုးလ္ဒ္ ဂ်င္မ္၏ ေနာက္ေပါက္မွ အဂၤလိပ္စကားသံ ေတာ္ေတာ္ကို ၀ဲေနသာ အသံတစ္သံျမန္ဟိန္းသြားသည္။  ေနာက္ေပါက္ကေနသာ အျမဲတမ္း၀င္လာေသာ္လည္း အာႏိုးရႊာဇီနက္ဂါးသည္ ဘယ္ေတာ့မွ တိတ္တိတ္ေလး ခုိးေၾကာင္ခိုး၀ွက္၀င္မလာ။  အဲသည့္အစား သူသည္ တနည္းမဟုတ္ တနည္း သူေရာက္ေၾကာင္း အျမဲတမ္းေၾကျငာတတ္သည္။ ေခၽြးေတြႏွင့္ စိုရႊဲေနမည့္ ဇာတ္လမ္းၾကီး စေတာ့မည္ဆိုတာ အသိေပးသည့္ သေဘာပင္ျဖစ္သည္။

မနက္ 9 နာရီ 4 မိနစ္

“ငါတို႔ ေရွ႕ကိုတြန္းမွာလား၊ ေနာက္ကို တြန္းမွာလား?” ဒန္နီ ေဂဘယ္ (Deny Gable) က ရႊာဇီနက္ဂါးကို ေမးသည္။ ထိုင္လွ်က္ဆံုတြန္း – ဆံုၾကြက္သားမ်ားအတြက္ ထုတင္မည့္ အေျခခံေလ့က်င့္ခန္းေကာင္းတစ္ခုႏွင့္ သူတို႔ သည္ေန႔ ဆံုေလ့က်င့္ခန္းကို စၾကမည္ျဖစ္သည္။

“ေနာက္ကိုတြန္း” ရႊာဇီနက္ဂါးေျဖသည္။ ေျဖလွ်က္ပင္ သူသည္ သူ႔ကစားေဖာ္မ်ား ေဂဘယ္ႏွင့္ ကြတ္ခ်္တို႔ေရွ႕မွာ ခံုတန္းရွည္တစ္ခုေပၚ လႊားထိုင္လိုက္သည္။

ဘာသံမွ မထြက္၊ မေျပာၾကပဲ ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီးသည္ 45 ေပါင္အေလးျပားတစ္ျပားကို ယူကာ ဘားရွည္၏ တစ္ဖက္တြင္ထည့္ျပီး ကိုင္ထားသည္။ ကြတ္ခ်္က ေနာက္တစ္ဖက္မွာ အလားတူအေလးျပား မထည့္ျပီး မခ်င္း သူသည္ ဘားကို ကိုင္ထားျမဲျဖစ္သည္။

ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ အျမဲတမ္းပထမဆံုးကစားသည္။ သူ႔လက္တစ္ဖက္စီကို ဆံုတစ္ဖက္စီ အေၾကာေလွ်ာ့သည့္အေနျဖင့္ ေလရဟတ္လို လွည့္ေနသည္။ အနည္းငယ္ၾကာလွည့္ျပီးမွ သူသည္ ခံုေပၚျပန္ထိုင္သည္။ ကြတ္ခ်္သည္ သူ႔ေနာက္မွာ ရပ္ေနသည္။ သူ႔လက္ေခ်ာင္းမ်ားကို ဘားရွည္ေအာက္တြင္ ခံထားျပီး လက္ႏွစ္ဖက္ၾကား တစ္ေပေလာက္စီကြာသည္။ ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ လက္ေမွာက္ကာ ဘားကို ကိုင္သည္။ သူ႔ပခံုးအက်ယ္ထက္ အနည္းငယ္ခ်ဲထားသည္။ သုိ႔မွသာ သူ႔လက္ညွိးေတြသည္ ဘားရွည္ကို ေကာင္းေကာင္းဆုပ္မိေနမည္ျဖစ္သည္။ သူ႔ေရွ႔ကမွန္ကို ၾကည့္လွ်က္ သူေရတြက္ေနသည္။

“Ein, zwei, drei (ဂ်ာမန္လို ဆိုျခင္းျဖစ္ႏိုင္သည္)  တင္” ထိုသို႔ ရြတ္ေနစဥ္တြင္ ကြတ္ခ်္သည္ ေမာင္အိုလံပီယာ သံုးထပ္ကြမ္းၾကီးကို ဆံုေနာက္ေအာက္နားကေန အေပၚလက္တဆန္႔အထိ ဘားရွည္ၾကီးကို တြန္းတင္ကစားေနသည္ကို လိုက္ကူေပးေနသည္။ အိုလံပီယာ ၀က္သစ္ခ်ပင္ၾကီး (သူ႔ အေလးမခါးပတ္မွာ ေရးထားသည့္အတိုင္း) သည္ 135 ေပါင္ကို 15ၾကိမ္ ပထမဆံုးအေက်ာ့အေနျဖင့္ ေသြးပူတြန္းသည္။ သူသည္ အေလးကို ေခ်ာေမြ႔စြာာပင္ ျပန္စင့္လိုက္ျပီး ခံုမွ ထသည္။ သူ႔ခါးပတ္ကို ျဖဳတ္သည္။ ကြတ္ခ်္ဆီသို႔ လႊဲေပးသည္။

ခါးပတ္သည္ ကြတ္ခ်္၊ ေဂဘယ္ႏွင့္ ရႊာဇီနက္ဂါးတို႔ဆီ ငါးေက်ာ့လွည့္ပတ္ျပီးခ်ိန္တြင္ သူတို႔သည္ ေသြးပူ 15ၾကိမ္တစ္ေက်ာ့၊ တကယ္ကစားသည့္ အေက်ာ့ေလးေက်ာ့ 12၊ 10၊ 8 ႏွင့္ ေနာက္ဆံုး 8ၾကိမ္ကို 205ေပါင္အထိ ျဖည္းျဖည္းခ်င္းတိုးကာ ကစားသြားၾကသည္။ ထိုပုဂၢိဳလ္ၾကီးမ်ားသည္ ဒီေန႔မနက္ ေတာ္ေတာ္ အားျပည့္ေနၾကသလိုပင္၊ စုစုေပါင္း 15ေက်ာ့ကို 12မိနစ္အတြင္းအျပီးကစားသြားၾကသည္။သူတို႔၏ ႏွစ္ရက္ခြဲကစားနည္းတြင္ သည္ေန႔က ပိုလြယ္ေသာေၾကာင့္ျဖစ္ႏိုင္သည္။ ၀င္ေပါက္နားမွာ မိန္းမေခ်ာေလးေတြ အုပ္စုလိုက္ ေရာက္ေနတာေၾကာင့္လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ တီးတိုးတီးတိုးေျပာေနၾကျပီး ေယာက္်ားတစ္ေယာက္ လက္ေမာင္းညွစ္ျပလိုက္တိုင္း တခစ္ခစ္ရယ္ေနၾကတာ ေၾကာင့္လည္းျဖစ္ႏိုင္သည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔၏ တေန႔စီသည္ သူတို႔ ၾကမ္းၾကမ္းတမ္းတမ္း ၾကိဳးစားခဲ့ၾကျခင္း၏ ရလဒ္ကို ေတြ႔ရဖို႔ အခ်ိန္နီးကပ္လာတာေၾကာင့္သည္ အျဖစ္ႏိုင္ဆံုးအေၾကာင္းျဖစ္သည္။ မာရသြန္ေျပးပြဲမွာ ပန္း၀င္ခါနီး ပိုေျပးလာသလိုပင္ျဖစ္၏။

မနက္ ၉ နာရီ ၁၇ မိနစ္

“လာစမ္းပါ” ကန္ ေ၀ါလ္လာက အေလးအနက္ တြန္းအားေပးသည္။ “အဲဒီံ ၂၅ေပါင္ေတြက ေတာ္ေတာ္ ေလးေနျပီလား?” ထိုစဥ္တြင္ အာႏိုးသည္ ဘားတိုေဘးခြဲမကို ပထမဆံုးအေက်ာ့ကစားေနျခင္းျဖစ္သည္။ အေလးက ေပါ့ေသာ္လည္း သူ႔မ်က္ႏွာေပၚတြင္ ျပင္းထန္မႈကို ျမင္ေနရသည္။

“ေဟ့လူေတြ ငါသာ ဖရန္႔ဇိန္းဆိုရင္ ငါ့ၾကြက္သားေတြကို လွ်ာနဲ႔ရက္ေနျပီ”” ေ၀ါလ္လာကဆိုသည္ “လူေတြေရွ႕မွာဆို ေတာ္ေတာ္ အေဝဖန္ထူသူ”ဟု နာမည္ရသူသည္ သူ႔ အေပါင္းအပါမ်ားကို ဟာသလုပ္ေနသည္။ သူကိုယ္တိုင္ေတာ့ ေသခ်ာျပင္းျပင္းထန္ထန္ေလ့က်င့္တာကလြဲလို႔ အားလံုးကို အေျပာင္အပ်က္လုပ္တတ္သူျဖစ္သည္။ သူ႔နာမည္ၾကားလိုက္လို႔ ဖရန္႔ဇိန္းသည္ သူကစားေနသာ ခံုေစာင္းမွီ ဘားတိုေဘးခြဲမကို ကစားေနစဥ္ ခဏရပ္သြားသည္။ သူသည္ ရႊာဇီနက္ဂါး၏ဆုကို မျခိမ္းေျခာက္ႏိုင္ေသာ္လည္း 1972 ေမာင္အ္ိုလံပီယာမွာ စတုတၳရခဲ့သူျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သမိုင္းအရ ေၾကာက္စရာ ျပိဳင္ပြဲ၀င္တစ္ဦးပင္ျဖစ္သည္။ ေနာက္ဆံုးေတာ့ အာႏိုးထက္ ေပါင္၅၀ေလာက္ပိုနည္းေသာ္လည္း ဇိန္းသည္ ဆာဂ်ီယိုအိုလီဗာႏွင့္ ခ်က္ေရာတန္တို႔ႏွင့္အတူ ရႊာဇီနက္ဂါးစျပိဳင္တုန္းက ႏိုင္ဖူးသူမ်ားအျဖစ္ ရာဇ၀င္တင္ထားသည့္ သံုးေယာက္ျဖစ္သည္။

ဇိန္းသည္ ဟာသျပန္မလုပ္ပါ။ သူသည္ ဟာသအေျပာင္အပ်က္လုပ္ခဲသည္။ ဇိန္းသည္ အေလးအနက္သမားျဖစ္သည္။ သုိ႔ေသာ္ ျပႆနာေကာင္ေတာ့မဟုတ္။ သူ႔ခႏၶာကိုယ္ကို ရိုးရိုးေလးသာ အေလးအနက္ထားသူျဖစ္သည္။ သူမကစားခင္ႏွင့္ ကစားျပိး အခ်ိန္ေတြမွာ အျမဲတမ္းဟာသလုပ္ဖို႔ အခ်ိန္ရိွသည္။ သုိ႔ေသာ္ ဂိုးလ္ဒ္ဂ်င္မ္မွာ ျပိဳင္ပြဲနီးကစားေတာ့မည္ဆိုလွ်င္ သူသည္ အေလးအနက္ျဖစ္သြားသည္။

အာႏိုးတို႔သံုးေယာက္သည္ ဘားတိုေဘးခြဲမကို ေလးေက်ာ့လွ်င္ျမန္စြာ ကစားသြားၾကသည္။ ေနာက္ဆံုးတြင္ ေပါင္ ၄၀တံုးႏွင့္ ၈ၾကိမ္ကစားသည္။

“ငါေတာ့ ဆံုေတြေတာ္ေတာ္ကို ပူေနျပီ” ေဂဘယ္က အေလးေတြကို ျပန္စီရင္းဆိုသည္။

“ငါတို႔ ကစားျပီးတဲ့အထိ ေစာင့္ပါဦး။” ရႊာဇီနက္ဂါးက ေျပာသည္။

မနက္ ၉ နာရီ ၃၂ မိနစ္

စမစ္စက္ — အုိလံပစ္ဘားရွည္ကို သံလံုးႏွစ္လံုးမွာ စြပ္ထားျပီး အထက္ေအာက္တည့္တည့္သာ ေရႊ႕လ်ားႏိုင္ေသာ စက္ –ထိုစက္သည္ ဆံုတြန္းတြင္ ပံုေသသာ ေရြလ်ားလို႔ရသည္။ အလးလြတ္မ်ားႏွင့္ မတူစြာထိေရာက္သည္။

ေဂဘယ္လ္ႏွင့္ ကြတ္ခ်္တို႔သည္ ဆယ္ေပါင္ႏွင့္ ငါးေပါင္တစ္ျပားစီ တစ္ဖက္စီတြင္ထည့္သည္။ စုစုေပါင္းအေလးခ်ိန္ (ဘားရွည္ေရာ၊ စက္၏ ခုခံအားပါ အပါအ၀င္) ၁၀၅ေပါင္ေလာက္ ရိွသည္။ ေလးေက်ာ့မွာ ပထမဆံုးအေက်ာ့ကို စဖို႔ အေတာ္အသင့္ေကာင္းေသာ အေလးခ်ိန္ျဖစ္သည္။ ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ ခါးပတ္ကို တထစ္ထပ္တင္းလိုက္သည္။ လြန္ခဲ့သည့္ တစ္လကထက္ တစ္ထစ္တင္းပတ္လိုက္သည္။ ဘားရွည္ေအာက္က ခံုတန္းေပၚ ခြထိုင္လိုက္သည္။

ေ၀ါလ္လာသည္ စက္ျပင္ဆရာတစ္ေယာက္ျဖစ္သလို ဂိုးလ္ဒ္ဂ်င္မ္မွာရိွသည့္ စက္မ်ား ေခ်ာေခ်ာေမြေမြ႔ လည္ပတ္လႈပ္ရွားႏိုင္ေအာင္ အစဥ္ျပဳလုပ္ေပးေနသူ လည္းျဖစ္သည္။ တကယ္လည္း စမစ္စက္၏ အထက္ေအာက္ ေရြ႕လ်ားမႈသည္ ရႊာဇီနက္ဂါး၏ ၀ူးရွ္ဆိုသည့္ စည္းခ်က္မွန္မွန္ ေလရႈသြင္းရႈထုတ္သံမွ လြဲ၍ ဘာသံမွ မၾကားရသလို  အလံုးစံုေျပျပစ္ေနသည္။ ပထမဆံုး ၁၂ၾကိမ္ကစားသည္။ ထို႔ေနာက္ သံုးေက်ာ့ဆက္ကစားသည္။ ကာယဗလေလ့က်င့္သူမ်ား၏ ၾကြက္သားအားကုန္ျခင္းဆိုသည္မွာ ၁၀ၾကိမ္သို႔မဟုတ္ ၈ၾကိမ္ဟု ယူဆၾကေသာ္လည္း သူတို႔သံုးဦးသည္ ၁၂ၾကိမ္ေလာက္ေတာ့ ရေအာင္ၾကီဳးစားၾကသည္။ ရႊာဇီနက္ဂါး၊ ကြတ္ခ်္ႏွင့္ ေဂဘယ္လ္တို႔သည္ သူတို႔ ရိွသမွ် အားကုန္သည္အထိ ၾကိဳးစားၾကသည္။ ျပီးေတာ့ အဲသည့္ထက္ ပိုရေအာင္လည္း ၾကိဳးစားၾကသည္။

မနက္ ၉နာရီ ၄၅ မိနစ္

“ေဟ့ ၾကည့္ၾကပါဦး ဒီလူ႔လက္ေမာင္းၾကီးက မယံုႏိုင္စရာပဲ။”

အာႏိုးတို႔ သံုးဦး ဒမ္ဘယ္လ္စင္အစြန္းမွာ ခါးကိုင္းေဘးခြဲမ လုပ္ဖို႔ရန္ ျပင္ဆင္ေနစဥ္တြင္ ဘီလ္ပက္တစ္ တစ္ေယာက္ ေဘးက ျဖတ္ေလွ်ာက္သြားသည္။ ဘီလ္ၾကီး ဂ်င္မ္ကို ၀င္လာတိုင္း အားလံုး စိတ္ထဲမွာ ေျပာေနၾကသည္ကို ေဂဘယ္လ္က ပါးစပ္က ထုတ္ေျပာလိုက္ျခင္းပင္။ ပက္တစ္သည္ ျပိဳင္ပြဲေတြ သိပ္မ၀င္ပါ။ သူ႔လက္ေမာင္းကလြဲျပီး တျခားဟာေတြလည္း မကစားပါ။ သုိ႔ေသာ္ သူ႔လက္ေမာင္းမ်ားကေတာ့ ေၾကာက္ခမန္း လိလိပင္။ သူတို႔ကို ၂၃လက္မရိွသည္ဟု သတင္းျပန္႔ေနသည္။ ရိွခ်င္ရိွမည္။ မရိွခ်င္လည္း မရိွမည္။ သို႔ေသာ္ သူတို႔သည္ ရႊာဇီနက္ဂါးလက္ေမာင္းၾကီးေလာက္ နီးနီးၾကီးသည္။ ဒါေၾကာင့္လည္း ေျပာစမွတ္ျပဳရျခင္းျဖစ္၏။

စင္ေပၚက ၂၅ေပါင္ ဒမ္ဘယ္တစ္စံုကို ယူလိုက္ျပီး ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ ခါးကေနကိုင္းလိုက္သည္။ သူေျပာေလ့ေျပာထရိွေသာ သစ္ပင္ၾကီးကို ပိုက္ျခင္း နည္းလမ္းျဖင့္ ကစားေနသည္။ တံေတာင္ကို အနည္းငယ္ေကြးလိုက္ျပီး မ်က္ႏွာၾကက္ဆီသို႔ ထိုးထားသည္။ သူသည္ ဒမ္ဘယ္လ္ကို ေနာက္ကို စက္၀ိုင္းျခမ္းပံု ေကြးမလိုက္သည္။ တစ္ၾကိမ္စီတြင္ သူ႔ ဆံုၾကြက္သားမ်ား အေျမွာင္းလိုက္ထင္းလာသည္ကို ေတြ႔ေနရသည္။

သံုးဦးလံုးသည္ ခါးကိုင္းဘားတိုေဘးခြဲမကို ေလးေက်ာ့ကစားသည္။ တစ္ေက်ာ့ကို ၂၅ေပါင္တံုးမ်ားႏွင့္ ၁၂ၾကိမ္၊ ေနာက္ ၃၀ေပါင္ႏွင့္ ၁၂ၾကိမ္၊ ၃၅ေပါင္ႏွင့္ ၁၀ၾကိမ္ ေနာက္ဆံုးတြင္ ၃၅ေပါင္ႏွင့္ ၈ၾကိမ္ျဖစ္သည္။

မနက္ ၁၀နာရီ ၁မိနစ္

ဆံုေရွ႕ တည့္တည့္မရမည့္ အခ်ိန္ျဖစ္သည္။

သိုးတစ္ေကာင္လို နားသယ္ေမြးေတြအမ်ားၾကီးႏွင့္ ၀၀ကစ္ကစ္ကစားသမားတစ္ေယာက္သည္ ဘားရွည္စင္ေရွ႔တြင္ ၃၅ေပါင္ႏွင့္ ဘားရွည္လက္ေမာင္းေရွ႕သားေကြးကို ေအာ္ၾကီးဟစ္က်ယ္ကစားေနသည္။ အေမရိကန္အလံပါ လည္စည္းပဝါကို ေခါင္းစည္းထားသည္။ Road Runner တံဆိပ္မိွန္ေနေသာ ေစာင္းရြဲ႔ေနသည့္ တီရွပ္ကို ၀တ္ထားသည္။ ေဘာင္းဘီ၀တ္ထားသည္မွာလည္း တိုနမ့္နမ့္ႏွင့္ သူကစားတိုင္း ကိုယ္ၾကီးက ယိမ္းယိမ္းမေနသည္ကို ျမင္ေနရသည္။ သူၾကည့္ရသည္မွာ သူ႔မျပည့္စံုသည့္ ကိုယ္ကာယကို ျပင္ဆင္ေနသည္ႏွင့္မတူပဲ လူေတြၾကည့္ေအာင္ လုပ္ေနသည္ႏွင့္သာ တူေနသည္။

ရႊာဇီနက္ဂါး၊ ကြတ္ခ်္ႏွင့္ ေဂဘယ္လ္တို႔သည္ ထိုပြဲထုတ္ကစားေနသည္ကို ေပအနည္းငယ္အကြာမွ စိတ္ရွည္လက္ရွည္ေစာင့္ေနသည္။ ဂ်င္မ္မွာရိွသည့္ လူတိုင္းသတိထားမိလာသည္အထိ ထိုလူသည္ ဘားရွည္စင္ကို ပိတ္ကစားေနသည္။

သူ ၃၅ေပါင္ဘားရွည္ကို ျပန္တင္လုိက္သည္ႏွင့္တျပိဳင္နက္ အာႏိုးသည္ ၉၅ေပါင္ဘားရွည္ကို ယူဖို႔ ျမန္ျမန္၀င္လိုက္သည္။

“ေနပါဦး.. ငါမျပီးေသးဘူး” မစ္စတာ နလပိန္းတံုးသည္ မစ္စတာ အုိလံပီယာကို ေျပာလိုက္သည္။ ထို႔ေနာက္သူသည္ သူ႔ ဘားရွည္ေပၚ လက္ျပန္တင္လိုက္ျပီး ေနာက္တစ္ေက်ာ့အတြက္ စိတ္အားျမင့္သလို လုပ္ေနသည္။ ရွင္းရွင္းလင္းလင္းပင္ ရိွသမွ် ဝါရင့္ ကစားသမားမ်ားသည္ ဒါသည္ ရယ္စရာ မဟုတ္ေတာ့ဆိုတာ ေတြ႔လာသည္။ ေဂဘယ္လ္သည္ ရႊာဇီနက္ဂါးသာ ၾကားမျဖတ္လိုက္လွ်င္ အဲသည့္လူကို ရန္ျဖစ္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္။

“စိတ္မေကာင္းပါဘူး ဆရာ၊ ကၽြန္ေတာ္တို႔အတြက္ သည္အေလးေတြကို ျမန္ျမန္မဖို႔ အရမ္းကို အေရးၾကီးေနလို႔ပါ။” ထိုပုဂၢိဳလ္သည္ ဝက္သစ္ခ်ပင္ၾကီးကို မာန္တက္ေနသည့္ အၾကည့္ျဖင့္ ျပန္ၾကည့္သည္။

“ကၽြန္ေတာ္တို႔ ခႏၶာကို္ယ္ေတြ သည္လို ေဖာင္းကားေနေအာင္ ကူးစက္ေရာဂါတစ္ခုျဖစ္ေနတာေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ကို ေရာဂါေျခခ်ဳပ္မွာ ထားထားပါတယ္။ ဒါေပမယ့္ ကၽြန္ေတာ္တို႔ ေဆးရံုကေန ဒီမွာကစားဖို႔ ခဏေလာက္ ခိုးထြက္လာခဲ့တယ္။ တကယ္လို႔ သူတို႔ ျပန္ေတြ႔သြားလွ်င္ သည္ေနရာတစ္ခုလံုးကို ရွိသမွ် လူေတြအပါအ၀င္ အားလံုးကို ေရာဂါေျခခ်ဳပ္ပစ္လိုက္ပါလိမ့္မယ္”

ကြတ္ခ်္သည္ ဟန္ေဆာင္ေခ်ာင္းဆိုးလိုက္သည္။ အာႏိုးေျပာလိုက္သည္ကို ပိုယံုသြားေအာင္ျဖစ္သည္။ ေဂဘယ္လ္ကလည္း ထပ္ဆိုးျပလိုက္သည္။ နာက်င္ေနသည့္ပံုစံႏွင့္။

“လာၾကေဟ့ ငါတို႔ကစားၾကေအာင္” ရႊာဇီနက္ဂါးက ထပ္ေျပာလိုက္သည္။

ေတြေ၀သြားေသာ ထို လူ႔ဘ၀င္ကေလးသည္ ဘားရွည္စင္မွ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေနာက္ဆုတ္သြားျပီး ေနာက္ဖက္တံခါးေပါက္ဆီသို႔ တိုးတိုးတိတ္တိတ္ပင္ ထြက္သြားေလသည္။ ရႊာဇီနက္ဂါးႏွင့္ အဖြဲ႔သည္ ၁၂ၾကိမ္၊ ၁၀ၾကိမ္၊ ၁၀ၾကိမ္၊ ၈ၾကိမ္ ၄ေက်ာ့ကစားသည္။

မနက္ ၁၀နာရီ ၁၇မိနစ္

လက္ေမာင္းကစားဖို႔ အခ်ိန္ေရာက္ေလျပီ။ ဘယ္ကာယဗလသမားမဆို ႏွစ္သက္တတ္ၾကသည့္ အခ်ိန္ျဖစ္ေလသည္။ အာႏိုးသည္ စူပါဆက္ပရိသတ္ျဖစ္သည္။ သူသည္ ေနာက္ေက်ာႏွင့္ ရင္အုပ္ကို မေန႔ကေတာ့ သက္သက္စီကစားခဲ့ေသာ္လည္း မ်ားေသာအားျဖင့္ သူသည္ အစိတ္အပိုင္းႏွစ္မ်ဳိးကို တြဲကစားတတ္သည္။ တစ္ေက်ာ့ျပီးတစ္ေက်ာ့ ဆက္တိုက္ကစားသည္။ ဥပမာ ပက္လက္အိပ္ ရင္ဘတ္တြန္း တစ္ေက်ာ့ ကစားျပီးသည္ႏွင့္ တျပိဳင္နက္ လက္အက်ဲကိုင္တန္းခိုဆြဲတက္ကို ဆက္တိုက္တစ္ေက်ာ့ ဆက္ကစားသည္။ သူသည္ ဆန္႔က်င္ဘက္ ၾကြက္သားႏွစ္မ်ဳိး တျပိဳင္နက္ ပူေလာင္ထိေရာက္ေနသည္ကို ႏွစ္သက္သူျဖစ္သည္။

ယေန႔ေတာ့ သူသည္ လက္ေမာင္းမ်ားကို စူပါဆက္ တြဲကစားဖို႔ ဆံုးျဖတ္လိုက္သည္။ ကြတ္ခ်္ႏွင့္ ေဂဘယ္လ္တို႔လည္း ဤနည္းလမ္းကို သိသည္။ သူတို႔ မၾကာခဏပင္တြဲကစားဖူးသည္။ တကယ္ေတာ့ ဂိုးလ္ဒ္ဂ်င္မ္တြင္ စိတ္တူကိုယ္တူေတြမ်ားသည္။ တစ္ေယာက္အတြက္ ေကာင္းေနသာ နည္းလမ္းတစ္ခုကို အားလံုးကလည္း လိုက္ကစားတတ္ၾကသည္။ ဂိုလ္းဒ္သည္ တျခားဘယ္ကစားရံုႏွင့္မွ်မတူဘဲ ခ်ိန္ပီယံေတြကို ပိုထုတ္ေပးႏိုင္သည္ကို ၾကည့္ျခင္းအားျဖင့္ သူတို႔၏ လမ္းစဥ္ကို ဘယ္သူျငင္းႏိုင္ဦးမလဲ?။

ရႊာဇီနက္ဂါးႏွင့္ သူ႔ကစားေဖာ္မ်ားသည္ လက္ေမာင္းေရွ႕ေနာက္ ေလ့က်င့္ခန္းတစ္မ်ဳိးစီကို စူပါဆက္ ေလးစံုျဖင့္ ကစားသြားသည္။ ဘားရွည္ လက္ေမာင္းေကြးကို အိပ္လွ်က္ လက္ေမာင္းေနာက္သားဆန္႔ႏွင့္ စူပါဆက္ ေလးေက်ာ့၊ မတ္တတ္ရပ္ ဒမ္ဘယ္တစ္ဖက္ခ်င္း လက္ေမာင္းေရွ႕သားေကြးကို ေကဘယ္ၾကိဳး လက္ေမာင္းေနာက္သားဖိခ်ႏွင့္ စူပါဆက္ေလးေက်ာ့၊ ခံုေစာင္းမွီထိုင္လွ်က္ လက္ေမာင္းေရွ႕သားေကြးကို ဒူးေထာက္ ေကဘယ္ၾကိဳး လက္ေမာင္းေနာက္သားဆန္႔ႏွင့္ စူပါဆက္ ေလးေက်ာ့၊ ေနာက္ဆံုးတြင္ ကြန္စန္ထေရးရွင္းကားလ္ႏွင့္ ထိုင္လွ်က္ တစ္ဖက္ခ်င္း လက္ေမာင္း ေနာက္သားဆန္႔တို႔ကို စူပါဆက္တြဲလွ်က္ ကစားသည္။ လက္ေမာင္းေနာက္သားမ်ားသည္ လက္ေမာင္းေရွ႕သားထက္ ပိုၾကီးေသာ အစိတ္အပိုင္းျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သူတို႔ကို ေနာက္ဆံုးတြင္ ခံုတန္းရွည္ေပၚ လက္ေထာက္ နိမ့္ခ်ျပန္တင္ ေလးေက်ာ့ကစားျပီး အဆံုးသတ္သည္။

ဤလက္ေမာင္းေလ့က်င့္ခ်ိန္တြင္ အာႏိုးတို႔ သံုးေယာက္၏ တလွည့္စီ စနစ္တက် လွည့္လည္ျခင္းကို ျမင္ေနရသည္။ ဗလၾကီးသံုးဦးသည္ တစ္ေက်ာ့ျပီး တစ္ေက်ာ့၊ ေလ့က်င့္ခန္းတစ္ခုျပီး တစ္ခု မနားတမ္းလွည့္လည္သြားသည္။ ရႊာဇီနက္ဂါးက အိပ္လွ်က္ လက္ေမာင္းေနာက္သားဆန္႔ ကစားေနခ်ိန္တြင္ ကြတ္ခ်္က ဘားရွည္လက္ေမာင္းေကြးကစားေနသည္။ ေဂဘယ္လ္က ေကဘယ္ လက္ေမာင္းေနာက္သားဖိခ်ကစားေနစဥ္တြင္ ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ ဒမ္ဘယ္လက္ေမာင္းေရွ႕သားေကြးကို အျပင္းအထန္ကစားေနသည္။ သူတို႔သံုးေယာက္သည္ တစ္လွည့္ျပီး တစ္လွည့္၊ တစ္ပတ္ျပီး တစ္ပတ္ ကစားလိုက္နားလိုက္ႏွင့္ အစီအစဥ္က်နစြာကစားသြားေလသည္။

မနက္ ၁၁နာရီ ၆မိနစ္

“လာစမ္းပါ၊ အာႏိုး၊ မင္းလိုခ်င္ေနတယ္မဟုတ္လား? ဆာဂ်ီယိုကို မင္း့ႏိုင္ခြင့္ ျပဳမွာလား? ၾကိဳးစားစမ္းအာႏိုး..”

အီရတ္ ဘဂ္ဒတ္မွ ျပန္လာေသာ အဒ္ ေကာ္ေနသည္ ေမာင္စၾကာဝဠာဘဲြ႔ကို သြားမယူခင္ႏွစ္မွာပင္ ျပန္ေရာက္လာျပီး သူ႔ ရင္အုပ္ႏွင့္ ေနာက္ေက်ာကို ကစားေနသည္။  သူ႔သူငယ္ခ်င္းေတြကို လႈံ႔ေဆာ္ေနသည္။ ေကာ္ေနသည္ အလြန္ ေဖာ္ေရြသူတစ္ေယာက္ျဖစ္သည္။ အျမဲတမ္း ဟာသလုပ္ဖို႔လည္း အဆင္သင့္ျဖစ္သူျဖစ္သည္။ သင့္ရဲ႕အခက္ခဲဆံုးအေက်ာ့ေတြမွာ ျဖတ္ေက်ာ္ႏိုင္ေအာင္ စိတ္ခြန္အားျမင့္တင္ေပး၊ႏိုင္သူလည္းျဖစ္သည္။

ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ သူ၏ ေနာက္ဆံုး အေလးေလွ်ာ့ေလွ်ာ့ကစားသည့္ ခံုေပၚလက္ေထာက္ လက္ေမာင္းေနာက္သားဖိခ် ေလ့က်င့္ခန္းတြင္ ၁၀ၾကိမ္ သို႔မဟုတ္ ၁၁ၾကိမ္ေလာက္ေရာက္ေနျပီး အဆံုးသတ္ေတာ့မည္ျဖစ္သည္။ သူသည္ သူ႔ ေပါင္ေပၚ ၄၅ေပါင္ အေလးျပားသံုးျပားတင္ျပီး ၉ၾကိမ္ႏွင့္ စကစားသည္။ ထို႔ေနာက္ တစ္ျပားျဖဳတ္ျပီး ေနာက္ ၅ၾကိမ္ဆက္ကစားသည္။ ထို႔ေနာက္ တစ္ျပားတည္းႏွင့္ ၄ၾကိမ္ထပ္ကစားသည္။ ေဂဘယ္လ္က ေနာက္ဆုံး အေလးျပားၾကီးကို ျဖဳတ္ေပးျပီးေနာက္ ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ ေနာက္ထပ္ ၄ၾကိမ္၊ ၅ၾကိမ္ေလာက္ အလြတ္ဆက္ကစားသည္။ ေကာ္ေနကို ေက်းဇူးပဲ၊ သူ႔ေၾကာင့္ ၄ၾကိမ္၊ ၅ၾကိမ္အစား ေျခာက္ၾကိမ္၊ ၇ၾကိမ္ႏွင့္ ေနာက္ဆံုး၈ၾကိမ္အထိ ဆက္ကစားႏိုင္ေစခဲ့သည္။

“ႏွစ္ဆယ့္ေလး၊ ၂၅၊ ၂၆” ေဂဘယ္လ္၊ ကြတ္ခ်္ႏွင့္ ေ၀ါလ္လာတို႔ ျပိဳင္တူ ေအာ္ေပးၾကသည္။

“အား..” ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ သူ၏ အၾကီးစား အေက်ာ့ၾကီးကို အဆံုးသတ္လိုက္သည္။ ျပီး သူ႔ေျခေထာက္ကို တင္ထားသည့္ ခံုတန္းမွ ျပန္ခ်လိုက္သည္။ သူအားကုန္ေနျပီ၊ ေအာင္ႏိုင္ခဲ့ျပီ၊ ေမာပန္းေနျပီ၊ ပူေလာင္ေနျပီ.. ေနာက္ျပီး ေက်နပ္ေနျပီ။ သူ မတ္တတ္ရပ္သည္။ သူ႔ မ်က္ႏွာကို တဘက္ႏွင့္ သုတ္လိုက္သည္။ Tဘားရိွရာသို႔၀င္းဆြဲရန္ ေလွ်ာက္လာေသာ ေကာ္ေနသည္ လွည့္ျပီး အာႏိုးအားေျပာလိုက္သည္။ “ဟုတ္ပါျပီ၊ ဒါေပမယ့္ ဆာဂ်ီယိုက ၂၇ၾကိမ္လုပ္မယ္ဆိုတာ ေလာင္းရဲတယ္။”

ရႊာဇီနက္ဂါးျပဳံးသည္။ ျပန္ေျပာဖို႔ရန္ ေတာ္ေတာ္ကို ေမာပန္းႏြမ္းႏြယ္ေနသည္။ ဟုတ္ပါျပီ။ သူ႔ကိုယ္သူ ျပန္ေတြးလိုက္သည္။ ေနာက္တစ္ခ်ိန္က်လွ်င္ ငါ အၾကိမ္ ၃၀ ရေအာင္လုပ္မယ္။

မနက္ ၁၁နာရီ ၂၃ မိနစ္

“ဟဲလို၊ အာႏိုး” ဂ်င္မ္ရဲ႕ ၀င္ေပါက္ကေန ႏွာေခါင္းသံႏွင့္ အသံတစ္သံေပၚလာသည္။ ေ၀ါလ္လာႏွင့္ စကားစျမည္ေျပာေနေသာ အာႏိုးသည္ ရင္းႏွီးေသာ ကေနဒီအသံေရာသည့္ အသံကို ၾကားလိုက္သည္။

“ဂ်ဳိး ခင္ဗ်ား ဘာလာလုပ္တာလဲ? ခင္ဗ်ား ကၽြန္ေတာ့္ကို အိုလံပီယာ မျပိဳင္ေစခ်င္လုိ႔လား၊ ဒါမွ တျခားလူေတြႏိုင္ဖို႔ အခြင့္အေရးရေအာင္.” အာႏိုးသည္ လွမ္းစလိုက္သည္။

“ေၾသာ္ မင္းသိပ္လည္း ဆရာၾကီးလုပ္မေနနဲ႔ဦး။ ဖရန္ကိုက ေတာ္ေတာ္ေကာင္းေနျပီ။ မင္းသိတယ္မဟုတ္လား။” ဂ်ဳိးဝီဒါက ျပန္ေျပာသည္။

“ေတာ္ေတာ္ေကာင္းေနျပီဆိုတာႏွင့္ မလံုေလာက္ေသးဘူး။ ဂ်ဳိး.” ရႊာဇီနက္ဂါးက ျပန္ႏိႈးေဆာ္လိုက္ျပန္သည္။

“ငါႏွင့္ ေန႔လည္စာလိုက္စားကြာ။ ဒါမွ မင္းအဲသည့္အေၾကာင္းငါ့ကို အကုန္ေျပာျပႏိုင္မယ္။” ၀ီဒါကေျပာသည္။

“ငါ့ကို ေန႔လည္စာေကၽြးမလို႔လား ဂ်ဳိး? ဘာအေၾကာင္းျပခ်က္နဲ႔လဲ?”

”မင္းသိပါတယ္ အာႏိုး။ လာမည့္ ႏွစ္ပတ္ေလာက္မွာ မင္းေမြးေန႔ေလ။ ငါက အဲသည့္အခ်ိန္က်ေတာ့ ခရီးသြားေနမွာ။ ဒါေၾကာင့္ ငါ အခ်ိ္န္ရတုန္းေလး ေကၽြးထားခ်င္လို႔။ မင္း ေနရာေရြးကြာ။”

“အိုေက။ Zuckyကို သြားၾကစို႔။ အို ကၽြန္ေတာ့္သူငယ္ခ်င္းေတြေခၚလာရင္ေကာ ဘယ္လိုလဲ?”

ေျပာေျပာဆိုဆုိပင္ ကြတ္ခ်္၊ ေဂဘယ္လ္၊ ေ၀ါလ္လာႏွင့္ ေကာ္ေနတို႔ ေရွ႕တိုးလာၾကသည္။ ဝီဒါ ရပ္ေနသည္။ ထို႔ေနာက္မွ သက္ျပင္းရွည္ၾကီး ခ်ျပီး “ၾသ ေကာင္းပါျပီ ဗ်ာ။ မင္းတို႔အားလံုး ဘယ္ေလာက္ထိ စားၾကမွာလဲ? ငါ စားေသာက္ဆိုင္ကို ၾကိဳဖုန္းဆက္ထားျပီး ဘယ္လိုစားၾကလိမ့္မယ္ ဆိုတာ ေျပာထားရင္ ေကာင္းမယ္ထင္တယ္။”

“မလိုပါဘူး ဂ်ုဳိး” ေကာ္ေန ျပန္ေျပာသည္။ “ကၽြန္ေတာ္တို႔ ဗိုက္နည္းနည္းပဲ ဆာေသးတာပါ။”

”သူငယ္ခ်င္း မင္းအတြက္ပဲမင္းေျပာ ဟုတ္လား၊” ရႊာဇီနက္ဂါးက ေျပာသည္။ “ငါကေတာ့ ဗိုက္အျမဲတမ္းဆာေနတာပဲ။”

ညေန ၄နာရီ ၃၁ မိနစ္

အာႏိုးမုန္တိုင္းၾကီး ဂိုးလ္ဒ္ဂ်င္မ္ကို တခါ ျပန္တိုက္ခိုက္လာျပန္သည္။ ေန႔လယ္ပိုင္း ဂ်ဳိးကေကၽြးသည့္ ေန႔လယ္စာစားျပီး ကမ္းေျခမွာ ေရကူး။ ေနာက္ျပီး ဗီးနစ္ကမ္းစပ္က ေနေရာင္ေအာက္မွ တေရးေလာက္အိပ္ျပီး မနက္ပိုင္းကစားခ်ိန္ႏွင့္ ငါးနာရီေလာက္အကြာမွာ လန္းဆန္းတက္ၾကြစြာျဖင့္ အာႏိုးျပန္ေရာက္လာသည္။

ညေနပိုင္း ကစားခ်ိန္သည္ မ်ားေသာအားျဖင့္ အစိတ္အပိုင္းအေသးမ်ားသာ ကစားတတ္ၾကသည္။ အထူးသျဖင့္ ဗိုက္ခါးႏွင့္ ေျခသလံုးတို႔ျဖစ္သည္။ ဂိုးလ္ဒ္ဂ်င္မ္မွ ကစားသူမ်ားအားလံုး လိုလို ကစားတတ္ၾကေသာ စနစ္ျဖစ္သည္။ ဝက္သစ္ခ်ပင္ၾကီး၀င္လာသည့္အခါ ေ၀ါလ္လာသည္ အိပ္ထမတင္ အၾကိမ္ ၆၀ေလာက္ေရာက္ေနျပီ ျဖစ္သည္။ ကြတ္ခ်္သည္ ခါးလွည့္ေနျပီး ေဂဘယ္လ္သည္ ထိုင္လွ်က္ ေျခဖ်ားေထာက္ၾကြကစားေနသည္။

ရႊာဇီနက္ဂါး၊ ကြတ္ခ်္ႏွင့္ ေဂဘယ္လ္တို႔သည္ ညေနပိုင္းတြင္ ဗိုက္ခါးႏွင့္ ေျခသလံုးတို႔ကို သီးသန္႔စီေလ့က်င့္ၾကသည္။ သို႔ေသာ္ ေျခသလံုးကစားေနစဥ္ တစ္ဦးဦးအတြက္ အေလး၀န္တိုးဖို႔လိုအပ္လာလွ်င္ အဆင္သင့္ေတာ့ ရိွေနၾကသည္။

ဗိုက္ခါးသည္ တျခား အစိတ္အပိုင္းမ်ားထက္ အၾကိမ္မ်ားမ်ားကစားရေသာေၾကာင့္ ကစားေဖာ္ႏွင့္ ကစားလွ်င္ သိပ္အလုပ္မျဖစ္၊ ေနာက္တစ္ေယာက္သည္ သူ႔အလွည့္ေရာက္ဖို႔ အၾကာၾကီးေစာင့္ေနရေပမည္။ ေျခသလံုးမ်ားသည္လည္း အမ်ားစု ျမန္ျမန္ကစားခ်င္သည့္ အစိတ္အပိုင္းတစ္မ်ဳိးျဖစ္သည္။

ရႊာဇီနက္ဂါးသည္ ေပါင္ ၅၀၀ အေလးျဖင့္ မတ္တတ္ရပ္ ေျခဖ်ားေထာက္ၾကြကို ၁၅ၾကိမ္ ၄ေက်ာ့ကစားသည္။ ထို႔ေနာက္ ထိုင္လွ်က္ ေျခဖ်ားေထာက္ၾကြစက္ဆီသြားျပီး ၁၅ၾကိမ္ ၄ေက်ာ့ကစားသည္။

ဗိုက္ခါးအတြက္ ဗယ္လီရိုက္သည့္ ခံုဆီသြားျပီး ဆယ္မိနစ္ ေတာက္ေလွ်ာက္ ဗယ္လီိကစားသည္။ ၾကားထဲမွာ အခါအားေလ်ာ္စြာ ကိုယ္ကို ညိွျပီး ျပင္တတ္သည္။ ဂိုးလ္ဒ္ဂ်င္မ္မွာ ကာယဗလကစားသမားမ်ားသည္ ရင္အုပ္၊ ေနာက္ေက်ာ၊ ဆံု၊ ေပါင္ႏွင့္ လက္ေမာင္းေလ့က်င့္ခ်ိန္မ်ားတြင္ အျပင္းအထန္ အေသအေၾကကစားၾကေသာ္လည္း ဗိုက္ခါးေလ့က်င့္ခ်ိန္ေရာက္လွ်င္ေတာ့ ပံုမွန္ေလး၊ လုပ္ေနၾက အက်င့္ကေလးတစ္ခုလို ကစားတတ္ၾကသည္။ သူတို႔သည္ ဗုိုက္ၾကြက္သားမ်ားသည္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ဆိုသည္ထက္ ဇြဲႏွင့္ ညီညီေလးကစားသြားဖို႔သာ လိုသည္ဆိုတာ သိၾကသည္။ ဗိုက္ခါးေလ့က်င့္ခန္းမ်ားသည္ ရႊာဇီနက္ဂါး၏ စိတ္သက္သာရာရစရာျဖစ္သည္။ ၎အခ်ိန္ေလးမ်ားသည္ တေန႔လံုးကမာၻ႔အေကာင္းဆံုး ကာယဗလေမာင္ျဖစ္ရသည္မွ သက္သာေစရံုသာမက သူ႔ေခါင္းထဲမွာ က်န္ေနေသးေသာ စဥ္းစားစရာေလးေတြကို ေတြးေခၚ ၾကံစည္ဖို႔ အခ်ိန္အခြင့္အေရးေလးေတြျဖစ္သည္။ သရုပ္ေဆာင္ဖို႔၊ စီးပြားေရးေတြ တိုးခ်ဲ႔ဖို႔ႏွင့္ တေန႔ေသာအခါ ရံုးလုပ္ငန္းေတြအတြက္ စီစဥ္ဖို႔။ ဆိုၾကပါစို႔။ ကယ္လီဖိုးနီးယား ျမိဳ႔ေတာ္၀န္လိုမ်ဳိး…

Reference: Flex

ကၽြန္ေတာ့္ရဲ႕ ၁၅ႏွစ္ၾကာ ေလ့က်င့္မႈတြင္ ကၽြန္ေတာ့္ကိုယ္ကာယ အမ်ားၾကီး ဖြံ႔ျဖိဳးတိုးတက္ခဲ့သည္။ သို႔ေသာ္ မ်ားစြားေသာ ကာယဗလေမာင္မ်ားကဲ့သို႔ ကၽြန္ေတာ့္ ေျခသလံုးေတြဟာ တျခား အစိတ္အပိုင္းေတြလို လြယ္လြယ္ကူကူႏွင့္ လွ်င္လွ်င္ျမန္ျမန္ တုံ႔ျပန္ျခင္းမရိွပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အဲသည့္ေနရာမွာ မ်ဳိးရိုးဗီဇအရ ေကာင္းမြန္ျခင္းရိွမရိွ ဆိုသည္ကို ေဖာ္ထုတ္ဖို႔ သိပၸံပညာရွင္ၾကီး ျဖစ္စရာမလိုပါ။ ထို႔ေၾကာင့္ ကၽြန္ေတာ့္ဘ၀မွာ အၾကီးဆံုးႏွင့္ အလွပဆံုး ေျခသလံုးတစ္စုံ ျဖစ္ႏိုင္ေအာင္ ၾကိဳးစားေတာ့မည္ဟု ဆံုးျဖတ္ခ်က္ခ်လိုက္သည္။

ေျခသလံုးထုတက္္ျခင္းသည္ မာေက်ာခက္ခဲပါသည္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ္ လက္မေလွ်ာ့ပါ။ ေလ့က်င့္နည္းမ်ဳိးစံုကို စမ္းသံုးၾကည့္လိုက္၊ မွားလိုက္ႏွင့္ ဆယ္ႏွစ္ေလာက္ ေလ့က်င့္ျပီးသည့္အခါ အေကာင္းဆံုးနည္းလမ္းတစ္ခုကို ကၽြန္ေတာ္ ရွာေတြ႔ခဲ့သည္။ သင့္ရဲ႕ ဗီဗ အေျခခံက ဘယ္ေလာက္ပဲ တားတားျမစ္ျမစ္ သင္ရဲ႕ အတက္ေႏွးေနတဲ့ ၾကြက္သားကို ဖြံ႔ျဖိဳးမႈအသစ္ေတြရေအာင္ ေရွာ့ရိုက္ယူႏိုင္သည္။

လြန္ခဲ့ေသာ ငါးႏွစ္ ေလာက္က ကၽြန္ေတာ္ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေလ့က်င့္ေနသာ္လည္းပဲ ေသေသခ်ာခ်ာ စနစ္တက် မဟုတ္ခဲ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အေလးေတြ ထည့္ႏိုင္သမွ် အမ်ားဆံုးထည့္တယ္။ သို႔ေသာ္ ကၽြန္ေတာ့္ ကစားတဲ့ပံုစံကေတာ့ ရြဲ႕ယို္င္ေနျပီး အျပည့္အ၀လည္း ေရြ႕လ်ားျခင္းမရိွပါ။ ျပန္ၾကည့္လိုက္လွ်င္ ကၽြန္္ေတာ့္ေျခသလံုေးတြ ဘာေၾကာင့္ မဖြံ႔ျဖိဳးလဲဆိုတာေတာ့ မအံ့ၾသေတာ့ပါ။ ကၽြန္ေတာ္သူတို႔ကို ျဖစ္ႏိုင္သမွ် နည္းမ်ဳိးစံုႏွင့္ အသံုးခ်ေလ့က်င့္ၾကည့္သည္။ တစ္ပတ္ တစ္ခ်ိန္္တည္း ကစားၾကည့္သည္။ ေန႔တိုင္းကစားၾကည့္သည္။ တစ္ရက္ ႏွစ္ၾကိမ္ကစားၾကည့္္သည္။ ကၽြန္ေတာ့္ ေျခသလံုးေတြ ဘယ္ေတာ့မွ ျပင္းျပင္းထန္ထန္ ေလ့က်င့္မႈႏွင့္ မျပတ္ခဲ့ပါ။  ရလဒ္ေကာင္း ရမလာရံုတမယ္ပါပဲ။

ဘယ္ကိုမွ မေရာက္ပဲ ဆယ္စုႏွစ္တစ္စုေလာက္ၾကာသည့္အခါ ဘယ္ဟာသည္ အေကာင္းဆုံုးႏွင့္ အထိေရာက္ဆံုးဆိုတာ ရွာေတြ႔လာခဲ့သည္။ ေျခသလံုးမ်ားကို တစ္ရက္ျခားစီေလ့က်င့္ျခင္းျဖစ္သည္။ ပံုမွန္အားျဖင့္ တနလၤာ၊ ဗုဒၶဟူး၊ ေသာၾကာ။ အဓိက ေသာ့ခ်က္သည္ ေရြ႕လ်ားမႈ အျပည့္အ၀ႏွင့္ ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ေသေသခ်ာခ်ာ ကစားျခင္းျဖစ္သည္။ အေလးအသံုးျပဳမႈသည္ ဘာမွ မဆိုင္ပါ။ ကၽြန္ေတာ္ အေလးေတြ အမ်ားၾကီး ေနာက္ထပ္ဘယ္ေတာ့မွ မကစားေတာ့ပါ။ အခုေတာ့ ကၽြန္ေတာ္ ့ေျခဖေနာင့္ေတြ ေအာက္ထိ ႏွိမ့္ႏိုင္သမွ် ျဖည္းျဖည္းခ်င္း ႏွိမ့္ခ်မယ္။ ေအာက္ဆံုးမွာ ႏွစ္စကၠန္႔ေလာက္ဆန္႔ထားမယ္။ ျပီးေတာ့ ေျခေခ်ာင္းေတြႏွင့္ အားစိုက္ျပီး ျပန္တြန္းတင္လိုက္မယ္။ ထိပ္ဆံုးမွာ ႏွစ္စကၠန္႔ေလာက္ တင္းထားမယ္။ စသျဖင့္ ေရြ႔လ်ားမႈေတြေပၚမွာပဲ အာရံုထားပါေတာ့သည္။ ေျမာက္ၾကြေျမာက္ၾကြႏွင့္ ျဖစ္သလိုကစားသည့္ အၾကိမ္ေရမ်ား မရိွေတာ့ပါ။ ကၽြႏ္ေတာ္ ၁၀ၾကိမ္ကေန ၁၅ၾကိမ္ထိ ကစားသည္။ သို႔ေသာ္ ေသခ်ာအာရံုစိုက္ကစားသည့္ ထို ၁၀ၾကိမ္တေက်ာ့သည္ တစ္မိနစ္ေလာက္အထိ ၾကာတတ္သည္။

ေျခသလံုးအတြက္ဆိုလွ်င္ ေလ့က်င့္ခ်ိန္တစ္ခ်ိန္မွာ ေလ့က်င့္ခန္းတစ္မ်ဳိးသာ ကစားသည္။ ၁၀ၾကိမ္-၁၅ၾကိမ္ ၇ေက်ာ့ကစားသည္။ တစ္က်ာ့စီၾကားမွာ တစ္မိနစ္ေလာက္နားသည္။ တစ္ေက်ာ့စီတြင္ အေလးအသံုးျပဳထားသည္မွာ အတူတူပင္ျဖစ္သည္။ သို႔ေသာ္ အၾကိမ္ေရမ်ား နည္းလာလွ်င္ေတာ့ အေလးကို ေလွ်ာ့ပစ္တတ္သည္။ တစ္ပတ္မွာဆိုလွ်င္ ကၽြန္ေတာ္သည္ မတ္တတ္ရပ္၊ ထိုင္လွ်က္၊ ေက်ာကုန္းစီးလွ်က္ ေျခဖ်ားေထာက္ၾကြ နည္းမ်ဳိးစံုကို တစ္ရက္ျခား တစ္မ်ဳိးစီ ကစားသည္။ အေရးအၾကီးဆံုးသည္ ေျခသလံုးမ်ားကို ၾကီးထြားေအာင္ ေရွာ့ရိုက္ျခင္းျဖစ္သည္။ ကိုယ့္ေျခေခ်ာင္းမ်ားကို အသံုးျပဳတြန္းဖို႔ အာရံုစိုက္ပါ။ ေျခဖ၀ါးမ်ား အျပင္လိမ့္မသြားပါေစႏွင့္။ ဒါသည္ အေရးၾကီးသည့္ကိစၥဟု မထင္ရတတ္ပါ။ သို႔ေသာ္ ဒါကို ျဖည္းျဖည္းခ်င္း အာရံုစိုက္ ဆန္႔ျခင္း၊ ညွစ္ျခင္း တို႔ကို တစ္ၾကိမ္စီမွာ ေသေသခ်ာခ်ာ လုပ္သြားျခင္းသည္ သင့္ေျခသလံုးမ်ားကို အၾကီးအက်ယ္ကို ေျပာင္းလဲသြားေစလိမ့္မည္။

ကစားသမားမ်ားသည္ ေျခသလံုးမ်ားကို စြဲမက္ဖြယ္ရာ အစိတ္အပိုင္းတစ္ပိုင္းဟု မ်ားေသာအားျဖင့္ မယူဆၾကပါ။ အကယ္၍ သင့္ေျခသလံုးမ်ားကို ဖြံ႔ျဖိဳးမႈကို တကယ္စိတ္ပါလက္ပါရိွလွ်င္ေတာ့ သင့္ေလ့က်င့္ခ်ိန္ေတြမွာ ေျခသလံုးကို အရင္ဆံုးကစားပါ။ ကာယဗလေမာင္အမ်ားစုသည္ ေျခသလံုးကို ေနာက္ဆံုးမွ ကစားတတ္ၾကသည္။ ေနာက္ဆံုးေရာက္လို႔ သူတို႔၏ အားေတြ ကုန္ေတာ့မွ ကစားတတ္ၾကသည္။ ထို႔ေနာက္ သူတို႔ ေျခသလံုးၾကြက္သားေတြ မၾကီးထြားလာတာကို အံ့ၾသၾကျပန္သည္။ နားမလည္ၾကျပန္ျပီ။ ေျခသလံုးေတြကို အရင္ဆံုးေလ့က်င့္ပါ။ ေဖာ္ျပခဲ့ေသာ နည္းမ်ားအတိုင္းသာ ေလ့က်င့္လွ်င္ ကၽြန္ေတာ္ ၁၀ႏွစ္ေလာက္ ေလ့က်င့္ျပီးမွ ၾကီးထြားလာခဲ့သလို သင့္ေျခသလံုးေတြသည္ လပိုင္းအတြင္း ၾကီးထြားလာပါလိမ့္မည္။